تدبر درقرآن، تنها مختص دانشمندان و افراد اهل علم نیست
گروه معارف: یک عضو هیئتعلمی دانشگاه معارف قرآن وعترت اصفهان گفت: افراد با حداقل دانش و سواد میتوانند در قرآن تفکر کنند، اما مسلما دانشمندان و افراد اهل علم تدبرهای عمیقتر و برداشتهای بهتری دارند.
حسن حکمیون، استاد دانشگاه معارف قرآن و عترت و دانشگاه اصفهان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از اصفهان، در مورد معنای تدبر در قرآن، اظهارکرد: وقتی انسان قرآن را مطالعه میکند، مرحله اول تاثیر آن روحانی کردن حال انسان بدون توجه به معنای آیات است.
وی افزود: مرحله عمیقتر آن توجه به معنای آیات، و عمیقترین مرحله آن خواندن قرآن و توجه به معنای آیات و سپس تفکر درمورد پیام این آیات میباشد و بنابراین عمیق شدن در مفاهیم قرآنی به مفهوم تدبر در آیات قرآن است.
حکمیون ادامه داد: در تفسیر قرآن، جملات آن را از دیدگاههای مختلف معنا کرده، این دیدگاه ممکن است فلسفی باشد؛ بعضی از مفسرین آیات را به صورت عقلانی تحلیل میکنند، یعنی استدلال ارائه میدهند، بعضی از مفسرین آیات را براساس احادیث و گفتههای ائمه معصوم(ع) تفسیر میکنند و سخنان آنان را به آیات نسبت میدهند، اینها به معنی گسترش معانی قرآن است و بهمعنای تدبر در قرآن نیست.
استاد دانشگاه معارف قرآن و عترت اصفهان گفت: تدبر در قرآن بهمعنای عمیقتر شدن در آیات، ولی تفسیر، گسترش دادن معانی از جهات مختلف است.
به گفته حکمیون یکی از عوامل مورد توجه در تدبر در قرآن، علاقه به فهم دستورات خداوند و پیامبر(ص) است. زمانی که به این دستورات توجه کنیم، اهمیت و کاربرد آنها را بهتر متوجه میشویم.
استاد دانشگاه قرآن و عترت اصفهان ادامه داد: کسی که به فهم این دستورات و اطاعت از آنها علاقهمند باشد و بخواهد خداشناسی را به مرحله کمال برساند، به تدبر در قرآن تمایل دارد.
حکمیون با بیان اینکه تدبر در قرآن به سواد کامل نیاز ندارد، ادامه داد: افراد با حداقل دانش و سواد میتوانند در قرآن تفکر کنند، اما مسلما دانشمندان و افراد اهل علم تدبرهای عمیقتر و برداشتهای بهتری دارند.
