زیرساختهای آموزش مجازی در کشور فراهم نیست
عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان اظهار کرد: آموزش مجازی در صورت فراهم بودن زیرساختها حرکتی رو به جلو محسوب میشود، ولی در حال حاضر زیرساختهای آن در کشور ما فراهم نیست.
رضاعلی نوروزی، عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، در گفتوگو با ایکنا از اصفهان، درباره تأثیر کرونا بر نظام آموزشی کشور، اظهار کرد: بدون دسترسی به آمار و دادههای مربوطه نمیتوان در این خصوص قضاوت دقیقی داشت، ولی آنچه مسلم است اینکه نظام آموزشی ما چه در شکل حضوری و چه در شکل غیرحضوری کارآمد نیست. به عنوان یک استاد دانشگاه وقتی مشغول تدریس آنلاین هستم، با مشکلاتی مثل پایین بودن سرعت اینترنت و قطع شدن صدا مواجهم.
وی افزود: آموزش مجازی زمانی کارآمد است که زیرساختهای لازم فراهم باشد. البته در آموزش و پرورش سامانه شاد وجود دارد، ولی تجربه شخصیام در ترم گذشته در خصوص آموزش غیرحضوری رضایتبخش نبود و پایین بودن سرعت اینترنت باعث قطع و وصل شدن صدا میشد.
نوروزی اضافه کرد: ژیل دلوز، فیلسوف فرانسوی حدود پنجاه سال پیش اعلام کرد که فضا ریزوماتیک (همنوا و غیرهمنوا) شده است و باید به سمت آموزشهای مجازی حرکت کرد. از این منظر، شیوع کرونا توفیقی اجباری برای استفاده از آموزش غیرحضوری است، البته به شرطی که زیرساختهای آن فراهم باشد، یعنی بدانیم دانشآموز یا دانشجویی که در کلاس آنلاین حضور پیدا میکند، میتواند به خوبی کلاس حضوری مطالب را فرا بگیرد.
وی تصریح کرد: اگر زیرساختهای آموزش مجازی فراهم باشد، این نوع از آموزش حرکتی رو به جلوست و میتواند مفید و مؤثر واقع شود، چون باعث مدیریت زمان تدریس و جلوگیری از اتلاف وقت میشود که معمولا در کلاسهای حضوری اتفاق میافتد. ضمن اینکه چون امکان ضبط و ذخیره آن وجود دارد، همکاران میتوانند راجع به نحوه تدریس یک معلم یا استاد به ارائه نقد و نظر بپردازند و همچنین از محتوای آن استفاده کنند که همه اینها باعث ارتقاء آموزش میشود. دانشآموزان و دانشجویان نیز میتوانند بارها به این محتوا مراجعه کرده و از آن استفاده کنند.
نوروزی ادامه داد: در حال حاضر، فراهم نبودن و ناکارآمدی زیرساختهای آموزش مجازی در کشور ما، ایراد و نقطه ضعف این نوع آموزش محسوب میشود. وقتی زیرساختها فراهم نباشد، معلم یا استاد به جای اینکه روی درس دادن متمرکز شود، باید وقتش را صرف رفع مشکلاتی مثل قطع شدن صدا کند، در نتیجه تمرکزش را از دست میدهد. مادامی که سرعت اینترنت در حدی نباشد که دانشآموز و دانشجو بتوانند صحبتهای معلم و استاد خود را خوب بشنوند و تدریس نیز به صورت تصویری نباشد، طبیعتاً کنترلی در کار نخواهد بود و ظرفیتها نیز میسوزد، یعنی وقت معلم و استاد و دانشآموز و دانشجو تلف میشود و یادگیری هم اتفاق نمیافتد.
وی بیان کرد: در آموزش حضوری، معلمان و اساتید میتوانند حالتها و واکنش دانشآموزان و دانشجویان را ببینند، ولی در آموزش غیرحضوری به شرطی این امکان فراهم خواهد شد که اینترنت از سرعت مناسبی برخوردار بوده و امکان فعال کردن دوربین دستگاهها وجود داشته باشد. در ترم گذشته، عمده آموزشهای مجازی به صورت صوتی بود و معلمان و اساتید نمیتوانستند بر رفتار دانشآموزان و دانشجویان نظارت کنند و مطمئن باشند که آموزش محقق شده است، ولی اگر امکان آموزش به صورت تصویری فراهم شود، امکان نظارت بر رفتار فراگیران نیز وجود خواهد داشت.
نوروزی در پایان افزود: با توجه به اینکه دسترسی به فضای مجازی بیشتر شده است، امکان انحراف و استفاده از محتوای نامناسب به بهانه درس و کلاس نیز وجود دارد که باید با نظارت و کنترل نامحسوس خانواده و انتقال دقیق صدا و تصویر کلاس آنلاین، این آسیبها را به حداقل رساند.
انتهای پیام
