نماینده رهبر معظم انقلاب در فارس با بیان اینكه جهان معاصر نیازمند حافظ به عنوان شاگرد مكتب قرآن است، ضمن اشاره به یكی از غزلیات خواجه اهل راز، به تبیین نكاتی درباره انسانشناسی و جهانشناسی وی پرداخت. 
به گزارش ایكنا از فارس، آیتالله لطفالله دژكام، نماینده رهبر معظم انقلاب در فارس، شامگاه شنبه، 19 مهر ماه در افتتاحیه ویژهبرنامههای یادروز حافظ كه به صورت غیرحضوری برگزار شد، حافظ را بزرگمرد ادب، عرفان و هنر توصیف كرد و افزود: امروز به حافظ به عنوان هنرمندی كه عمق نگاهش تفسیر بسیار پویا و دلانگیزی از جهان را تقدیم میكند، نیاز دارد.
وی با بیان اینكه جهان معاصر نیازمند حافظ به عنوان شاگرد مكتب قرآن است، این سؤال را مطرح كرد: كسی كه با قرآن انس داشت و حفظ قرآن را به عنوان افتخار خود ذكر میكند چه برداشتی از جهان و انسان داشت.
آیتالله دژكام با اشاره به غزل «در ازل پرتو حسنش ز تجلی دم زد، عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد...» از حافظ شیراز اظهار کرد: حافظ مبدأ آفرینش را اینگونه توصیف میکند كه حسن و زیبایی حق كه تاب مستوری نداشت، جلوه كرد و با جلوه او عشق و محبت آغاز شد. البته در حدیث قدسی هم داریم كه خداوند فرمود دوست داشتم كه شناخته شوم پس جهان آفرینش را برپا كردم تا شناخته شوم.
امام جمعه شیراز با تأكید بر اینكه عالم آینه وجود اوست، تصریح کرد: آینهكاری در حرمهای مطهر اهل بیت(ع) به عنوان مثال حرم شاهچراغ(ع)، مفهوم عمیقی دارد یعنی هرچه در عالم است آینه وجود اوست. او درخشید و جلوه كرد و پیدا شد، یعنی در آینه وجود اشیا ظاهر شد و عشق در همه جا آشکار شد، چنانکه زمین و آسمان عاشق حضرت حق هستند. حركت عالم بر مبنای عشق است. ملاصدرا میگوید هرچه در فلک حركت میكند برخاسته از عشق حضرت حق است و در راستای جلوهها و تجلیات جدیدی است كه تجلی حق در عالم تكرار همیشه نو، تازه و بكر است.
آیتالله دژكام با طرح این سؤال كه قله عشقی كه ظهور كرد كجاست، افزود: در بیت نخست غزل مورد اشاره حافظ یک جهانشناسی را مطرح و در بیت دوم آن نیز تبیین میكند كه قله عشق و عاشقی كجاست؛ آن عشق عمومی در همه عالم جریان دارد، اما در قله و اوج نیست و حاضر به اینكه خود را فدای دوست كند، نیست؛ لذا قله عشق باید در جای دیگری جلوه میكرد و آن حضرت آدم بود.
وی با بیان اینكه حضرت آدم صفیالله كه جد همه ما بود، در این وادی قله قرار گرفت، به آیه 72 سوره احزاب «... إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا؛ ... راستى او ستمگرى نادان بود» در همین رابطه اشاره كرد و افزود: برخی از اساتید عرفان فرمودند تعریف بالاتر از این (آیه مذكور) از انسان نشده است كه انسان ظلوم و جهال است یعنی همه چیز را پای معشوقش فدا میكند و این معنی ظلوم و جهول است. حضرت آدم چنان هستی خود را فدا كرد كه بهشت را گذاشت و وارد عرصه عشق شد. اوج این فضا كه همه چیز فدای حضرت عشق میشود را در سیره امام حسین(ع) میبینیم كه چه غوغایی به راه انداخت و فرزند، جوان و برادر را فدا كرد.
آیتالله دژكام با ذکر اینكه این صفای عشق و محبتی كه آدم در قله خلایق عالم نسبت به خدا دارد، در انسانشناسی جناب حافظ جلوهگر میبینیم، بیان کرد: خوشا كسانی كه از خداشناسی، جهانشناسی و انسانشناسی حافظ بهرهمند هستند و خوشا به حال مردم فارس و شیراز كه در حرم سوم اهل بیت(ع) در كنار چهرهای چون حافظ شیراز هستند كه رازهای جهان را با بیان شیوا و زیبایش به تحریر كشیده است و امیدواریم از این ظرفیتهای خوب شهر و دیار خود استفاده كنیم و به بشریت ارزشهای معنوی شیراز را ارمغان دهیم.
انتهای پیام