انسان در پرتو بعثت پیامبران به پیشرفت رسیده است
عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان با بیان اینکه هدف از بعثت پیامبران، تعلیم و تزکیه انسانها بوده است، گفت: اگر زحمات انبیا و اولیا نبود، امروز شاهد پیشرفت انسان در بسیاری از زمینهها نبودیم.
حسین مطیع، عضو هیئت علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه صنعتی اصفهان در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از اصفهان، درباره فلسفه بعثت پیامبران اظهار کرد: جهان بشریت هیچگاه نمیتواند بهتنهایی راه خود را پیدا کند و انسانها هیچگاه از راهنمایی الهی بینیاز نیستند. پس خدای متعال، انبیا را فرستاد. در واقع، در هر دورهای که دین تحریف میشد، خداوند، پیغمبر بعدی را میفرستاد تا به کمک او، دین قبلی اصلاح شود و دین جدیدی بیاید که مکمل باشد و مردم را دوباره راهنمایی کند.
وی با اشاره به دلایل عمومی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مبعوثشدن پیامبر اکرم(ص) در شبهجزیره عربستان گفت: حضور در این سرزمین به معنای این نبود که ایشان به بقیه جهان تعلق نداشت. حضرت محمد(ص)، هادی کل بشر به سمت خدا بود که پس از دوران نبوت به رسالت مبعوث شد.
عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان با بیان این نکته که پیامبر(ص) در ۳۷ سالگی، به نبوت و در ۴٠ سالگی به رسالت مبعوث شد، ادامه داد: آیات سورههای مزمل و مدثر در این برهه (رسالت) نازل شد. تا پیش از آن، حضرت فقط خودشان میدانستند که پیامبر هستند و در سال ۴٠ عامالفیل، مردم هم باید از این موضوع مطلع میشدند.
وی با مقایسه وضعیت جهان امروز، پس از گذشت ۱۴ قرن با وضعیت جهان در آستانه بعثت بیان کرد: بهطور کلی، بشریت پیشرفت کرده است. اگر زحمات انبیا و اولیا نبود، اکنون وضعیت جهان بشریت بسیار بدتر از این بود. این نکته حائز اهمیت است که وقتی پیامبر(ص) از دنیا رفت، سبک تربیت خداوند تغییر کرد، چرا که شیوه هدایت از نبوتمحوری به امامتمحوری تبدیل شد.
مطیع در خصوص تفاوت پیامبر با امام تصریح کرد: پیغمبر(ص)، «طَبيبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ»، پزشک دورهگردی است که ما را در خانه خودمان درمان میکند، ولی امام، پزشکی است که در درمانگاه نشسته و ما باید به او مراجعه کنیم و خود را در معرض طبابتش قرار دهیم. اگر مردم قدر ندانند، همان درمانگاه را هم مخفی میکنند و دوران غیبت درواقع، دوران مخفیکردن این درمانگاه محسوب میشود.
وی افزود: در این دوران، کلیات، اصول، محکمات و بعضی از متشابهات گفته شده، اما اگر در پی پزشک هستیم، باید لیاقت پیدا کنیم. اکنون جامعه جهانی در آستانه آزمایش عظیمی برای لیاقتیافتن بهمنظور حضور در محضر ولی خدا، یعنی امام زمان(عج) است.
عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان با بیان اینکه نظام هدایت الهی تاکنون سه مرتبه تغییر کرده است، اضافه کرد: این تغییر از نبوت به امامت، از امامت به غیبت و از غیبت به ظهور صورت گرفته است. اقتضای جهان پیش از ظهور این است که زمینه حضور آن راهنمای الهی در میان مردم فراهم باشد و این زمینه با بلوغ جامعه فراهم میشود که اکنون این بلوغ بهطور کامل رخ نداده است.
وی درباره هدف از بعثت پیامبران و بهطور ویژه، بعثت پیامبر اکرم(ص) از منظر قرآن و روایات گفت: نخستین هدف، «لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» است تا مردم به راهنمایی پیامبر عمل کنند و هدایت برقرار شود. هدف دوم، انذار و تبشیر؛ هدف سوم، تعلیم و تزکیه؛ هدف چهارم، اصلاح تحریف ادیان پیشین و هدف پنجم، ایجاد حکومت است.
مطیع با بیان اینکه حکومت، ابزار خوبی برای پیادهسازی اهداف و مقاصد پیامبران در جامعه و هدایت آن است، ادامه داد: امام زمان(عج) نیز با این ابزار، مردم را هدایت خواهد کرد. تفاوتش این است که حکومت عام جهانی، فراگیر خواهد بود، ولی دامنه حکومت پیغمبر(ص) فقط در حد مدینه و سپس شبهجزیره عربستان گسترده شد.
وی در پایان با اشاره به سخنی از اقبال لاهوری گفت: عارفی در سرزمین اقبال به نام «عبدالقدوس گنگ زهی»، جملهای درباره پیغمبر(ص) دارد که میگوید، اگر من جای ایشان بودم و به معراج میرفتم، دیگر برنمیگشتم و هیچگاه بالاترین نقطهای را که انسان به قرب رسیده است، رها نمیکردم. اقبال پاسخش را به زیبایی میدهد و میگوید: «برای همین است که ما برای امثال شما ارزشی قائل نیستیم. امثال شما وقتی به جای خوبی میرسید، بقیه را فراموش میکنید، ولی پیغمبر ما از معراج خودش بازگشت تا دست بقیه انسانها را هم بگیرد و ما را هم با خود به معراج ببرد.» به قول مولوی: «به معراج برآیید چو از آل رسولید، رخ ماه ببوسید که بر بام بلندید.»
انتهای پیام
