گروه حوزههای علمیه ــ در نشست «فقه عفاف؛ حلقهای مفقوده در تبویب فقه» حجتالاسلام بستان بر ضرورت ایجاد بابی به نام فقه عفاف در آثار فقهی تاکید کرد و آیتالله غروی در نقد این دیدگاه بیان کرد که این بحث بیش از آنکه فقهی باشد اخلاقی است و ضرورتی برای تبویب جدید وجود ندارد.
به گزارش ایکنا، حجتالاسلام والمسلمین حسین بستان، عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، امروز، ۱۹ دیماه، در جلسه علمی «فقه عفاف؛ حلقهای مفقوده در تبویب فقه» در مرکز تخصصی تفسیر حوزه علمیه قم با بیان اینکه عفاف قابلیت تبدیل به باب فقهی را دارد، گفت: تبویب فقه در روندی تاریخی براساس نیازها و میزان منابع و دادههای آیات و روایات و نهایتاً چارچوب فقها و قدما شکل گرفته است.
وی با بیان اینکه برخی مباحث مانند ولایت فقیه و حکومت اسلامی باب مستقلی در آثار فقهی قدما نداشته است، گفت: اگر کسی بخواهد مسئلهای را دنبال کند باید چندین منبع را زیر و رو میکرد تا نکاتی به دست بیاورد؛ برخی ابواب مانند زکات و صلات مستقل هستند و سبب انسجام فکری برای فقیه و استاد حوزه و مجتهد است.
بستان با بیان اینکه در بحث عفاف هم این اتفاق رخ داده اظهار کرد: متأسفانه باب مستقلی در این زمینه نداریم بلکه در ذیل کتاب نکاح بحث شده است، به همین دلیل بسیاری از مباحث باقیمانده و برخی مسائل آن در باب صلات و برخی نیز در باب نکاح بحث شده که خیلی به هم مرتبط نیست.
بستان افزود: اگر در مورد احکام رقص در برابر نامحرم و دست دادن از ما بپرسند برای پاسخ به زحمت میافتیم، چون پراکنده بحث شده است، بنابراین معتقدم باید باب مستقل برای فقه عفاف تشکیل شود ضمن اینکه میطلبد این بحث از دو منظر فقه فردی و اجتماعی بررسی شود.

استاد دانشگاه با بیان اینکه فقه فردی پرداختن به احکام فرد مکلف است با اشاره به تعاریف فقه اجتماعی بیان کرد: یک نگاه این است که فقه اجتماعی بخشهایی از همین ۵۲ باب فقه موجود مانند امر به معروف و جهاد است؛ تعریف دیگر این است که به فقه اجتماعی به عنوان رویکرد با همان مسائل و ابواب بنگریم؛ تعریف سوم از فقه اجتماعی نیز این است که روی مسائل تأکید و برخی را مربوط به فقه فردی و برخی را به فقه اجتماعی مرتبط کنیم، یعنی نوعی تقسیمبندی موضوعی انجام دهیم؛ مثلاً در باب نکاح برخی مسائل مربوط به حکم فرد بماهو فرد است و برخی حکم یک نهاد اجتماعی است؛ برای مثال خانواده یا نقش پدری و مادری چه وظایفی در قبال تربیت فرزند دارد.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با اشاره به عوامل مؤثر در عفاف از جمله اخلاق جنسی و ازدواج افزود: غیرت از لحاظ درونی امری اخلاقی است و ممکن است بگوییم فقه نباید دخالتی در این کار داشته باشد، ولی چون غیرت بروز بیرونی دارد فقه در بروز بیرونی میتواند دخالت داشته باشد.
وی با بیان اینکه اسلام صرفاً محدودیت ایجاد نکرده تا عفاف ایجاد شود، افزود: مهمترین راهکار اسلام برای عفاف، ازدواج است که در ذیل آن ازدواج موقت، تعدد زوجات و تجرد بحث میشود.
بستان با اشاره به افعال عفیفانه و غیرعفیفانه با بیان اینکه این بحث دارای دو بخش افعال عفیفانه و غیرعفیفانه فردی و یا غیرفردی است، تصریح کرد: در مورد فرد مباحثی مانند؛ خودارضائی، تشبه به جنس مخالف، خواندن رمانها و دیدن فیلمهای جنسی وجود دارد، اما در بعد اجتماعی ارتباط با جنس مخالف و حتی با همجنس و آن هم گاهی بی واسطه و یا با واسطه مورد بحث است و خود آن هم باز قابل دستهبندی به اقسامی مانند ارتباط مصاحبتی، همنشینی با نامحرم، ارتباط جنسی، ارتباط غیر لمسی و ... است.
این محقق و استاد حوزه علمیه با اشاره به برخی قواعد مانند امر به معروف، نصیحت، مفهوم مرابطه و اشتراک ضمن عقد اضافه کرد: این مباحث چارچوب کلی بحث فقه فردی و اجتماعی عفاف را شکل میدهد.
بستان با بیان اینکه برخی عفاف را اخلاقی و نه فقهی مطرح کنند، افزود: بنده معتقدم که این مسئله دو جنبه دارد؛ زیرا اخلاقیات صرفاً امری درونی نیست بلکه بروز بیرونی و رفتاری هم دارد و مراد ما از فقه عفاف، بروز جنبه بیرونی است. همان طور که در واژه «یَسْتَعْفِفْنَ» در قرآن آمده است.
بستان در تعریفی از عفاف یعنی خویشتنداری و کف نفس، اظهار کرد: عفاف در تعریف اخلاقی است، ولی چرا در فقه بحث میشود، زیرا بروز بیرونی دارد.
عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه با تأکید بر اینکه به لحاظ منطقی میتوان میان بٌعد اخلاقی و فقهی یک عمل تفکیک کنیم، تصریح کرد: فقها کل فقه را به چهار دسته تقسیم کردهاند؛ لذا برخی مباحث جای خود را باز نکرده و وضعیتش مذبذب است.
نقد آیتالله غروی و منذر حکیم

