به گزارش ایکنا، آوازه مدرسه فیضیه به بلندای تأسیس حوزه است و یک قرن را تجربه کرده است؛ نام فیضیه وقتی بیش از گذشته بر سر زبانها افتاد که سربازان رژیم پهلوی ظالمانه به آن حملهور شدند و طلاب و فضلای آن را به خاک و خون کشیدند؛ متعاقب آن تجمع علما و فضلا پیش آمد و با سخنان آتشین و کوبنده امام(ره) همراه شد.
فیضیه روزی محل حضور برخی بزرگان بود که در آن حجره داشتند و مشغول درس و بحث، تدریس و علمآموزی بودند؛ حداقل در چند دهه اخیر، این مدرسه کسانی مانند امام خمینی(ره) و شاگردان بالنده و بزرگ ایشان را همچون شهیدان مطهری و بهشتی به خود دیده است و همچنین طلابی که امروز بر کرسی مرجعیت شیعه نشستهاند.
این مدرسه قبل از انقلاب هم منشأ تحولات بزرگی در حوزه از جمله انقلاب اسلامی شد؛ امام خمینی(ره) در سال ۱۳۴۲ در همین مکان به منبر رفتند و انتقادات صریح و شفاف و تند خود را از حکومت پهلوی مطرح و به شاه توصیه کردند که دست از رفتارهای نادرست و ظالمانه بردارد و در برابر آمریکا و اسرائیل هم موضع تندی گرفتند.
امروز فیضیه بعد از ۴۰ سال از انقلاب، هنوز هم کانون توجهات است؛ حداقل در همین چند ماه اخیر، چندین بار سخنرانان و مطالب بیان شده در اجتماعات این مدرسه آن را به کانون تمرکز رسانهها در سطح ملی تبدیل کرد؛ رحیم پورازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و استاد دانشگاه، در تجمعی به کمکاری حوزه در اسلامیسازی علوم و رفع نیازهای دینی و فقهی نظام اشاره کرد و فعالیتهای این نهاد را زیر سؤال برد و در مقابل هم از مرجعیت تا مدیران حوزه و استادان آن به آن واکنش نشان داد.
این مدرسه در طول هر سال محلی برای برگزاری چندین گردهمایی و تجمع استادان و طلاب حوزه است؛ از تجمع حمایت از مردم یمن و نظام سوریه گرفته تا اعلام انزجار به رفتار برخی دولتها علیه ایران و یا موضعگیری در برابر برخی مواضع نادرست در مجموعه دولت.


به هر حال فیضیه در کنار چهره جدی، سیاسی و واقعهسازش، چهرهای اجتماعی، اقتصادی، علمی و فرهنگی هم دارد؛ چهرهای که نشان میدهد در کنار تغذیه علمی گاهی هم سری به تغذیه جسمی و نیازهای روزمره طلاب و خانوادههای آنان میزند و شمهای از وضعیت اقتصادی آنان را نشان میدهد؛ چهرهای در زاویه 360 درجه.
انتهای پیام