معنویت، محبت و پیام صلح؛ سیمای حضرت عیسی(ع) در اسلام است

به گزارش ایکنا، حجت‌الاسلام والمسلمین محمد صحاف‌ کاشانی، عضو هیئت‌مدیره مؤسسه بین‌المللی شیعه و صلح جهانی، شامگاه ۱۶ دی‌ماه در نشست علمی «سیمای عیسی مسیح در اسلام و مسیحیت» با بیان اینکه «سلام» از مهم‌ترین اسامی خداوند است، گفت: نام دین پیامبر اکرم(ص) نیز از «سلام» گرفته شده است و حضرت ابراهیم(ع) هزاران سال پیش ما را مسلمان نامیده است. این واژه بخشی از نماز ما مسلمانان است و هنگامی که می‌خواهیم خداوند را ستایش کنیم، در پایان نماز سلام می‌دهیم؛ سلامی که ریشه در نام خدا و دین خدا دارد. در متون دینی از جمله قرآن کریم آمده است که وقتی کسی به شما سلام داد، به او اعتماد کنید.

وی افزود: در آیات شریفه مرتبط با حضرت عیسی(ع)، برای تمجید از ایشان سلام فرستاده شده است؛ همان‌گونه که بر دیگر پیامبران الهی نیز سلام فرستاده شده است: «وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا». همچنین در زیارت آل یاسین، به تمام لحظات زندگی حضرت مهدی(عج)، اعم از سجده، قیام، قعود، قرائت قرآن و نماز، سلام داده می‌شود که این بالاترین درجه سلام است: «السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقُومُ، السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْعُدُ، السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَقْرَأُ وَ تُبَیِّنُ، السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تُصَلِّی وَ تَقْنُتُ، السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَرْکَعُ وَ تَسْجُدُ، السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تُهَلِّلُ وَ تُکَبِّرُ، السَّلَامُ عَلَیْکَ حِینَ تَحْمَدُ وَ تَسْتَغْفِرُ».

صحاف کاشانی با بیان اینکه تولد حضرت عیسی(ع) معجزه‌ای بزرگ الهی است، اظهار کرد: مسیحیان روز تولد ایشان را کریسمس می‌دانند که البته جای بحث دارد؛ چراکه تولد حضرت عیسی(ع) در ماه شهریور بوده است.

وی ادامه داد: حضرت عیسی(ع) پس از تولد فرمود: «سلام بر من در روزی که متولد شدم و روزی که می‌میرم و روزی که برانگیخته خواهم شد». تولد ایشان در شرایطی استثنایی و بدون پدر صورت گرفته است. همچنین قرآن کریم به لحظه‌لحظه شب قدر نیز سلام کرده و می‌فرماید: «سَلَامٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْرِ».

عضو هیئت علمی مؤسسه بین‌المللی شیعه و صلح جهانی با بیان اینکه ما مسلمانان در نماز، روزی پنج بار بر حضرت عیسی(ع) سلام می‌دهیم، تصریح کرد: زیرا در نماز می‌گوییم «السَّلَامُ عَلَی عِبَادِاللَّهِ الصَّالِحِینَ». در قرآن کریم نیز بیان شده است که زکریا، یحیی، عیسی و الیاس(ع) همگی از صالحان هستند: «وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَىٰ وَعِيسَىٰ وَإِلْيَاسَ ۖ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ»، در حالی که خود مسیحیان چنین کاری را انجام نمی‌دهند.

وی ادامه داد: سلام معانی و پیام‌های فراوانی دارد، اما ما آن را ساده می‌گیریم. حتی در گذشته، هنگامی که دو لشکر با یکدیگر مواجه می‌شدند و فرماندهان به هم سلام می‌کردند، به این معنا بود که جنگی در کار نیست. به همین دلیل، خداوند پاسخ سلام را همچون نماز واجب دانسته است؛ چراکه سلام پیام‌آور صلح، دوستی و محبت است و در غیر این صورت، جامعه‌ای که سرشار از خشونت، کینه و نفرت باشد، معنایی برای زندگی نخواهد داشت.

