بعضی از افراد این خصلت را دارند که وقتی با یکی دشمن میشوند آنقدر در دشمنی پیش میروند که تصمیم بر نابودی آن میگیرند؛ در مقابل اگر با کسی دوست شدند، آنقدر به یکدیگر احساس خودیت و صمیمیت مینمایند که تمام اسرار زندگی و مسائل محرمانه زندگی را در اختیار آنان قرار میدهند.امام علی(ع) در بیان چگونگی معاشرت با دوستان و میزان دوستی و دشمنی میفرماید: «دوستت را در حد اعتدال دوست بدار، چراکه ممکن است یک روزی دشمنت گردد و دشمنت را در همین حد دشمن بدار؛ زیرا ممکن است روزی دوست تو گردد».(نهجالبلاغه، حکمت، ص 268)
