عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان گفت: در شرایط ناشی از شیوع کرونا و رکود اقتصادی، اگر ائتلاف جدیدی از جریانهای سیاسی با برنامههای منطبق با نیازها و شرایط کشور شکل بگیرد، میتوانیم شاهد انتخابات قابل قبولی با حداقلی از مشارکت باشیم.

محمدعلی بصیری، عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان در گفتوگو با ایکنا از اصفهان درباره نگرش جامعه به انتخابات، اظهار کرد: مردم در این خصوص به سه دسته تقسیم میشوند؛ دسته اول نگاهی مبتنی بر وظیفه دینی و ملی به انتخابات دارند و همواره در پای صندوقهای رأی حاضر میشوند. دسته دوم نظر کاملاً مثبتی به انتخابات ندارند و وقتی جریان یا کاندیدایی شعارها و برنامههای تحولزا دارد، به صحنه میآیند و در بعضی از دورهها فعال هستند و در انتخابات حضور پیدا میکنند.
وی افزود: دسته سوم نسبت به انتخابات بیتفاوت هستند و بهصورت رندومی یا تفننی یا زمانی که هیجان انتخابات بالا است و انگیزه ایجاد شده، به صحنه میآیند و زمانی هم که هیجان و انگیزهای در کار نیست، در انتخابات شرکت نمیکنند. طیف چهارمی نیز وجود دارد که درصد کمی از آنها در داخل کشور هستند و بیشتر در خارج از ایران حضور دارند و در طول سالهای بعد از انقلاب حتی یک بار نیز در انتخابات شرکت نکردهاند. این چهار جریان بیشتر به انتخابات ریاستجمهوری حساس میشوند، تا به انتخابات مجلس، شوراهای اسلامی شهر و روستا و مجلس خبرگان رهبری که در رتبههای بعدی قرار دارند.
عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان بیان کرد: امروز نه تنها در ایران، بلکه در بسیاری از کشورهای جهان بهدلیل شرایط رکود ناشی از شیوع کرونا و تأثیرپذیری اقتصاد از این شرایط، معمولاً مشارکت ضعیفتر از دورههای قبل است و انتخاباتی که در آمریکا، اروپا و کشورهای دیگر برگزار شد، این موضوع را نشان داد و ایران نیز در این میان استثنا نیست، ولی علاوه بر این، دستهای که بهصورت رندومی در انتخابات شرکت میکنند، در شرایط حال حاضر نارضایتی بیشتری دارند و معتقد هستند نتایجی که در دورههای قبلی انتخابات انتظارش را میکشیدند، تحقق پیدا نکرده و شعارهای انتخاباتی یا فراموش شده یا به عکس آنها عمل شده است، مثل مبارزه با تورم، رکود، بیکاری و فقر.
بصیری تصریح کرد: برای به صحنه آوردن این دسته، باید انگیزهای که به آن نیاز دارند، ایجاد شود و کاندیدا یا جریان دارای برنامه و نیروهای کارآمد، موفق و امتحان پس داده وارد عرصه انتخابات شوند. اگر چنین اتفاقی بیفتد، شاید در این شرایط کرونازده و رکود اقتصادی، برای این دسته از مردم که بخش عمدهای از افراد جامعه را تشکیل میدهند، انگیزه ایجاد شود تا به پای صندوق رأی بیایند. البته کار بسیار مشکلی است و اکنون بعد از گذشت 42 سال از انقلاب و برگزاری انتخاباتهای متعدد، مردم به این نتیجه رسیدهاند که دو جریان سیاسی اصلی کشور آخرین حرفها، شعارها و نیروهایشان را به صحنه آوردهاند و اگر جریان یا ائتلاف جدیدی از جریانهای سیاسی مبتنی بر برنامهریزی منطبق با نیازها و شرایط کشور وارد صحنه شود، آن وقت میتوان انتخابات قابل قبولی با حداقلی از مشارکت را شاهد بود.
انتهای پیام