به گرارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، حسین عزیزی، استاد دانشگاه اصفهان شب گذشته سهشنبه 30آذرماه در مراسم جشن یلدا که با حضور دانشجویان و اساتید دانشگاه اصفهان برگزار شد، در خصوص پیشینه تاریخی یلدا در ایران و اسلام، اظهارکرد: بهتر است بجای واژه شب یلدا، تعبیر شب چله را مطرح کرد و آن هم به خاطر بار فارسی و وطنی که دارد، یلدا واژه عربی به معنی ولد است که با تولد خورشید شباهت دارد.
وی افزود: در آیه 22 سوره روم، «از نشانه هاى [قدرت] او آفرينش آسمانها و زمين و اختلاف زبانهاى شما و رنگهاى شماست قطعا در اين [امر نيز] براى دانشوران نشانه هايى است» که این خود مفهومی از یلدا است.
وی ادامه داد: عطار در یکی از قصیدههای خود در سوگند نامه (به عزت شب قدر و شب حساب برات / به حرمت شب آبستن و شب يلدا)، شب یلدا را در کنار شب قدر قرار داده؛ ظاهرا شب یلدا میراث کهن ما، شب بیداری تا صبح بوده است.
عزیزی گفت: عیدها و جشنها اساسا ریشه در دو نشانه دارند یا نشانه شرعی دینی و یا طبیعی که شب یلدا چکیدهای از هر دو است.
استاد دانشگاه اصفهان در ادامه افزود: با مروری در ادبیات فقهی برای پیدا کردن جایگاه شب یلدا به این نکته پی بردم که از زمانی که اسلام وارد ایران زمین شده است، ایرانیها بیشترین سهم را در تولید دانش عقلی و نقلی از قرن اول داشتند و این توسط بسیاری از کارشناسان از جمله این خلدون و غیره اثبات شده است.
وی تصریح کرد: فقهای اسلامی که بیشترین سهم را در تولید عرصههای دینی داشتند، به هیچ وجه نسبت به شب یلدا موضع منفی نداشته اند، فیلسوف معاصر آیتالله جوادی در خاتمه یکی از آثار خود به بحث تفأل و شب یلدا اشاره کرده است.
وی در پایان گفت: فقهای ما در ارتباط باشب یلدا موضع اثباتی داشتند و البته بیان میکنند که به این مناسبتها باید به عنوان پدیده قدسی نگاه شود و فلسفه اصلی خود را از دست ندهند.