کد خبر: 4369712
تاریخ انتشار : ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۲:۱۸

سروده شاعر کاشانی در سوگ «ماکان نصیری»

رضا شجری طاهری، دانشیار دانشگاه کاشان در سوگ «ماکان نصیری»، دانش‌آموز مفقودالاثر مدرسه شجره طیبه میناب شعری سروده است که تقدیم مخاطبان ایکنا می‌شود.

ماکان نصیری

به گزارش ایکنا از اصفهان، رضا شجری طاهری شاعر و دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان در وصف ماکان نصیری، دانش‌آموز هفت‌ ساله‌ای که در حمله آمریکای متجاوز به مدرسه شجره طیبه میناب تمام هستی خود را داد و تار مویی از او یافت نشد، شعری به نام «مهر وطن» سروده و آن را در اختیار خبرگزاری ایکنا قرار داده است که در ادامه می‌خوانیم:

من این خاک گهربار وطن را دوست می‌دارم

که آغشته به خون پاک یاران و عزیزان است

سرای عشق و ایمان است

و می‌تابد بر آن خورشید فرهنگ هزاران ساله‌ ایران

ز جمشید و فریدون و سیاوش ـ کاوه و آرش ـ

به جا مانده است و دارد

خاطرات تلخ و شیرین یلی چون رستم دستان

به چشمم هست پاییزش دل‌آرا چون بهارستان

سرای گیو و گودرز و فرامرز است و در هر صفحه از اسطوره و تاریخ خونبارش 

پیام و پند و اندرز است

حکایت‌های سعدی و روایت‌های فردوسی است

و حرفی از سکوت و سازش و تسلیم در پیش ستمگر نیست

و پیچیده به هر کویش شمیم دلکش فرزانگی، رادی

خردمندی و آزادی

من این خاک وطن را دوست می‌دارم که بوی کودکی دارد

نوا و نغمه‌اش شوری ز شعر رودکی دارد

و می‌آید به گوش از گوشه‌ گلدسته‌های او 

اذان صبح آزادی

نوید نغمه‌ شادی

سرای مولوی و حافظ و جامی و عطار است

و نور صبح امید از نگاه تابناک او پدیدار است

اگرچه از نفهمی‌های مشتی جاهل خودخواه ـ در تاریخ خود ـ

حلاج، بر دار است

***

من این خاک وطن را دوست می‌دارم

وطن دارای کوه باشکوهی چون دماوند است

وطن فریاد کارون و خروش موج اروند است

خلیج فارس و عمانش نمایشگاه و جولانگاه مردانی است دریادل

که می‌تازند و خواب دشمن مکار را آشفته می‌سازند

وطن مهد غزالانی، چو غزالی و بابا طاهر و خیام و بیرونی است

بهشت و گلشن قدسی در آن چون بارگاه هشتمین مهر امامت نیست

من این خاک وطن را دوست می‌دارم

بلوچ و کرد و ترک و ترکمن را دوست می‌دارم

و می‌بالم بدان پرچم 

که در پیش تجاوزگر 

نکرده سر فرود و

قامتش هرگز نگشته خم

و می‌بوسم رخ رزمندگان و مردمانی را

که مردانه به پای حفظ این میهن

به پیش دشمنان دون و اهریمن

ـ ز چمران و سلیمانی و میرزا کوچک و تا آریو برزن ـ

دریغ از جان خود هرگز نکردند و

چو شمعی ایستادند و

سرافرازانه جان دادند 

وطن یعنی شرف، غیرت، جوانمردی

حسینی زیستن، مردن، ندادن دست بیعت با یزید و هرچه نامردی   

من این خاک سرافراز وطن را دوست می‌دارم

دریغا این وطن امروز می‌گرید به سوگ رهبری که پاسدار مرزهای میهن و دین بود

و آهنگ کلامش نیزه‌ای جان‌سوز در قلب شیاطین بود

وطن، آیینه‌ای سرشار از عشق نیاکان است

وطن این روزها لبریز از فریاد خونخواهی «ماکان» است

انتهای پیام
خبرنگار:
زهرا سادات محمدی
دبیر:
محبوبه فرهنگ
captcha