حسین روحانی صدر، کارشناس تاریخ اسلام در یادداشتی برای ایکنا نوشت: زندگی و زمانۀ فرزندان پیامبر(ص) یکی از فرازهای مهم و تصمیمساز برای جامعه اسلامی بوده و است. در واقع سیر عملکرد پیامبر(ص) و بازماندگان وی بهعنوان الگوی مدیریتی برای جامعه اسلامی مطرح است. صاحبنظران سنتگرا و نواندیشان تجددگرا خاستگاه خود را برای اداره امور جامعه منطبق بر شیوه فکری- مدیریتی این جریان تعیین کردهاند. از اینرو این مهم نقش ویژهای در فرآیند فرهنگی و تاریخی معاصر ایران نیز دارد.
محققان صاحبنظر از عصر مشروطه این رهیافت را در قالب متنوعی به مخاطبان عرضه نمودهاند. از دهه۳۰ سده پیشین برخی از این رهیافتهای ارائهشده از نوارهای ضبطشده یا پیشنویس تهیهشده آنها در قالب جزوه و کتاب در سبد فرهنگی نسل جدید راه یافت. این شیوه انتقال و تولید محتوا تاکنون به قوت خود باقی است.
یکی از این منابع کتاب سیره و سیمای سیدالشهدا، مجموعهسخنرانیهای آیتالله شیخ غلامحسین رئوفی است. او با ظرافتی خاص زندگی و زمانۀ امام حسین(ع) را که از منابعی همچون، الذریعه، الغدير، تحفالعقول، اسدالغابه، الكامل، تهذيبالتهذيب، مناقب آل ابیطالب، سیره ابن هشام، طبقات بن سعد، مقاتلالطالبین، کشفالغمه، الاغانی، شرح نهجالبلاغه: ابن ابی الحدید، سنن ابن ماجه، طوری کنار هم قرار داده که توانسته افقهای رهبری مناسب الهی را تعیین نماید. زیرا امام حسین(ع) باید رهبری جهان اسلام را در دست بگیرد و اسلام و مسلمانان را رهبری کند. رهبری اسلامی رهبری دلهاست، نه رهبری پیکرها. رهبر در اسلام بر دلها حکومت میکند، نه بر پیکرها. رهبری اسلامی، رهبری قلوب است، رهبری مهر است، رهبری محبت ماست.
امام حسین(ع) تحت عنایت ویژه پیغمبر اسلام، در زیر سایه پدرش حضرت علی(ع) و در دامان مادرش حضرت فاطمه(ع) پرورش یافت و هر دم کمالی بر کمال و جمالی بر جمال میافزود. و آن را در انحصار امامی که گوشت و خونش از وجود پیامبر شکلگرفته، تعریف کرده است. وی با استعانت از همین منابع به رد برخی نظریات مبنی بر تایید حکمرانان غیرمعصوم توسط امام پرداخته و هر نوع تاییدی را خلاف مأموریت الهی آنان دانسته است. البته مباحث جذاب دیگری نیز در شیوه اداره امور اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی این امام همام نقل شده است.
این اثر در ۶ فصل و ۲۰۷ مدخل همراه با مقدمهای از محمود رئوفی توسط انتشارات اسماعیلیان، سال۱۴۰۰ در ۵۰۱ صحفه، همراه منابع و مآخذ منتشر گردید.