
به گزارش ایکنا، این کتاب که بهعنوان یکی از متقنترین منابع در موضوع خود شناخته میشود، با استناد به قریب به صد منبع دستاول، به بازخوانی واقعبینانهای از دوره حیاتی امام حسن مجتبی (ع) میپردازد و نشان میدهد که چرا پذیرش صلح، نه یک عقبنشینی، بلکه یک حرکت مصلحتاندیشانه و استراتژیک برای «حفظ اصل اسلام» در برابر تحمیل سلطنت و انحراف حکومت به دنیاطلبی بوده است.
انتقال این اثر به زبان فارسی، برآیند آرزوی دیرینهای بود که در بیانات مقام معظم رهبری بازتاب یافته است. ایشان که ماهها به دنبال تألیف متنی تحلیلی در این باب بودند، با مواجهه با جامعیت و استدلالهای قوی کتاب آلیاسین، از تألیف صرفنظر کرده و به ترجمه این اثر ارزشمند در سی سالگی خود مبادرت ورزیدند.
رهبر انقلاب در مقدمه کتاب، انگیزه خود را بهرهمندی جامعه فارسیزبان از جامعترین منبع درباره «صلح امام حسن» بیان کردهاند. ایشان با تأکید بر اینکه درک صحیح از این صلح، نیازمند عبور از شایعات و نگاههای سطحی است، با صراحت بیان میکنند: پذیرش صلح به خاطر حفظ اسلام و جلوگیری از تبدیل حکومت اسلامی به سلطنت شام است. همچنین تأکید دارند که در آن شرایط خاص، کشته شدن امام، شهادت محسوب نمیشد و اگر امام در آن شرایط به شهادت میرسیدند، عملاً دچار انتحار شده و مصلحت بزرگتری (نجات اسلام) فدا میشد.
این کتاب تنها به نقل گزارشهای تاریخی اکتفا نکرده، بلکه با نگاهی انتقادی و تحلیلی، اوضاع و شرایط آن روزگار را واکاوی میکند. مؤلف با حفظ پیراستگی و عمق مطالب، هماهنگی و پیوستگی اندوختههای عقلی و نقلی را ارائه داده است. محورهای اصلی کتاب شامل موارد زیر است:
۱. تحلیل سیاسی: تبیین نقش نبودِ تحلیل سیاسی در مردم و تأثیر شایعات دشمن بر جریانهای تاریخی.
۲. فلسفه صلح: بررسی صلح به مثابه یک «نرمش قهرمانانه» برای حفظ کانون اصلی دین (امامت) در برابر حمله سیستماتیک دشمن برای انحراف حکومت به سلطنت.
3. تبیین شهادت: اثبات این موضوع که در آن فضا، امکانِ حرکتی مصلحتآمیز که به شهادت ختم شود، وجود نداشت و هرگونه جنگِ نابرابر، مصداق انتحار بود.
این کتاب پس از ترجمه با نظارت و مقدمهنگاری مقام معظم رهبری، توسط انتشارات انقلاب اسلامی در 468 صفحه با عنوان «صلح امام حسن (ع)، پرشکوهترین نرمش قهرمانانه تاریخ» در چندین نوبت منتشر شده است. این اثر اکنون به عنوان یک مرجع استاندارد و مستدل در دسترس محققان، دانشجویان و علاقهمندان به سیره اهلبیت(ع) قرار گرفته و در غنیسازی ادبیات شیعه در باب تحلیلهای سیاسی سیره ائمه مؤثر است.
انتهای پیام