کنترل تنگه هرمز بیانگر اقتدار کشور ایران است
عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی گفت: جنگ به نقطهای رسیده که هیچکدام از طرفین قدرت تسلیم دیگری را ندارد؛ از سویی جنگ هم تا ابد ادامه نخواهد یافت و طبیعی است هر طرفی به فکر تبدیل نقطه قوتهایش در جنگ به امتیاز در پساجنگ است. از این منظر مهمترین نقطه قوت کنونی ایران تاکنون، کنترل تنگه هرمز و اثرگذاری واقعی آن بر اقتصاد جهانی است.
مختار شیخ حسینی، عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در گفتوگو با ایکنا از قم، در پاسخ به این پرسش که کشورهای حوزه خلیج فارس چه تفاوتی با ایران دارد؟ بیان کرد: کشورهای حوزه خلیج فارس فاقد درک دقیق از مفهوم مردم بهعنوان روح جمعی یک ملت هستند بنابراین فقدان «ملت»، تداوم دولتهای قبیلهمحور را مشروط به تأیید بازیگران خارجی کرده است.
وی افزود: در تاریخ این منطقه، پرتغالیها، بریتانیاییها، عثمانیها و امروزه آمریکاییها تعیین کنندهترین عامل تداوم قدرت یک قبیله(آل نهیان، آل صباح، آل خلیفه، آل سعود و آل ثانی) نسبت به سایر قبایل بودهاند، از سویی حضور باورنکردنی ملت ایران این شبها در میدان، نشانگر داشتهای ارزشمند(ملت)، نسبت به حریفانش در کشورهای حوزه خلیج فارس است.
شیخ حسینی اظهار کرد: اگر به جمعیت کشورهای عربی حوزه خلیج فارس مبدأ حمله به ایران نگاه کنیم، از جمعیت 2 میلیون و 400 هزار نفری قطر، تنها ۳۰۰ هزار نفر شهروند قطر و سایرین مهاجرند. از جمعیت 4 میلیون و 500 نفری کویت نیز تنها یک میلیون و 500 نفر کویتی و بقیه مهاجرند. در بحرین با جمعیت یک میلیونی نیز تقریباً ۷۰۰ هزار نفر شهروند بحرینیاند. از امارات با جمعیت ۱۰ میلیونی نیز تنها یک میلیون شهروند امارات و سایرین مهاجر هستند.
وی ادامه داد: در چهار کشور کویت، قطر، بحرین و امارات کمتر از چهار میلیون نفر شهروند هستند که البته همه این افراد نیز وفادار به دولتها نیستند چون در برخی کشورها مانند بحرین و کویت معارضان جدی هم حضور دارند. درواقع رقبای ایران، شرکت سهامیهای خاص با مدیریت یک خاندان و صرفاً متکی بر حمایت قدرتهای خارجی بنا شدهاند. یک اخطار جدی ایران مبنی بر خروج مهاجران از این کشورها که احساس تعلق نیز به این سرزمینها ندارند، دولتهای بیملت را با چالش وجودی مواجهه خواهد کرد حال آنکه ایران امروز به پشتوانه ملتش ایستاده است.
پیامدهای بسته ماندن تنگه هرمز
شیخ حسینی درباره پیامدهای بسته ماندن تنگه هرمز بیان کرد: جنگ به نقطهای رسیده که هیچکدام از طرفین قدرت تسلیم دیگری را ندارد؛ از سویی جنگ هم تا ابد ادامه نخواهد یافت و طبیعی است هر طرفی به فکر تبدیل نقطه قوتهایش در جنگ به امتیاز در پساجنگ است. از این منظر مهمترین نقطه قوت کنونی ایران تاکنون، کنترل تنگه هرمز و اثرگذاری واقعی آن بر اقتصاد جهانی است.
وی افزود: از اکنون باید به سناریوهایی اندیشید که این فاکتور در فرایند هرگونه مذاکره، امکان نقدشوندگی داشته باشد. سناریوی ترجیحی میتواند یک یا ترکیبی از چند ایده باشد؛ برای نمونه، کشورهای عربی مبدأ حمله به ایران، صرفاً در صورت پرداخت هزینههای جنگ میتوانند از تنگه نفت صادر کنند بنابراین عراق معاف و سایرین باید مستقیم با ایران مذاکره کنند، همچنین؛ کشورهای خریدار نفت، به میزان لغو واقعی و اثربخش تحریمهای آمریکا علیه ایران، میتوانند از تنگه با صلاحدید ایران استفاده کنند بنابراین چین معاف و سایرین باید مستقیم با ایران مذاکره کنند.
شیخ حسینی ادامه داد: شرکتهای کشتیرانی بینالمللی به میزان نفت و کالایی که از ایران صادر میکنند، اجازه استفاده از تنگه را دارند. لغو تحریمها علیه ایران طی قطعنامهای در شورای امنیت مصوب و کشورها به میزان مراعات آن از تنگه استفاده خواهد کرد، همچنین؛ مشروطسازی امنیت و اقتصاد در منطقه براساس ایده مشروطسازی در یک سازوکار منطقهای با مشارکت همه بازیگران دنبال شود و درنهایت کشتیهایی با مقصد اسرائیل هیچ وقت امکان استفاده از تنگه را نخواهند داشت.
انتهای پیام
