ماه مبارک رمضان، ماه میهمانی خدا و پرهیز از گناهان است. اهمیت و نقش تغذیه صحیح در این ایام بر کسی پوشیده نیست. در این مطلب آموزشی و در ادامه بخش یک، نکاتی در مورد تغذیه سالم در ماه مبارک رمضان ارائه شده است.
- توصیه میشود هنگام افطار از آغاز کردن غذا با آب سرد و نوشابه خودداری شود. مصرف مایعات زیاد به ویژه مایعات خنک با رقیق کردن اسید و آنزیمهای دستگاه گوارش سبب اختلال در هضم وجذب مواد غذایی شده و درد شکم و نفخ را به همراه دارد.
- بهتر است روزه را با آب گرم، شیر گرم یا چای کمرنگ به همراه خرما یا کشمش باز کرده و به تدریج از مواد غذایی سبک استفاده کرد.
- وعده افطاری باید دارای ویژگیهای یک صبحانه باشد. به طور مثال نان سبوسدار و پنیر با گردو یا سبزیها، تخم مرغ آبپز، فرنی و شیر برنج انتخابهای مناسبی برای وعده افطار است.
- سبزی و میوه منبع خوبی از آب و فیبر است که مانع یبوست میشود، بنابراین توصیه میشود در هنگام افطار و همچنین در فاصله بین افطار تا سحر مورد استفاده قرار گیرد.
- توصیه میشود در این ایام مصرف بامیه و زولبیا که دارای مقادیر زیادی قند و چربی، اسیدهای چرب اشباع و ترانس است، بسیار محدود شود. به طور کلی زیاده روی در مصرف مواد قندی و شیرین از جمله حلوا، در وعده افطار علاوه بر اینکه منجر به اضافه دریافت انرژی و چاقی میشود، موجب تضعیف سیستم ایمنی بدن میشود.
- به فاصله دو ساعت بعد از افطار بهتر است وعده شام مصرف شود که میتوان در این وعده، غذاهایی مانند انواع سوپ و آش رقیق حاوی حبوبات و سبزیها و همچنین حلیم کم چرب مصرف کرد.
- غذایی که در وعده شام مصرف میشود، باید کم چرب و کم نمک باشد.
- در دو وعده افطاری و شام مصرف انواع سبزیها، سالاد، سبزی خوردن و همچنین لبنیات از جمله ماست کم چرب و دوغ کم نمک باید مورد توجه قرار گیرد، زیرا مصرف این گروههای غذایی اغلب در بین روزهداران کاهش مییابد.
- برای تامین آب موردنیاز بدن توصیه میشود پس از صرف افطار و تا قبل از خواب به تدریج انواع میوه، به ویژه میوههای آبدار از جمله هندوانه، طالبی، چای کمرنگ و سایر مایعات به ویژه آب برای جبران کم آبی بدن میتوان استفاده کنیم.
- در وعده شام به جای استفاده از نوشیدنیهای شیرین مانند نوشابههای گازدار، آبمیوههای صنعتی و انواع شربتها، توصیه میشود از آب آشامیدنی سالم، دوغ و عرقیات سنتی کم شیرین استفاده کرد.
مریم مهارت، رئیس گروه بهبود تغذیه جامعه معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شیراز
انتهای پیام