حفظ ارتباطات اجتماعی سالمندان در دوران جنگ برای آرامش آن‌ها ضروری است

محمدصادق حیدری،روان‌شناس و محقق هوش مصنوعی در دومین شماره از سلسله گفت‌وگو‌هایی درباره «مدیریت اضطراب در شرایط بحران» با ایکنا از قم بیان کرد: سالمندان جنگ را به شکلی متفاوت‌تری می‌بینند زیرا خاطرات جنگ گذشته، آوارگی‌ها و کشتارها را به یاد دارند و این جنگ می‌تواند زخم‌های کهنه آن‌ها را باز کند.

وی افزود: همچنین سالمندان به دلیل آسیب‌های جسمی و ناتوانی ممکن است استرس بیشتری در دوران جنگ داشته باشند، بنابراین نیاز به حمایت بیشتری دارند.

حیدری اظهار کرد: برخی از سالمندان تاب‌آوری بیشتری دارند زیرا در طول زندگی خود مشکلات بسیاری را تحمل کرده‌اند بنابراین دوران جنگ را نیز بهتر می‌توانند بگذرانند اما بهتر است که در کنار آن‌ها باشیم.

وی ادامه داد: برای کمک به سالمندان چند روش باید رعایت شود نخست اینکه تمرین‌های تنفسی و مدیتیشن ضروری است، دوم حفظ ارتباطات اجتماعی است زیرا یکی از مشکلات سالمندان تنهایی است.

حیدری تصریح کرد: اگر دور از سالمندان خانواده زندگی می‌کنیم، باید فضایی را برای کاهش تنهایی آن‌ها در دوران جنگ ایجاد کنیم، از سوی دیگر سالمندان نیز باید مراقب باشند تا برای جلوگیری از تنهایی از طریق ارتباط تلفنی، شرکت در مجالس محلی و مساجد فعالیت کنند.

وی افزود: سومین راه، ایجاد حفظ مفید بودن برای سالمندان است، زیرا یکی از مشکلاتی که سالمندان با آن‌ها مواجه می‌شوند، احساس سربار بودن به ویژه در بحران‌هاست، باید به آن‌ها نقش داد تا حس مفید بودن داشته باشند، برای مثال در نگهداری از نوه‌ها یا هم‌فکری باید از آن‌ها کمک گرفت.

حیدری بیان کرد: این امر موجب می‌شود که احساسات آن‌ها به جای مرگ و جنگ بر روی مفید بودن متمرکز شود، خانواده می‌تواند از سالمندان بخواهد که به آن‌ها دعا یاد بدهند تا حس مفید بودن داشته باشند.

وی افزود: چهارمین راهکار، مراقبت از سلامت جسمی است. استرس جنگ می‌تواند باعث افزایش بیماری جسمی شود بنابراین باید برای مصرف منظم داروها برنامه و بر روی رژیم غذایی آن‌ها نیز دقت کافی داشت، همچنین تا حد ممکن آن‌ها را به تحرک بدنی تشویق کرد.

حیدری با بیان اینکه قانونی وجود دارد که اگر بدن سالم داشته باشید ذهن شما نیز سالم است، گفت: پنجمین راه، کاهش مواجهه با تنش‌های غیر ضروری است بنابراین اطرافیان باید مراقب باشند سالمندان در معرض خبرهای ناراحت‌کننده قرار نگیرند به‌ویژه کسانی که آلزایمر خفیف دارند، خبرهای ناراحت‌کننده می‌تواند بیماری آن‌ها را تشدید کند.

وی تصریح کرد: می‌توان از موسیقی‌های قدیمی نوستالوژی یا فیلم‌های خانوادگی برای سالمندان با یادآوری خاطرات شیرین قدیمی به عنوان دارو استفاده کرد.

این روانشناس بیان کرد: ششمین راه، حمایت روانی حرفه‌ای از سالمندان در صورت لزوم است، یعنی اگر سالمند دچار افسردگی شد حتما به روانپزشک یا روانشناس ارجاع دهید تا از آن‌ها کمک بگیرد حتی امروزه روان درمان‌گر مخصوص سالمندان نیز وجود دارد.

وی افزود: در فرهنگ ما سالمندان معمولا از بیان احساسات روانی خود خجالت می‌کشند بنابراین خانواده باید شرایطی را فراهم آورند تا بتوان به آن‌ها کمک کرد.

حیدری بیان کرد: یکی از چالش‌ها احساسات سالمندان است که حس می‌کنند بیان احساسات روانی و جسمی‌شان خجالت‌آور است، در حالیکه تصوری اشتباه است و باید مشکلات را حل کرد تا بسیاری از نگرانی‌ها مانند اینکه سربار نشوند اتقاق نیفتد.

وی در پایان گفت: چالش بعدی این است که سالمندان به دلیل کهولت سن حوصله کمتری دارند و ممکن است بهانه‌گیرتر و موجب آزار و فاصله گرفتن دیگران شوند اما اطرافیان باید در این زمینه کمتر به جزئیات توجه کنند.