به گزارش
خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، غلامحسین امیر خانی، استاد پیشکسوت خوشنویسی، شب گذشته در مراسم تجلیل از برگزیدگان هنر توحیدی در رشته خوشنویسی که در کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: بنیان و دوام اصلی کشور ما بیش از هر چیزی با تکیه بر هنر و فرهنگ کشورمان دوام پیدا کرده و در تمام منطقه خاورمیانه تنها کشوری که از لحاظ زبان و هنر بر پیشینه خود باقی مانده، ایران است.
این هنرمند بیان کرد: خوشنویسی به عنوان هنر قدیمی و اصیل ایرانی معرفی شده است به این دلیل که از اواسط دوره ساسانی، ساختار هنری آن آماده شد و بعد در دوره اسلامی گسترش پیدا کرد.
امیرخانی ادامه داد: اگر بخواهیم نام دقیقی برای این هنر عنوان عنوان کنیم، هنر ایرانی بهترین نام خواهد بود و آثار موجود نشان دهنده همین واقعیت است.
وی گفت: هنر توحیدی و انسان ساز خوشنویسی در طی مراحل به صورت فطری باعث تسویه شخصیت هنرمند میشود و هر کلمه باعث تزکیه و صفای باطن خواهد شد و هنر متعالی در هر نام و عنوان در هر جای دنیا فرح بخش است و به لحاظ زیبایی، دریچه ای قدرتمند و دعوت کننده است و هر بینندهای را مجذوب خود میکند.
امیرخانی خاطرنشان کرد: در حدود ۱۵ سال پیش از طرف انجمن هنر ایران برای رشتههای مختلف هنری در کشور برنامههای کاملاً کارشناسانه و حساب شدهای تدوین و قرار شد اصفهان به عنوان مرکز این انجمن مطرح شود و البته امکانات بسیار اندک بود و ما برای طلب کمک به چندین موسسه سر زدیم که بتوانیم مکتب و هنر اصفهان را آنگونه که شایسته اصفهان است به دیگران معرفی کنیم، ولی متاسفانه این برنامه بهصورت ضعیف اجرا شد که اصلا در شأن مکتب هنری اصفهان نبود.
این هنرمندخوشنویس گفت: امروز خوشبختانه طلیعهای را مشاهده میکنیم که باعث امیدواری شده است مسئولان از وزیر ارشاد تا معاونین ارادهای جدی معطوف به عمل و برنامه ریزی دارند صریحا هم عنوان کردند ما باید فرهنگ و هنر را در الویت قرار میدادیم که قبلا ندادهایم
امیر خانی با اشاره به تبلیغات سوء در دنیا علیه ایران، گفت این تبلیغات باعث شده که دیگر کشورها ایران را کشوری عقبمانده و خشک تصور کنند، اما باید دید این را چگونه باید جبران کرد.
وی ادامه داد: شاید امشب فرصتی است که بنده به عنوان یکی از اعضای جامعه هنری پیشنهاد کنم که مکتب هنری اصفهان را به عنوان اولین برنامه هنری جهانی در نظر بگیریم.
وی ادامه داد: بجاست که یک فیلمساز، سیر تاریخی مکتب هنری ایران و اصفهان را با یک نگاه هنری به تصویر بکشد که باعث ماندگاری هنر معنایی و مفهومی شود، مفهومی که به اندیشه و نگاه ما حقوق و معنا ببخشد و ما را از لحاظ انسانی به صفاتی نزدیک کند که رشد را برای فردای فرزندانمان مهیا سازد.