آیا علمی که در خدمت جنایتکاران و کودککشان باشد ارزشمند است
یک استاد دانشگاه تهران در پاسخ به نامه محمدحسین امید، رئیس دانشگاه تهران به وزیر علوم مبنی بر خویشتنداری نیروهای مسلح ایران از مقابله به مثل در حمله به دانشگاههای منطقه به احترام به علم در دست جنایتکاران نقد کرد.
محمد محمدرضایی، استاد فلسفه دین دانشگاه تهران نامهای به محمدحسین امید، رئیس دانشگاه تهران نوشت. متن نامه به شرح زیر است:
باسمه تعالی
نامه برادر عزیز و ارجمندم جناب محمدحسین امید، رئیس محترم دانشگاه تهران را به وزیر محترم علوم در نفی مقابله به مثل در تخریب دانشگاهها و مراکز آموزشی و پژوهشی ملاحظه نمودم و در خیرخواهی آن عزیز هیچ شک و شبههای ندارم.
اما یک ملاحظه: اینجانب یک بحث علمی و اخلاقی در این باره دارم.
آیا علم فی نفسه ارزشمند است؟
آیا علمی که در خدمت جنایتکاران، خون آشامان و کودککشان باشد ارزشمند است؟
آیا ما باید به چنین علمی که در خدمت جنایتکاران به بشریت است احترام بگذاریم؟
شکی نیست که اسرائیل جنایتکار از طریق همین علم به تجاوز و کشتار کودکان و زنان و افراد بیگناه دامن میزند و نیز از طریق همین علوم است که آنان به ترور دانشمندان هستهای و رهبر و مرجع حکیم و دوراندیش انقلاب و سایر فرماندهان عالی مقام و مردم مظلوم اقدام کرده و میکند.
علم زمانی ارزشمند است که در دستان افراد متقی و الهی باشد نه جنایتکاران. همین علم اگر در دست افراد جنایتکار باشد جرم و جنایت آنان سنگینتر میشود.
آیا ما وظیفه داریم که به احترام علم و دانش دوستی دست جنایتکاران را در اقدام وحشیانه با استفاده از ابزار علم باز بگذاریم یا این که ابزار علم را از دست آنان بگیریم؟
اگر یک تروریست خطرناک که دست او یک سلاح پیشرفته است و هر آن به ترور همت میگمارد میتوان چنین توجیه کرد که به احترام علم اسلحه را از دست او نگیریم و بگذاریم آدمکشی او بیشتر شود یا او را باید خلع سلاح کرد؟
علم و تکنولوژی زمانی که دست مجرمان و جنایتکاران باشد جرم آنان سنگین تر و مخوف تر میشوند. لذا وظیفه هر انسان آزاده و با وجدانی است که آنها را خلع سلاح نماید تا جرم و جنایتشان بیشتر نشود. بنابراین علم بماهو علم ارزش و احترام ندارد.
اگر انسانهای با تقوا مجهز به آن شوند نیکو است و الا جز خسران مبین عاید جامعه بشری نخواهد شد. مصداق این ضرب المثل است: چو دزدی با چراغ اید گزیده تر برد کالا را.
امروزه چون علم و مراکز آموزشی و پژوهشی مورد استفاده جنایتکاران قرار گرفته ارزش و اعتباری ندارد و باید آنان هر زودتر خلع سلاح شوند.
بنابراین خود قضاوت کنید که تکلیف اخلاقی و الهی اقتضا میکند که به مراکز علمی و پژوهشی دشمنان حمله شود یا به احترام حرمت علم دست دشمنان را در جنایت بیشتر باز بگذاریم .؟!!
با احترام محمد محمدرضایی
استاد فلسفه دین دانشگاه تهران
۱۲ فروردین۱۴۰۵
انتهای پیام
