دعوت حکیم فردوسی به خداپرستی در شاهنامه

به گزارش ایکنا از خراسان رضوی و به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل کتابخانه‌های عمومی خراسان رضوی، آئین بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی با حضور حجت‌الاسلام علی‌اکبر سبزیان؛ مدیرکل کتابخانه‌های عمومی خراسان رضوی، جواد محدثی خراسانی؛ عضو شورای ادبی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور، نجم‌الدین گیلانی، استاد و عضو هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد، علیرضا قزوه؛ شاعر و عزیز مهدی؛ شاعر و پژوهشگر حوزه فردوسی با مشارکت کتابخانه مرکزی امام خمینی(ره) مشهد برگزار شد.

مدیرکل کتابخانه‌های عمومی خراسان رضوی ضمن مهم شمردن برگزاری برنامه‌هایی با محوریت بزرگداشت شاعران بزرگ زبان و ادبیات فارسی، گفت: نگهداشت زبان فارسی را مدیون فردوسی هستیم، چرا که او با سرودن اثر فاخری همچون شاهنامه تندیسی بر پایه کاخ رفیعی از نثر در زبان فارسی استوار کرد که پس از گذشت هزاران سال با غرور در فرهنگ زبان فارسی می‌درخشد.

وی با اشاره به حکیم خواندن فردوسی افزود: رهبر معظم انقلاب در فرمایشات خود می‌‌فرمایند «حکمت فردوسی از همه جهات و نظرات درباره خدا و اسلام است. فردوسی حکیم است، حکمت او اسلامی است و ذره‌ای از حکمت زرتشتی در آن وجود ندارد. او پدر زبان فارسی و دلباخته حکمت اسلامی است و باید با این دید نگاه کنید که او تنها حماسه سرایی و پهلوان پروری نکرد بلکه در بطن اثر خود به سجایا و فضیلت‌های اخلاقی پرداخته است. من موافقم از فردوسی تجلیل و حکمت او تحلیل شود که اگر با نگاه باریک، ظریف و گاهی وسیع به شاهنامه بنگرید جریان یکتا پرستی، توحید و اسلام را خواهید دید.»

سبزیان گفت: اگر بعد از گذشت هزاران سال حتی افراد کم برخورد از سواد می‌توانند شاهنامه را بفهمند راز آن در نگاشتن زبان ساده و مردمی، مدام خواندن و حفظ این اثر از گزند تحریف و تغییر بوده است. رمز هوشیاری فردوسی خلق شاهنامه به نظم است و این کار باعث شد نقال خوان‌ها شاهنامه را نسل به نسل در بین توده مردم رواج دهند.

مدیر کل کتابخانه‌های عمومی خراسان رضوی گفت: فردوسی در شاهنامه انسان را به خدا پرستی دعوت می‌کند و آن را یگانه راه خوشبختی می‌خواند، یأس و نا امیدی از رحمت الهی را بدبختی و ناسپاسی از خداوند را هراسناک می‌داند و هنر بزرگ اوست که این دانایی و توانایی به این شهود را به زیبایی هر چه تمام‌تر ترسیم کرده است.

وی با اشاره به سخنرانی برتلس، خاورشناس بزرگ روس در برنامه هزاره فردوسی در ایران افزود: برتلس در پایان سخنرانی خود گفت: «مادامی که در جهان مفهوم ایرانی و ایران زمین وجود دارد نام پر افتخار شاعر بزرگ حکیم فردوسی جاوید خواهد ماند. فردوسی شاهنامه را با خون دل نوشت و از این طریق خریدار محبت و احترام ملت ایران شد.»

سبزیان از کتابخانه‌های عمومی برای برگزاری بزرگداشت شاعران و دانشمندان ایران زمین قدردانی کرد و گفت: به عنوان فرهنگسراهای اجتماعی تمام سعی و تلاش کتابخانه‌های عمومی معرفی و شناساندن مفاخر ایران زمین به مردم و حفظ میراث زبان فارسی است.

در ادامه جلسه جواد محدثی خراسانی، عضو شورای ادبی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور ضمن تشکر از نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور و اداره کل کتابخانه‌های عمومی خراسان رضوی گفت: فردوسی در نوع خود یک مجموعه فرهنگی در تاریخ ادبیات ایران است، در حقیقت فردوسی حاصل قرن‌ها زیست خردمندانه و حکیمانه انسان است و فضیلت‌ها، ارزش‌ها و میراث فرهنگی در طول تاریخ در اشعار فردوسی تبلور پیدا کرده است.

محدثی خراسانی با اشاره به جهانی بودن فردوسی و شاهنامه گفت: فردوسی برگزیده‌ای شاخص برای معرفی ادبیات ایران به جهان است. به عبارتی می‌توان او را شناسنامه و هویت ایران دانست.

وی رنج 30 ساله فردوسی را برای سرودن شاهنامه بیشتر از یک عدد در پیشینه سه هزار ساله زیست و اخلاق جامعه ایران دانست و افزود: فردوسی همزمان با ورود اسلام و زبان عربی به ایران زیست و سعی کرد در آن وادی زبان فارسی را از ادغام با زبان‌های دیگر مصون نگاه دارد.

عضو شورای ادبی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور گفت: شاهنامه و به تبع آن نقاله خوانی، اجرای نمایشنامه و داستان گویی شاهنامه‌ای از رسانه‌های قدرتمند انتقال دهنده فرهنگ ایران است.

علیرضا قزوه، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دهلی هند در ادامه جلسه گفت: فردوسی همواره از حکمت گفته است و حکیم کسی است که در خردورزی کامل باشد یعنی باید آموزه‌هایش در حوزه دانش، علم و اخلاقیات در آموزه‌های زبان فارسی در نهایت باشد.

وی فردوسی را یکی از بزرگترین حماسه سرایان جهان خواند و افزود: فردوسی را می‌توان شاعری مدرن دانست، چرا که بعد از گذشت هزاران سال از سرودن شاهنامه هنوز هم تازگی، طراوت و تأثیر خود را بر روی آدمیان حفظ کرده است.

قزوه اشعار شاعران هندی را تحت تأثیر عرفان فردوسی دانست و گفت: فردوسی در شاهنامه از بحث خرد و کلمه خرد بسیار استفاده کرده است، به عبارتی ابزار کار فردوسی خرد است.

وی با اشاره به داستان فریدون افزود: خرد، دانش و شکیبایی را باید شکار کرد که مستلزم آن داشتن دین(اعتقاد)، خرد، نیک بختی(لطف الهی) و فره ایزدی(ذات انسان) است.