استاد و پژوهشگر حوزه علمیه با اشاره به روایتی از امام باقر(ع) مبنی بر اینکه «دین چیزی جز محبت نیست»، اظهار کرد: این روایت به آن معناست که اگر کسی اهل مهربانی باشد، به همه دین عمل کرده است. نماز نیز با سلام به پایان می‌رسد؛ زیرا شاهکار و اوج عبادت، در سه یا پنج نوبت در شبانه‌روز محقق می‌شود. هرچند نماز، روزه و سایر اعمال جزو فروع دین به شمار می‌آیند، اما بنابر فرمایش امام باقر(ع)، همه دین در محبت خلاصه می‌شود.

صحاف کاشانی با بیان اینکه در انجیل مطلبی درباره روز تولد حضرت عیسی(ع) ذکر نشده است، افزود: در مقابل، در قرآن کریم تمجیدهای فراوانی از حضرت عیسی(ع) و تولد ایشان وجود دارد. حضرت عیسی(ع) شش ماه از حضرت یحیی(ع) بزرگ‌تر بوده و یحیی(ع) در فروردین‌ماه و عیسی(ع) در شهریورماه و اوایل مهرماه متولد شده است. این موضوع را خود مسیحیان نیز می‌دانند، اما به دلیل نزدیکی به سال نو میلادی، تلاش کرده‌اند نوعی تقارن ایجاد کنند و به همین دلیل، جشن تولد ایشان را در دی‌ماه برگزار می‌کنند.

وی با تأکید بر اینکه هم حضرت عیسی(ع) و هم پیامبر اکرم(ص) بر محبت و دوستی تأکید فراوان داشته‌اند، گفت: این دو شخصیت الهی هنگام سخن گفتن با خداوند، چهره‌ای عرفانی، متأله و سرشار از معنویت دارند، اما وجه تمایز پیامبر اسلام(ص) و حضرت عیسی(ع) در این است که خداوند حضرت محمد(ص) را «اسوه حسنه» معرفی کرده است؛ در حالی که حضرت عیسی(ع)، با وجود آنکه برای قوم خود واجب‌الاطاعه بود، بیشتر بر جنبه‌های عرفانی و معنوی تمرکز داشت و وارد عرصه‌هایی همچون تجارت و ازدواج نشد.

این پژوهشگر و استاد حوزه تصریح کرد: حضرت عیسی(ع) از شخصیت‌هایی است که قرآن کریم او و مادرش را آیه معرفی کرده است: «وَالَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهَا مِنْ رُوحِنَا وَجَعَلْنَاهَا وَابْنَهَا آيَةً لِلْعَالَمِينَ». همچنین قرآن فرموده است که عیسی(ع) کلمه الله است و روح الهی دارد و در دنیا و آخرت آبرومند و جزء مقربین است، تصویری که در انجیل از حضرت عیسی(ع) ارائه نشده است: «إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ».

وی افزود: یکی از وجوه مشترک بین پیامبر اکرم(ص) و حضرت عیسی(ع)، افتخار هر دو بزرگوار به عبدبودن خداوند است و هر یک آن را اوج افتخار خود می‌دانستند. متأسفانه مسیحیان دچار تحریف شدند و حضرت عیسی(ع) را به جای پیامبری، خدا نامیدند.

استاد حوزه علمیه با بیان اینکه قرآن کریم حضرت عیسی(ع) را شاهد معرفی کرده است، افزود: حضرت عیسی(ع) برای بنی‌اسرائیل فرستاده شد، در حالی که پیامبر اکرم(ص) برای همه جهانیان و به تعبیر قرآن «کافه للناس» است. در آیه ۴۸ سوره آل عمران آمده است: «وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ» که نشان می‌دهد حضرت عیسی(ع) صاحب علم کتاب بوده است. همان‌طور که در داستان ملکه سبا آمده، فردی به حضرت سلیمان گفت که می‌تواند تخت بلقیس را در یک چشم به هم زدن بیاورد، و این فرد نیز صاحب علم کتاب بود؛ بنابراین این کار معجزه نبود، بلکه به دلیل علم کتاب امکان‌پذیر شد. به همین دلیل، حضرت عیسی(ع) مقام علم لدنی و مقام صادقین را دارا هستند.

