ایمان؛ حصنِ حصینِ امنیت در برابر حربه «ترسِ شیطانی»
قرآن کریم در تقابل میان جبهه حق و باطل، «ترس» را اصلیترین ابزار شیطان برای تسلط بر انسان معرفی میکند. بر اساس آیات وحی، ایمانِ ناب نه تنها انسان را از اندوه و هراس میرهاند، بلکه با نزول «سکینه» بر قلب، زمینهساز افزایش ایمان و پایداری در برابر لشکریان دشمن میشود. در این یادداشت، بر اساس آموزههای سورههای آلعمران، نحل و یونس، چگونگی ورود مؤمن به دژ امن الهی و راهکارهای قرآنی برای خنثیسازی جنگ روانی منافقان و نفوذیها واکاوی شده است.
به گزارش ایکنا، یکی از تاکتیکها و حربههای شیطان برای پیشبرد اهدافش ترس است. قرآن کریم تأکید دارد که شیطان دوستان خود را میترساند: «إِنَّمَا ذَلِكُمُ ٱلشَّيطَنُ يُخَوِّفُ أَولِيَاءَهُ» (آلعمران: 175). این تعبیر و آیات دیگر میرساند که سلطه او تنها بر کسانی است که او را دوست خود گرفتهاند و به واسطه او مشرک شدهاند: «إِنَّمَا سُلْطَانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَالَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ» (نحل: 100).
از سوی دیگر، دوستان خدا فاقد هر گونه ترس و اندوه معرفی شدند: «أَلَا إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ» (یونس: ۶۲). یکی از دلایل این مسئله، آن چیزی است که در آیه قبل تبیین فرمود: «وَمَا يَعْزُبُ عَنْ رَبِّكَ مِنْ مِثْقَالِ ذَرَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لَا فِي السَّمَاءِ وَ لَا أَصْغَرَ مِنْ ذَلِكَ وَ لَا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ؛ و به اندازه وزن ذرهای در زمین و آسمان از پروردگارت پوشیده نیست و نه کوچکتر از آن ذره و نه بزرگتر از آن نیست، مگر آنکه در کتابی روشن ثبت است» (یونس: ۶۱).
بنابراین، ایمان با القای این حقیقت که همه چیز تحت علم، اراده و قدرت پروردگار است، انسان را وارد حصن حصین امنیت میکند؛ یعنی ایمان با آرامش رابطه مستقیم دارد. در سوره فتح نزول آرامش و سکینه در قلوب مؤمنان زمینه برای افزایش ایمان معرفی شده است: «هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَعَ إِيمَانِهِمْ» (فتح: 4). از اینرو، کسانی که ایمان آوردند و ایمانشان را به شرک و گناه آمیخته نکردند، در امن و امان و هدایت هستند: «ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَم يَلبِسُواْ إِيمَنَهُم بِظُلمٍ أُوْلَئِكَ لَهُمُ ٱلأَمنُ وَهُم مُّهتَدُونَ» (انعام: 82).
به همین دلیل است که وقتی منافقان و عوامل نفوذی دشمن به مؤمنان گفتند که لشکری انبوه برای جنگ با شما گرد آمدهاند، از آنان بترسید، نهتنها آنها نترسیدند، بلکه بر ایمانشان نیز افزوده شد. در ادامه آیه به علت این مسئله تصریح شده است؛ این مؤمنان معتقد بودند که خداوند متعال آنان را کفایت میکند و بهترین وکیل و کارگزار است: «الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ» (آلعمران: 173).
محمد پارسائیان؛ عضو هیئت علمی جهاددانشگاهی
انتهای پیام
