شاگردپروری ویژگی معلمان تأثیرگذار است
استاد گروه مهندسی برق دانشگاه فردوسی گفت: رابطه معلم و شاگردی، رابطهای انسانی و عاطفی است و معلمانی تأثیرگذارند که شاگردپروری کردهاند و نگاهشان اینگونه نبوده که فقط به کلاس درس بیایند و آموزشی بدهند، بلکه در ابتدا رابطه انسانی محکمی میان آنها و شاگردان ایجاد شده است.
حبیب رجبی مشهدی، عضو پیوسته گروه مهندسی کامپیوتر در دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی در گفتوگو با ایکنا از خراسانرضوی در خصوص ضرورت وجود معلمان تأثیرگذار در زندگی علمی و تحصیلی دانشآموزان اظهار کرد: معمولاً وقتی دانشآموز یا دانشجویی تحت تأثیر اخلاق، علم و دانش استاد قرار میگیرد او را الگوی خود قرار میدهد و ناخودآگاه به درس و حوزه کاری او علاقهمند میشود.
وی با بیان یک بیت شعر «درس معلم ار بود زمزمه محبتی جمعه به مکتب آورد طفل گریزپای را» ادامه داد: بسیاری از معلمان را در دوران راهنمایی و دبیرستان بهخاطر دارم که متفاوت بودند، آنها کسانی بودند که با اخلاص، دلسوزی و پاکی کار میکردند و از این جهت قشر برجستهای بودند، بهویژه معلمانی که با تحریک کنجکاوی سعی در ایجاد سؤال در ذهن دانشآموزان داشتند و برای کار و فعالیت انگیزه میدادند.
رجبی مشهدی با اشاره به دوران تحصیل در دانشگاه فردوسی گفت: در دانشگاه اساتیدی را تجربه کردم که قبل از اینکه با آنها درس داشته باشیم، برای دانشجویان برنامهریزی داشتند، اما یکی از اساتید بسیار تأثیرگذار در زندگی من، محمدحسن مدیر شانهچی است که از بزرگی و محبت ایشان به من به این نکته اشاره کنم که تقاضا کردند پس از بازنشستگی اتاقشان در اختیار من قرار گیرد، زیرا احساس میکنند که در این صورت هنوز در اتاقشان حضور دارند و این موضوع برای من دلگرمکننده و همچنین مسئولیتآور بوده و است.
وی تصریح کرد: رابطه معلم و شاگردی، رابطهای انسانی و عاطفی است و معلمانی تأثیرگذارند که شاگردپروری کردهاند و نگاهشان اینگونه نبوده که فقط به کلاس درس بیایند و آموزشی بدهند، بلکه در ابتدا رابطه انسانی محکمی میان آنها و شاگردان ایجاد شده و سپس بر مبنای آن روابط انسانی قوی، فعالیتهایی که در آموزش و پژوهش مدنظر داشته را به جریان انداختهاند.
استاد گروه مهندسی برق دانشگاه فردوسی مشهد ضمن گرامیداشت یاد و خاطره فردی با نام کارو لوکاس و اشاره به قاب عکسی که از ایشان در اتاق خود داشت، ادامه داد: ایشان نیز یکی از اساتید تأثیرگذار در دوران تحصیلم در دانشگاه تهران بود و به کمک ایشان و استاد مدیر شانهچی توانستم یک دوره بورس در کشور آلمان و در دانشگاه صنعتی آخن بگذرانم و در آنجا نیز فردی بهنام هابریش استاد من بود که مطالب بسیاری از ایشان فرا گرفتم.
رجبی مشهدی بیان کرد: فراتر از مباحث مهندسی برق از معلمانم آموختم که چگونه باید زندگی کنم و کار علمی انجام دهم، چگونه باید وارد پژوهش شوم و چگونگی انجام تحقیق و تشخیص مسئله واقعی از غیرواقعی و اینکه رموز ارتباط با صنعت چیست و چگونه میتوان یک مسئله که نیاز واقعی است را انجام داد فرا گرفتم، بنابراین قبل از اینکه بحث آموزش مطرح شود، جنبههای انسانی و نکات جانبی بسیار مهم هستند.
