کتاب «دین دیجیتال» منتشر شد
کتاب «دین دیجیتال» از سوی مریم هاشمپور صادقیان و مجید موحد گردآوری و ترجمه و به همت انتشارات طرح نو منتشر و روانه بازار نشر شد.
به گزارش ایکنا، کتاب «دین دیجیتال» از سوی مریم هاشمپور صادقیان و مجید موحد گردآوری و ترجمه شده و آن را انتشارات طرح نو در 312 صفحه و با شمارگان هفتصد نسخه به قیمت 56 هزار تومان منتشر کرده است.
در ابتدا وقتی عنوان کتاب را مشاهده میکنید به این فکر فرومیروید که دین دیجیتال به چه معناست؟ در واقع این عنوان این شائبه را در ذهن ایجاد میکند که دین دیجیتال آیا دینی جدید است. در لابهلای بحثها متوجه میشوید که منظور از دین دیجیتال استفاده ابزارها و روشهای دیجیتال در ارائه و به تعبیری رابطه برقرار کردن دینداران با همدیگر است؛ یعنی به خدمت گرفتن ابزارها، فناوریهای نوین از سوی دینداران برای ارائه و برداشتهای دینی خودشان. بنابراین به عنوان یک خواننده این عنوان سبب کجفهمی میشود و بهتر بود مترجمان عنوان دیگری را برای آن انتخاب میکردند.
کتاب دو بخش دارد که هر کدام از این بخشها شامل مقالاتی درباره موضوع مطرحشده است. در بخش اول کتاب به رویکردهای نظری در مطالعه دین دیجیتال پرداخته شده و این بخش از پنج فصل یا بهتر است بگویم پنج مقاله تشکیل شده است. در بخش دوم رویکردهای روشن شناختی در مطالعه دین دیجیتال آمده که این بخش هم از پنج فصل تشکیل شده و در ادامه نیز چند صفحهای به نتیجهگیری اختصاص داده شده است.
در مقدمه مترجمان، که کاری پژوهشی است چون مقالات را گردآوری کرده و آنها را در یک مجموعه گنجاندهاند، آمده است: «بخش اول ابتدا به مروری بر نظریاتی میپردازد که از گذشته تاکنون به تبیین رابطه دین و رسانههای نوین پرداختهاند. در دو مقاله ابتدایی این بخش، دو نویسنده از منظر خود این نظرات را بررسی و مقایسه میکنند و در مجموع پنج نظریه «جبرگرایی فناورانه»، «رسانهای شدن»، «میانجیگری معنا»، «میانجیگری صور مقدس» و «شکلگیری دین- اجتماعی فناوری» معرفی و ارائه میشوند.
در ادامه این بخش سه مقاله دیگر ارائه می شوند، هر کدام این مقالات تلاش دارند به گونهای رویکردهای نظری نوین به دین دیجیتال را معرفی کرده یا برخی مفاهیم نظری برجسته در این حوزه را طرح و بررسی کنند. مقاله سوم به ارائه بستری نظری در تبیین دین و رسانههای نوین میپردازد. مقاله چهارم متکی بر رویکردی جامعهشناختی، سنخشناسی نظری الگوهای تعلق دینی آنلاین و آفلاین را مطرح میکند و آخرین مقاله این بخش، الگویی نظری را برای بررسی دین دیجیتال به عنوان یک فضای سوم برای ارائه دین، معرفی میکند.
بخش دوم همچنان که از نام آن مشخص است به جنبههای روششناختی مطالعات حوزه دین و رسانههای نوین میپردازد. در مقاله اول، مراحل تحول رویکردهای روششناختی این حوزه از ابتدا تا زمان حال بررسی میشود. لذا درکی کلی از فضای روششناختی این حوزه شکل میگیرد. سپس در مقالههای دوم و سوم برخی مسائل روششناختی مشارکت دینی در اینترنت و نیز تحقیق در فضای مجازی به بحث گذاشته میشود. در ادامه در مقاله چهارم به طور دقیق سه روش پرکاربرد برای پژوهش در حوزه مطالعات دین و رسانههای نوین معرفی و شرح داده میشود و در نهایت در آخرین مقاله برخی ملاحظات اخلاقی برای پژوهش در این حوزه مورد بررسی قرار میگیرد.»
در ادامه کتاب به عنوان نمونه در فصل پنجم مقاله «نظریه رسانهها و فضاهای سوم دین دیجیتال» آورده شده است «نویسندگان بر این باورند که دین دیجیتال فضای سومی را برای ارائه دین فراهم میکند. دین دیجیتال میتواند آگاهی جدیدی نسبت به دین ایجاد کند که ریشه در ادراکات و تجارب منحصر به فرد از میانجیگری معنایی داشته باشد که از طریق فناوری دیجیتال شکل گرفته است.»
در پشت جلد این کتاب نیز آمده است: «ظهور رسانههای نوین نه تنها بستری جدید در ارتباط میان افراد به وجود آورده، بلکه در سطحی گسترده، نهادهای اجتماعی از جمله دین را به شدت تحت تأثیر و دگرگونی قرار داده است. حضور دین در فضای رسانههای دیجیتال، مفهوم بسیار تازهای از نهاد دین برساخته است.»
انتهای پیام
