تجلی قدرت و عظمت خداوند، پیام واقعه معراج است
گروه معارف: در واقعه معراج پیامبر(ص)، درسها و عبرتهایی نهفته است که از جمله مهمترین آنها میتوان به تجلی قدرت و عظمت پروردگار عالم اشاره کرد که ورای زمان و مکان و قوانین و سنتهای زندگی بشر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، به نقل از پایگاه اطلاعرسانی فلسطین آنلاین، پس از سختیها و مشکلات وارده بر پیامبر (ص) در «عام الحزن» (سال محزون شدن پیامبر)، سفر اسراء و معراج به وقوع پیوست تا از شدت این سختیها و مشکلات و غم و اندوه پیامبر کم کند و معجزهای شود که دربردارنده بسیاری از معانی و مفاهیم است. بدون شک تفکر و تعمّق در معراج و اسراء پیامبر، ارزش و عظمت این واقعه را بیشتر نشان میدهد. «مصطفی ابو توهه» مبلغ دینی در بزرگداشت این واقعه، ما را با برخی از عبرتها و درسهای آن آشنا میکند:
بزرگترین اجتماع
ابو توهه میگوید: در مورد این معجزه معتقدم ما مدیون پروردگار جهانیان هستیم، این یعنی اینکه خداوند سرزمین ما (فلسطین) را انتخاب کرد تا پایانِ اسراء و آغازِ معراج باشد. ما مدیون خداوند هستیم، چرا که فلسطین در این سفر، نقطة اتّکا و کانونی بین زمین و آسمان بود، لذا ما مدیون خداوند تبارک و تعالی هستیم که در سرزمینمان بزرگترین اجتماع و باعظمت ترین دیدار و ملاقات را برگزار کرد. میزبان این اجتماع، خداوند تبارک و تعالی، مدعوین آن، پیامبران و فرستادگان خداوند و مهمان افتخاری این اجتماع پیامبر اکرم (ص) است، همان کسی که پیشنمازِ مسجد الاقصی (مسجد الاقصی در آن زمان در چنگ رومیان بود) است. بدون شک در این سفر حکمتها و عبرتهایی وجود دارد که خداوند به آن آگاه است.
ابو توهه در ادامه اضافه میکند: «اولین درس و عبرت این سفر، شناخت درست از توانایی و قدرت خداوند تبارک و تعالی است، قدرتی که از زمان و مکان و تمام قوانین و سنتهایی که زندگی بشر را در این جهان وضع کرده، عبور کرد، به همین خاطر است که سوره «اسراء» با کلمه «سبحان» آغاز شده است.»
ابو توهه اضافه میکند:«سپس خداوند صفت و ویژگی صاحب اسراء (کسی که شبانه سفر میکند) را با عبارت «بعبده» بیان میکند تا مانع ایجاد ابهام و شک و تردید در انسان و عبد بودن پیامبر شود، این موضوع شبیه آسیب و زخمی است که مسیحیان در توصیف حضرت عیسی (ع) به کار بردند. هنگامی که گفتند (اعتقاد داشتند): حضرت عیسی روحی از روح خداوند است که این مسئله شرک بود، به همین خاطر از تعبیر قرآن کریم (بعبده) میفهمیم که پیامبر بنده خدا بوده است (خواه در آسمان باشد خواه در زمین و خواه بین آسمان و زمین) از اشارههای این لفظ (بعبده) این است که هرکسی بخواهد هدیهها و بخششها و عطیهها و هبهها به او داده شود، باید به بندگی و عبودیت مشهور و معروف شود».
ابو توهه با بیان فایده دیگری از سخن خداوند در مورد کلمه «لیلا» میگوید: «میدانیم که این سفر در زمان خاصی اتفاق افتاده، یعنی اینکه کلمه «اسری» بیانگر مشی و حرکت در یک شب است. حتی انسان مردد هم اطمینان دارد که این واقعه فقط در یک شب و در یک ساعت اتفاق افتاده، نه در چند ساعت و چند روز. پس کلمه «لیلا» تأکید میکند که این واقعه (معراج پیامبر) در زمان خاصی (در یک شب) اتفاق افتاده است. پس «زمان» مخلوق است، اما امکان ندارد که مخلوق بر قدرت خالق (خداوند تبارک و تعالی) چیره شود».
او اضافه میکند: «شاید از بزرگترین اهداف و مقاصدی که ساکنان آسمان (فرشتگان) از این پدیده شگفت (معراج) در نظر دارند، این است که آن (معراج) آزمایش و امتحانی برای مؤمنان باشد. این موضوع به سخن خداوند تبارک و تعالی اشاره میکند:«رؤیایی که به تو نشان دادیم فقط برای آزمایش مردم بود»، آزمایشی که منجر به عقب کشیدن شکاکان و مرددین و ثبات و پایداری صاحبان یقین شد، در واقع ابوبکر طلایه دار افرادی بود که دچار شک و تردید شدند. لذا اعلام کرد: «اگر او (پیامبر) سخن گفته راست گفته است» (اگر پیامبر درباره معراج سخن گفته و آن را برای مردم تعریف کرده، چون پیامبر انسان راستگویی است، لذا راست گفته است) شاید از اهداف این آزمایش این بود که صف بندی مسلمانان را زلال و پاک کند (مسلمان از غیر مسلمان جدا شود)، زیرا پیامبر در آستانه تأسیس و برپایی دولت در شهر مدینه بود و طبق برخی از آرا، هجرتی که پیامبر بعد از اسراء و معراج انجام داد، در همان سال واقعه معراج اتفاق افتاد».
ابوتوهه عبرت دیگری از این واقعه را بیان میکند: «بدون شک وجود جنبشها و و آزمایشهای سخت، جزیه و باج و پیش شرط برای کسی است که میخواهد دولت یا کشوری را تأسیس کند. ما در نوار غزه زندگی میکنیم، این در حالی است که نوار غزه به غار ثور شبیهتر است، همان غاری که دشمنان آن را از هر طرف محاصره کرده بودند، به گونهای که منابع و رزق و روزی مردم در محاصره قرار گرفته و امکان یاری و کمک به آنها وجود نداشت و این امر موجب شده بود تا مردم دو انتخاب داشته باشند: 1- یا اینکه پرچم سفید را بالا ببرند و تسلیم شوند 2- یا اینکه مقاومت کنند و با مقاومت این صابران، دولت عزت و کرامت ساخته شود، دولتی که امکان ندارد به خاطر ظرفی از جنس طلا برتری داده شود، بلکه بدون طلا نیز گران و با ارزش است.» (ما در نوار غزه زندگی میکنیم و باید مانند زمانی که کوه ثور را محاصره کردند و مردمانش مقاومت به خرج دادند و در آخر پیروز میدان شدند، مقاومت کنیم و کشورمان را نجات دهیم).
غزه - فاطمه ابو حیه
ترجمه از اعظم صدری
