
حجتالاسلام والمسلمین سیداحمد سجادی، رئیس دانشکده علوم قرآنی استان اصفهان، در گفتوگو با ایکنا اصفهان، با اشاره به رزمایش کشوری همدلی و کمک مؤمنانه، اظهار کرد: قرآن کریم الگویی نظیر خاندان وحی را برای ما ترسیم میکند که درباره آنها در آیه 8 سوره انسان میفرماید: «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَی حُبِّهِ مِسْكِينًا وَ يَتِيمًا وَ أَسِيرًا؛ و به فقیر و یتیم و اسیر طعام میدهند با وجود احتیاجی که به آن طعام دارند».
رئیس دانشکده علوم قرآنی استان اصفهان افزود: این آیه بخشش خاندان وحی را در حالت روزه و امساک نفس علنی ساخت، اگرچه آنها مخفیانه چنین کار بزرگی را انجام دادند، اما مهر ماندگارشان جاودانه شد. این به ما نشان میدهد که در ماه مبارک رمضان و زمانی که انسان از خوردن طعام امساک دارد، میتواند ایثار طعام نیز داشته باشد.
وی تصریح کرد: وقتی انسان از درون نفس و جان خود امساک دارد و ظاهراً از خوردن پروا میکند، باطناً نیز میتواند از بسیاری خوردنها پروا کرده و در راه خدا قدم بردارد. در واقع وقتی امساک ظاهری اتفاق میافتد، امساک باطنی نیز میتواند تحقق پیدا کند و وقتی جانها با نخوردن ظاهری آمیخته میشود، با نخوردن باطنی نیز میتواند عجین شود.
رئیس دانشکده علوم قرآنی استان اصفهان بیان کرد: در ماه مبارک رمضان شتافتن به سوی خدا بیشتر و گناه کمتر میشود، یعنی در ماه ضیافت الهی، جانها برای کمکرسانی به دیگران لطیفتر و آمادهتر است و از همین فرصتها میتوان استفاده و بیشتر به دیگران رسیدگی کرد، چنانکه در دعاهای مخصوص این ماه نیز آمده است، چون جان انسان با کمک، مواسات و همیاری آمیختهتر میشود.
وی افزود:ماه رمضان به ماه کریمانه ملقب است، چون هم ولادت کریم اهلبیت(ع) در آن واقع شده و هم انسان در این ماه به کارهای کریمانه، مواسات و همدلی میل بیشتری پیدا میکند. ماه رمضان علاوه بر اینکه ماه ضیافت الهی محسوب میشود، باید به ماه ضیافت بندگان خدا نسبت به یکدیگر نیز تبدیل شود، به همین دلیل است که این ماه با زکات فطریه تمام میشود تا به انسانها درس کریم بودن را بیاموزد.
حجتالاسلام والمسلمین سجادی ادامه داد: در دیگر ایام سال به جز ماه مبارک رمضان، باید وضعیت فقرا و نیازمندان را تذکر دهیم و در واقع، از فقرا و نیازمندان به اکرام برسیم؛ ولی در ماه مبارک رمضان باید از خودمان شروع کنیم تا به اکرام برسیم، به این معنا که نفس ما نیازمند به اکرام و لذت معنوی است و این لذت معنوی با کمک و توجه به دیگران حاصل میشود. همانطور که میخواهیم خدا ما را ببخشد، ما نیز دیگران را ببخشیم و همانطور که میخواهیم خدا کریمانه با ما رفتار کند، پس با دیگران نیز کریمانه رفتار کنیم.
وی با تأکید بر اینکه مواسات ابتدا باید در وجود افراد نهادینه شود، گفت: داشتن جامعهای صادق به صداقت مسئولان، نمایندگان مردم و اعضای آن جامعه بستگی دارد، در غیر این صورت، صداقت در آن جامعه نهادینه نمیشود. کریم بودن نیز همینطور است، تک تک مردم باید نیاز به رفتار کریمانه را در وجود خود احساس و ایجاد کنند و نمایندگان و مسئولانشان کریم باشند. در دوره صفوی، وقف در جامعه فراوان و پررنگ بود، چون این سنت حسنه در تک تک افراد نهادینه شده بود و حتی سلاطین صفوی و نزدیکان و اقوام آنها به این امر میپرداختند. امروز نیز اگر میخواهیم انجام کار خیر در جامعه نهادینه شود، این امر باید در مردم، نمایندگان و مسئولان اتفاق بیفتد و همه نسبت به یکدیگر کریمانه و با مواسات رفتار کنند در غیر این صورت با بخشنامه و دستورالعمل و جلسه و کنگره مواسات و کار خیر در جامعه نهادینه نخواهد شد.
انتهای پیام