استاد گروه مهندسی برق دانشگاه فردوسی مشهد با بیان اینکه معلمان من در دبیرستان افراد تأثیرگذاری بودند و همواره از معلمانم یاد میکنم، افزود: تأثیرگذاری ایشان در ایجاد انگیزه در دانشآموزان برای ورود عمیق به مباحث را به یاد دارم و همچنان ارتباط خوبی با معلمان دوران دبیرستان دارم و حتی آنها را به مراسمی در دانشگاه دعوت کردم.
این عضو پیوسته گروه مهندسی کامپیوتر در دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی با یادکرد از دانشمندان و اساتید بزرگ جهان که علم را مدیون زحمات آنها هستیم، اظهار کرد: بهشدت به دانشجویان توصیه میکنم تاریخ علم را در کنار علم مطالعه کنند و علاوه بر یادگیری فرمولها و روابط آنها با یکدیگر لازم است بدانیم که دانشمندان در زندگی چگونه کار کردهاند و چه چیزهایی برایشان مهم بوده است. این آگاهی و جریانشناسی درباره دانشمندان به دانشجویان انگیزه برای تلاش میدهد و در واقع انتقال این موارد در کنار آموزش ضروری است و نباید زندگی دانشمندان به مثابه یک موضوع تاریخی باشد، بلکه جهتگیریهای علم را هم روشن میکند.
وی با اشاره به نقش پیر در تعالیم عرفانی و جذب مریدان گفت: اینگونه نیست که شاگرد، استاد را انتخاب کند، بلکه اعتقاد دارم استاد، شاگرد را انتخاب میکند و بهتدریج بهصورت مستقیم و غیرمستقیم، نفوذش بر او زیاد میشود، طوریکه شاگرد در میدان استاد حرکت میکند. حداقل برای من اینگونه بوده است که آنقدر آن فرد، سایه، عملکرد و منش استادیاش قوی بوده که در میدان او قرار گرفته و جذب شدهام. بنابراین دانشجو به سراغ استاد نمیرود، بلکه استاد، دانشجو را در مسیری قرار میدهد و شاگردپروری میکند.
استاد گروه مهندسی برق دانشگاه فردوسی در پاسخ به این پرسش که چگونه به وادی معلمی و استادی وارد شدید، بیان کرد: در دوران مدرسه در درسی مثل ریاضی دانشآموز خوبی بودم و وقتی میدیدم که دوستان و هم کلاسیهایم در فراگیری آن مطلب مشکل دارند، ناراحت میشدم. آنها را جمع میکردم و آموزش میدادم.
وی افزود: به یاد دارم وقتی مدیر دوران راهنمایی این موضوع را متوجه شد، اتاقی بدون استفاده را در طبقه بالای مدرسه در اختیارم گذاشت تا در آن مکان به تمام دانشآموزان مدرسه مطالب را آموزش بدهم و به این ترتیب بعدازظهرها به مدرسه میرفتم و برای تعدادی از دانشآموزان که در درس ریاضی مشکل داشتند، آموزش میدادم. بعدها در دانشگاه نیز کلاسهای حل تمرین را عهدهدار شدم.
رجبی مشهدی ادامه داد: معلمی یا استادی دانشگاه را علاوه بر علاقه ذاتی از این جهت انتخاب کردم که کار ما مرتب تغییر میکند، برای من تصور انجام کار ثابت بسیار سخت است، اما در دانشگاه مسائل تحقیقاتی دانشجویان امروز با دانشجویان پنج سال قبل بسیار متفاوت است، بهشدت از تکرار دوری میکنم و حتی تدریس دروس را تغییر میدهم، بنابراین پویا بودن شغل معلمی در دانشگاه، مهمترین دلیل انتخاب این شغل است.
وی در پایان گفت: علاوه بر آن میتوانم به لذتبخش بودن آموزش اشاره کنم، وقتی دانشجویان یاد میگیرند، مشغول کار و منشأ اثر میشوند، خستگیام گرفته میشود و وقتی احساس میکنم درسهایی که دادهام، در جایی بهکار آمده است، حس خوبی دارم که موهبت این شغل است. هنوز نیز احساس میکنم دانشجو هستم و نسبت به دوران دانشجویی بیشتر کار علمی انجام میدهم.
انتهای پیام
