سیاست جدید آمریکا، تحت فشار قرار دادن مناطق مورد نفوذ ایران است

سیدصباح زنگنه، کارشناس مسائل خاورمیانه و نماینده پیشین ایران در سازمان همکاری اسلامی، در گفت‌وگو با ایکنا از اصفهان، در خصوص میزان موفقیت کمپین فشار حداکثری آمریکا علیه ایران، اظهار کرد: هدف این سیاست این بوده که جمهوری اسلامی ایران سیاست‌های خود را تغییر داده و تسلیم خواسته‌های آمریکا در سه حوزه هسته‌ای، موشکی و منطقه‌ای شود، ولی ایران هیچ کدام از این‌ها را نپذیرفت و اجرا نکرد، طبعاً اهداف آمریکا نیز محقق نشد.

وی افزود: البته اعمال این سیاست تأثیرات منفی محدودی بر اقتصاد ایران داشته است، ولی می‌توانست و می‌تواند به‌عنوان فرصتی برای اصلاح و تقویت وضعیت اقتصادی کشور و حرکت به سمت خودکفایی بیشتر مدنظر قرار گیرد.

نماینده پیشین ایران در سازمان همکاری اسلامی بیان کرد: سازوکاری که سیاست فشار حداکثری از طریق آن دنبال می‌شود، ایجاد فاصله میان مردم و نظام است، ولی این سازوکار محقق نشد. در واقع وضعیت اقتصادی مردم تحت تأثیر قرار گرفت، ولی در عین حال هم صبر و تحمل آن‌ها بالاتر رفته و هم دولت متوجه شده که باید سیاست‌های اقتصادی خود را اصلاح کند و بهبود ببخشد؛ در نتیجه آمریکا به اهداف خود نرسیده و نخواهد رسید. البته در این مرحله جدید سعی آمریکا بر این است که سایر نقاطی را که ایران در آن‌ها نفوذ دارد، زیر فشار اقتصادی بیشتری قرار دهد تا به بخشی از اهداف منطقه‌ای خود دست یابد، ولی بعید می‌دانم این روش جواب دهد، چون فشاری که بر عراق، سوریه و لبنان وارد می‌کند، مسئولان و احزاب این کشورها را به این نتیجه خواهد رساند که تسلیم شدن در برابر فشارهای اقتصادی حد و پایانی ندارد، بنابراین حتماً باید مقاومت کرده و روش‌های مناسبی برای اصلاح وضعیت اقتصادی‌شان پیدا کنند.

زنگنه در خصوص بسته تحریمی جدید آمریکا، گفت: یکی از مفاد این بسته، اعمال قانون سزار علیه سوریه و لبنان است که این کشورها از روش مقاومت مردم ایران استفاده خواهند کرد و به همکاری‌های منطقه‌ای بیشتری میان خودشان رو خواهند آورد. بحث بعدی، اعمال فشار به چین و روسیه و تحریم این دو کشور به دلیل همکاری آن‌ها با ایران در مسائل هسته‌ای است و به این معناست که چین و روسیه از منافع این همکاری دست بکشند، در حالی که این همکاری بر اساس یک توافق بین‌المللی و با تأیید قطعنامه شورای امنیت دنبال می‌شود و این کشورها بر این تصور نیستند که همکاری آن‌ها اقدامی خلاف قانون است. آمریکا تلاش خواهد کرد تا پیش‌نویس قطعنامه‌ای را با هدف ایجاد محدودیت برای چین و روسیه به شورای امنیت ببرد، ولی هر گونه تحریم علیه آن‌ها از یک طرف به معنای مخالفت با منافع این دو کشور و از طرف دیگر، اقدامی مخالف با قطعنامه شورای امنیت خواهد بود که به این کشورها اجازه همکاری با ایران را داده است. بنابراین از این دو منظر، تلاش آمریکا قرین موفقیت نخواهد بود.