عظیم هاشم زاده، مدیردارالقرآن الکریم بسیج استان اصفهان در گفت وگو با
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، اظهارکرد: راه فهم و انس با قرآن باید بدون عجله و همراه با علم، انصاف، استماع، اتباع، قرائت، ترتیل، تکرار و یادآوری باشد تا در قلب جای گیرد و ذکر شب و روز انسان شود و زمینه تدبر، بیان، دریافت شفا و رحمت قرآن فراهم شود.
وی افزود: خداوند در آیه 9 سوره بقره میفرماید اگر اعراب در قرآن تدبر نکنند، آنان نیز مراد سخن خدا را نمی فهمند. از طرفی نمیتوان توقع داشت همگان تفسیر قرآن را بخوانند و بفهمند ولی همه میتوانند در قرآن تدبر کنند، چون تفسیر علم، تخصصی است که اهل خودش را می خواهد
مدیردارالقرآن الکریم بسیج استان اصفهان بیان کرد: مطابق بیان قرآن و روایتهای معتبر نبوی، قرآن کریم به زبان عربی مبین نازل شده است. زمان و مکان بودن قرآن، به ساختار و ترکیب لفظی و الهی آن مربوط میشود که همواره بینظیر است و این به سبب کلام الله بودن قرآن است.
وی افزود: بر پایه اصل تطابق لسان رسول و قوم او«وما ارسلنا من رسول الا بلسان قومه لیبین لهم» زبان قرآن، زبانی است جهانی و همگانی، هر زبان از دو شبکه محدود وگسترده تشکیل شده است که شبکه محدود نشانهها و شبکه گسترده معانی است.
وی ادامه داد: برای شناخت قرآن و تبیین آن باید زبان ویژه آن را فرا گرفت و در این باره فرقی میان عرب و غیر عرب نیست، عمر بن خطاب به رسول اکرم(ص) گفت«چگونه است که شما فصیحترین عرب هستی و حال اینکه از میان ما خارج نشدهای و برای ما کلامی آوردهای که از جنس کلام عرب است، ولی ما آن را کاملا در نمییابیم در حالی که ما به راستی عرب هستیم؟»، رسول خدا فرمودند«همانا پروردگارم این کلام و زبان را به من تعلیم داد و من آن را فرا گرفتم و مرا ادب کرد و من نیز متاثر از آن ادب شدم».
هاشمزاده با اشاره به اینکه ظاهر زبان قرآن عربی بوده وآواهای زبان عربی درآن بهکار رفته است اما ترکیب و تنظیم آیهها و سورههای قرآن را براساس علوم الهی ساختهاند، افزود: بنابراین نخستین گام برای آشنایی با قرآن، استماع روشمند آیات است وایمان به خدا نقش اساسی در شناخت و فهم آن دارد.
هاشمزاده خاطرنشان کرد: در سوره نحل آمده«وهذا لسان عربی مبین» و در آیه 193 سوره شعراء آمده است«وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ؛نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ؛عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ؛بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ» زبان قرآن«عربی مبین» است، نه عربی معمولی.
وی تصریح کرد: حوزه اصلی و جایگاه قرآن و آموزش آن یک «زبان» است که طبعا با هیچ کدام از آن حوزههای دیگر نباید خلط گردد، سنت و سیره مرضیه پیامبر اکرم(ص) و ائمه اطهار و صحابه همواره درصدد تبیین و تثبیت همین امر بوده است که آموزش قرآن، آموزش یک زبان است.
وی افزود: در آموزش قرآن از هر جهت خود را محدود به قرآن مینماییم و خارج از قرآن هیچ عنصر بیگانهای را به محدوده تعلیم قرآن وارد نمیسازیم. تجوید، روخوانی، تفسیر و مفاهیم همه عناصر بیگانه هستند تنها متن آموزش در این طرح خود قرآن کریم است.
مدیردارالقرآن الکریم بسیج استان اصفهان ادامه داد: در آموزش زبان قرآن، اول قرآن آموزش داده میشود و سپس افراد که به قرآن رسیدند به هر یک از آن حوزهها که گرایش داشته باشند، وارد میشوند.