صحاف کاشانی بیان کرد: اوج مقام حضرت عیسی(ع) در قرآن کریم آن است که او بشارت‌دهنده به پیامبر اعظم(ص) است؛ یعنی حضرت عیسی(ع) پیش‌بینی کرده که در آینده پیامبری خواهد آمد که نام او «احمد» است، موضوعی که در انجیل نیز مورد تأکید قرار گرفته است.

وی تصریح کرد: کسی قرار است به نام امام زمان(عج) بیاید که در نگاه شیعه دوازدهمین امام است و یازده امام قبل از او وجود داشته‌اند، اما موقعیت و مقام ایشان تفاوت قابل توجهی با سایر ائمه(ع) دارد. امام صادق(ع) در سجاده می‌نشستند و با ضجه خطاب به امام زمان(عج) می‌فرمودند: «سیدی»، به این معنا که خود را مبشر آمدن ایشان می‌دانستند. وقتی راوی پرسید آیا او یکی از فرزندان شما نیست؟ امام فرمودند: «اگر من توفیق ملاقات او را داشته باشم، تمام عمرم را در خدمت او خواهم بود». بنابراین مقام بشارت‌دهی، مقام کمی نیست و حضرت عیسی(ع) آنقدر مقام داشت که وعده آمدن پیامبر را بشارت دهد و مردم را به روزه، نماز و زکات توصیه کند.

عضو هیئت علمی مؤسسه بین‌المللی شیعه و صلح جهانی با بیان اینکه روزه مسلمانان ۳۰ روز است، افزود: کلیسای ارتدکس حدود ۲۰۰ روز در سال را روزه می‌گیرند و آخرین روز روزه اخیر آنان امروز است که به عنوان عید برایشان محسوب می‌شود. همچنین یهودیان روزه‌ای ۲۵ ساعته دارند؛ یعنی از غروب تا غروب روز بعد چیزی نمی‌خورند. در حالی که روزه در اسلام بسیار آسان‌تر برگزار می‌شود. در مورد زکات هم مسیحیان معتقد باید در پایان هر ماه مبلغی را به عنوان زکات پرداخت کنند.

وی ادامه داد: یک روز روزه حضرت عیسی(ع) ۴۰ روز طول کشید؛ ایشان وقتی مبعوث به رسالت شدند، ۴۰ روز هیچ چیزی نخوردند و در نماز نیز رکوع، سجده و تهجد فراوان داشتند تا جایی که از پیشانی ایشان به جای عرق، خون جاری می‌شد. نکته دیگر اینکه خداوند فرموده است: «ما او را با روح القدس تأیید کردیم»، که اسرار بسیاری در این موضوع نهفته است. در آیه ۳۱ سوره مریم آمده است: «من هر جا باشم، مایه برکت هستم».

وی افزود: بنابراین یکی از ویژگی‌های حضرت عیسی(ع)، تأیید با روح القدس و مایه برکت بودن او در هر مکان است. تا جایی که اگر از گل پرنده‌ای می‌ساخت و در آن می‌دمید، پرنده از نفس او به پرواز درمی‌آمد. همان‌طور که حافظ گفته است: «ای خوش آن دل که مسیحا نفسی می‌آید» و مسیحا نفسی در آخرالزمان نیز خواهد آمد و بر قلب‌های سنگ‌شده و مرده انسان‌ها خواهد دمید و دل مردگان را زنده خواهد کرد. اگر حضرت عیسی(ع) در طول عمرش فقط سه نفر را زنده کرد، امام زمان(عج) با ظهورشان همه بشریت را، به جز افراد قسی‌القلب، زنده خواهند کرد.