به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، مصطفی پیرمرادیان، استاد تاریخ دانشگاه اصفهان، در کارگاه علمی«سیر تشیع و شیعه شناسی در اصفهان» که چهارشنبه هفدهم آذر در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: یک جامعه را میتوان هم از منظر جامعه شناسانه و هم از منظر دینی و فرقهای مورد توجه قرار داد. به عبارت دیگر، زمانی ممکن است بگوییم مردم اصفهان از ابتدا شیعه، یا از ابتدا ناصبی و یا از ابتدا زرتشتی بودند.
وی افزود: مسأله مورد اهمیت این است که دین پدیده عارضی جامعه بوده و شرایط حاکم بر جامعه، باعث تغییر دین میشود و بسیاری از رفتارهای مردم تابع شرایطی است که در آن زندگی میکنند. تاریخ نیز همین مسأله را مورد مطالعه قرار میدهد.
پیرمرادیان با اشاره به اینکه محیط جغرافیایی، گرایشهای دینی افراد را تحت تأثیر قرار میدهد، گفت: بعضی از محیطهای جغرافیایی به قدری خشن و سخت است که کسی قادر به زندگی در آنها نیست و بعضی از مناطق جغرافیایی با وجود دشواریهایی که دارد، قابل سکونت و حیات است، مثل مناطق مرکزی ایران که شهرهایی همچون قم، یزد، اصفهان و... را در برمیگیرد. در این مناطق، دین و مذهب تعیین کننده زندگی مردم بوده است.
استاد تاریخ دانشگاه اصفهان بیان کرد: چیزی که ما به عنوان مایههای زندگی فراهم میکنیم، فرهنگ نام دارد که نحوه زندگی و هنجارهای ما را به وجود میآورد. فرهنگ از دستاوردهای زندگی مردم در جامعه است و اگر شخصی متناسب با آن فرهنگ و هنجار زندگی نکند، منزوی خواهد شد.
وی ادامه داد: در گذشته، زندگی مردم به خصوص در مناطقی با شرایط سخت جغرافیایی تحت تأثیر سنت قرار داشت و امنیت، روابط و مشاغل مبتنی بر دین بود، بنابراین مردم سعی در ترویج و پایبندی به دین داشتند تا بتوانند به صورت مشترک زندگی کنند.
پیرمرادیان اظهار کرد: اینکه امروز آیین حاکم بر جامعه چیست، ناشی از عارضی بودن دین است. در اصفهان، اصل بر پایبندی به دین است و چون اصفهان منطقهای با شرایط سخت جغرافیایی بوده و انسانها اصول زندگی خود را بر مبنای اعتقادات دینیشان میسازند، لذا مردم این منطقه با هر چیزی که موجب آسیبپذیری دین میشود، با جدیت برخورد کرده و در برابر مخالفان، رفتارهای خشن از خود بروز میدهند و به نوعی میتوان گفت مردم این ناحیه متعصب هستند.