مرجع بیدار + فیلم
آیتالله سیدمحمد شریف تقوی از علمای مجاهد شیعه در قرن ۱۴ هجری و از شاگردان ملافاضل ایروانى بود. از مخالفان سرسخت مشروطه بود و از این جهت در شیراز تحت فشار مشروطه خواهان قرار گرفت و پس از شهادت شیخ فضل اللّه نوری به نجف رفت و با آخوند خراسانی که از رهبران جنبش مشروطیت بود به مباحثه پرداخت.
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، سیدمحمد شریف تقوی ونکی شیرازی در سال ۱۲۷۰ ه.ق، در ونک سمیرم پا به عرصه وجود گذاشت. پدر او، مرحوم سید محمد حسن، که خود عالمی روحانی بود و به دروس حوزوی عشق میورزید. او در همان اوان کودکی فرزندش مقدمات عربی را به او آموخت. در پنج سالگی به مکتب راه یافت، و در نه سالگی در محضر پدرش به تحصیل مقدمات عربی مشغول شد.
سیدمحمدشریف در دوازده سالگی برای تکمیل تحصیلات به اصفهان رفت و با مرحوم سیدمحمد کاظم یزدی صاحب عروه الوثقی که به اصفهان آمده بود، پیوند دوستی برقرار کرد. این دو با هم در محضر اساتید اصفهان، به خواندن فقه و اصول مشغول شدند. او پس از هفده سال از اصفهان به عراق عزیمت کرد و در محضر درس اساتید خود به مدت دوازده سال به تکمیل علوم معقول و منقول پرداخت.
سیدمحمد شریف بعد از اینکه در نجف به بیماری قلبی مبتلا میشود، بنا به تجویز پزشکان ناچار میشود به ایران مراجعت کند. بنابراین او به شیراز رفته و در آن جا با دایر کردن جلسات درس و بحث خود قریب به چهار سال به رتق و فتق امور شرعیه مردم و امر به معروف و نهی از منکر نیز میپردازد.
وی در سال ۱۳۴۲ ه.ق به قصد زیارت مشهد مقدس راهی اصفهان میشود اما در آنجا به مریضی عسرالبول مبتلا میشود. پس از معالجه خود و شفایافتن چندی در مدرسه صدر جلسه درس و بحث تشکیل میدهد و نزدیک ده سال در این شهر میماند. در سال ۱۳۵۲ ه.ق بار دیگر به اندیشه زیارت مشهد مقدس اصفهان را ترک میکند؛ اما در تهران بیمار شده و برای معالجه ناگزیر از اقامت میشود. در این حال هر چند به معالجه میپردازد اما علاجی حاصل نمیشود و به وصال حق نزدیک میشود تا آنکه عاقبت در ۲۸ رمضان همان سال یا ۲۶ آذر ۱۳۱۲ ش دارفانی را وداع گفته و به رحمت ایزدی میپیوندد.
