فلسفه اجتماعی روزه، ایجاد جامعه باتقواست
گروه معارف- یک محقق و پژوهشگر قرآن گفت: روزهداری موجب تقوا میشود و وقتی فرد و جامعه تقوا داشته باشند، دیگر گناه نکرده، به حقوق یکدیگر تجاوز نخواهند کرد، حقالله و حقالناس را رعایت و به خود و دیگران ظلم نمیکنند و این از مهمترین دستاوردهای روزه و روزهداری است.
حجتالاسلام حمید الهیدوست، مدیر گروه تفسیر و علوم قرآنی و مدیر موسسه قرآنی رسول امین در گفتوگو با ایکنا از اصفهان، با اشاره به آیه ۱۸۳ سوره بقره، اظهار کرد: مهمترین فلسفهای که قرآن برای روزه برشمرده، «لعلکم تتقون» و یا همان تقوای الهی است.
وی افزود: اینکه انسان در ماه مبارک رمضان از حلال خدا، خودداری میکند، تمرینی برای خودنگهداری و خویشتنداری است و این موجب تقوا میشود. روزهداری و خویشتنداری در ماه رمضان باعث میشود انسان در طول سال بتواند از دستور خدا اطاعت کند.
این محقق و پژوهشگر قرآن گفت: براساس آیات ۱۸۳ تا ۱۸۵ سوره بقره، ماه مبارک رمضان، ماه نزول قرآن است. قرآن ماه رمضان را در درجه اول ماه نزول قرآن یعنی همان کلام الهی و یادگار ماندگار پیغمبر گرامی اسلام(ص) بهعنوان هدایتگر مردم یاد کرده است.
الهی دوست ادامه داد: شب تقدیر و به تعبیری شب تعیین سرنوشت انسانها هم در رمضان است. ماه رمضان، ماه روزهداری و تلاوت قرآن است که در روایات داریم ذکر یک آیه قرآن در این ماه، ثواب ختم قرآن را دارد. همچنین این ماه، ماه انس با خدا و دعا و مناجات میباشد که این مهم، مردم را به انس هرچه بیشتر با دعا و قرآن، تمرین تقوا با روزهداری، تشویق میکند.
وی گفت: روزهداری موجب تقوا میشود و وقتی فرد و جامعه تقوا داشته باشند، دیگر گناه نکرده، به حقوق یکدیگر تجاوز نخواهند کرد، حقالله و حقالناس را رعایت و به خود و دیگران ظلم نمیکنند و این از مهمترین دستاوردهای روزه و روزهداری است.
وی افزود: آمار جرم و جنایات در ماه مبارک رمضان کاهش پیدا میکند، توجه به حال گرسنگان در ماه رمضان بیشتر میشود. انسان با روزهداری به فکر قیامت میافتد، چون در قیامت گرسنگی و تشنگی است. ثواب افطاری دادن در روزه و روزهداری جزء اعمالی میباشد که به آن توجه شده؛ پرداخت فطریه در پایان ماه رمضان و توجه به نیازمندان جامعه از این طریق، همدردی با نیازمندان، دفع مواد زاید بدن انسان با روزهداری از دیگر برکات روزه و روزهداری است.
وی تصریح کرد: روزه گرفتن برای همه واجب نیست، به عنوان مثال کودکان، کسانی که مسافرت میکنند، بیماران، سالمندان از گرفتن روزه معذورند؛ اما باید برای دیگران، برکات روزه بیان شود تا خیر و مصلحتشان را در روزهداری متوجه شوند باید توجه داشت تظاهر به روزهخواری حتی برای کسی که عذر دارد، حرام است.
وی گفت: رفتار با روزهخواران در درجه اول باید مطابق امر به معروف و نهی از منکر با زبان نیکو و خوش باشد. برخورد فیزیکی با روزهخواران در اسلام وجود دارد، اما نه برای عموم مردم، چون آن خود نیز باعث هرج و مرج و درگیری میشود. مسئولان دولتی وظیفه دارند با روزهخواران برخورد کنند و حاکم شهر یا همان قاضی حق دارد، برای آنان جریمهای قرار دهد.
انتهای پیام
