زینب(س)؛ الگو و اسوه صبر و تقوا

به گزارش ایکنا، حضرت زینب(س) واجد صفات فضیله بسیاری چون عاقله، مفهمه و محدثه بوده است ولی در بین این صفات، صبر آن حضرت در معنای صحیح کلمه زبانزد است؛ آن حضرت با صبر فعالانه و نه ناله و ضجه زنانه به طالبان این صفت در طول تاریخ آموخت که در بدترین شرایط تاریخی هم نباید از رحمت و اعانت الهی نومید شد لذا زینب(س) قهرمان کربلا نام گرفت و موفق شد تا پیام عاشورا را در طول تاریخ جاری کند. 

نام‌گذاری حضرت زینب(س)، توسط پیامبر اسلام(ص) صورت گرفت؛ گفته شده است که جبرئیل از سوی خداوند این نام را به پیامبر(ص) رسانده است. در کتاب «الخصائص الزینبیة» آمده است پیامبر(ص) او را بوسید و فرمود: «حاضران امّتم، غایبان را از کرامت این دخترم زینب آگاه کنند؛ همانا او مانند جده‌اش خدیجه است.» زینب در لغت به معنای «درخت نیکو منظر و خوشبو» یا «زینت پدر» آمده است.

بانوی فقیه

خطبه‌های علی‌گونه

سخنرانی وی در کوفه برای شنوندگان یادآور خطبه‌های پدرش امیرالمؤمنین(ع) بود؛ سخنانش در کوفه و مجلس یزید و نیز گفت‌و‌گوهای وی با عبیدالله بن زیاد، شبیه به خطبه‌های امام علی(ع) و خطبه فدکیه مادرش زهرا(س) دانسته شده است. بشیر بن حِذْیَم اسدی می‌گوید: «وَ نَظَرْتُ الَی زَیْنَبَ بِنْتِ عَلِیٍّ یَوْمَئِذٍ وَ لَمْ ارَ خَفِرَةً وَ اللهِ انْطَقَ مِنْها کَانَّها تُفرِعُ عن لِسانِ عَلِیِّ(ع)» در روز ورود این قافله، من نگاه کردم و زینب(س) را دیدم. من در آن روز هیچ زنی را که سراپای وجودش شرم و حیا باشد، در سخنرانی ناطق‌تر و تواناتر و چیره‌دست‌تر از زینب ندیدم. گویا در سخنرانی، شاگرد مکتب پدر بزرگوارش علی بود. «وَ قَدْ اَوْمَأتْ الَی النّاسِ انِ اسْکُتوا، فَارْتَدَّتِ اْلانْفاسُ وَ سَکَنَتِ اْلاجْراسُ» زینب یک اشاره به جمعیت کرد، همین جمعیتی که داشتند ضجه می‌زدند و گریه می‌کردند، و یک عده هم سر و صدا می‌‌کردند، یک اشاره کرد که ساکت! نفس‌ها در سینه‌ها حبس شد و جرس‌ها هم از صدا افتاد. حتّی دیگر صدای زنگوله حیوانات هم شنیده نشد.