فعالیت فرهنگی در مناطق کمبرخوردار، بیش از هر چیز به همت افرادی وابسته است که بدون چشمداشت، سالها برای تربیت نسل نوجوان و جوان تلاش میکنند. لیلا ابوالفضلی، یکی از همین بانوان فعال فرهنگی در منطقه فین کاشان است که از بیش از یک دهه پیش، با تکیه بر ظرفیت مساجد، مدارس و گروههای مردمی، مسیر دشوار اما اثرگذار فرهنگسازی را آغاز کرده است. او که امروز در حوزههای گوناگونی همچون مهدویت، نهجالبلاغه، تربیت خانواده و حجاب و عفاف فعالیت میکند و در فعالیتهای جهادی و کانون خدمت رضوی حضور دارد، از روزهایی میگوید که بعضی از مساجد منطقه از کمبود مربی، امکانات و حتی استقبال عمومی رنج میبردند و برگزاری یک کلاس فرهنگی نیز با دشواریهای فراوان همراه بود. گفتوگوی خبرنگار ایکنا از اصفهان با این فعال فرهنگی، روایت تلاشهای مستمر برای زنده نگهداشتن چراغ فعالیتهای تربیتی و مسجدمحور در یکی از مناطق کاشان است.
لیلا ابوالفضلی، از فعالان فرهنگی و مسجدی منطقه فین کاشان هستم. فعالیتهای فرهنگی خود را از حدود سال ۱۳۹۲ در پایگاه «نورالهدی» و با همکاری خانم هاشمی آغاز کردم. ایشان من را یکی از نیروهای فرهنگی مستعد معرفی کرد و پس از آن در دورههای گوناگون آموزشی، از جمله آموزش فرماندهی، تربیت مبلغ، مهدویت، نهجالبلاغه، طلایهداران حجاب و عفاف، امر به معروف و نهی از منکر، واسطان خیر، تربیت خانواده و فرزند و همچنین دورههای مرتبط با حکمیت و طلاق شرکت کردم.
در طول این سالها افتخار داشتم در جایگاه مربی نهجالبلاغه، هادی سیاسی، مربی نمونه امر به معروف و فعال فرهنگی در مجموعههای متعدد فعالیت کنم. همچنین، اکنون در جایگاه پیشکسوت، مربی و مشاور در کانون خدمت رضوی، عضو قرارگاه جهادی مردمی علی بن باقر(ع)، عضو ستاد تبلیغات اسلامی و فعال در حوزههای حجاب و عفاف، تربیت خانواده و سبک زندگی اسلامی مشغول خدمت هستم.
در ابتدای مسیر، بهدلیل علاقه شخصی و احساس مسئولیت اجتماعی، آموزشهای مهدویت و نهجالبلاغه را در پایگاههای گوناگون و حتی منازل برگزار میکردم. در سال ۱۳۹۷ در مقام فرمانده پایگاه منطقه باغ فین، از میدان عامریه تا باغ فین انتخاب شدم. تلاش کردم در تمام مساجد منطقه، حلقههای صالحین برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان راهاندازی شود و برای هر بخش، مربیانی از ظرفیتهای همان محله جذب شوند.
برای جذب نوجوانان، کلاسهای متنوعی مانند کیکپزی، خیاطی، سفرهآرایی، اسکناسآرایی، صنایع دستی، نمددوزی، بدلیجات، نقاشی، والیبال، تکواندو، کوهنوردی و برنامههای فرهنگی و مذهبی برگزار کردیم. معتقد بودم نوجوانان زمانی جذب مسجد میشوند که در کنار برنامههای اعتقادی، به نیازها و علایق آنان نیز توجه شود.
این منطقه با فقر فرهنگی جدی مواجه بود و حدود سه دهه، فعالیت فرهنگی مستمر در بعضی از نقاط آن صورت نگرفته بود. بسیاری از بانوان برای حضور در برنامههای مسجدی تمایلی نداشتند و برخی نیز با برگزاری کلاسهای آموزشی و هنری در مساجد موافق نبودند.
با کمک خیران توانستیم امکانات اولیهای مانند صندلی برای کودکان، کتابخانه و نمازخانه فراهم و کلاسهای قرآن، سرود، نقاشی، کاردستی و آموزشهای دینی را آغاز کنیم. در آموزش کودکان تلاش میکردیم مفاهیم دینی را با زبان هنر منتقل کنیم. برای نمونه، موضوعات مربوط به حضرت علیاصغر(ع)، حضرت ابوالفضل(ع) و دیگر شخصیتهای عاشورایی را از طریق نقاشی و قصهگویی آموزش میدادیم.
یکی از مهمترین مشکلات، کمبود نیروهای فرهنگی و مربیان متخصص بود. در بسیاری از مساجد، خودم شخصاً مسئولیت آموزش را برعهده میگرفتم. نبود امکانات آموزشی، محدودیتهای مالی، کمبود فضای مناسب برای برگزاری کلاسها و همچنین شیوع کرونا، از دیگر چالشهای جدی ما بود.
در بعضی موارد نیز با مخالفتهایی از سوی تعدادی از خانوادهها یا اعضای بعضی هیئتها مواجه میشدیم. حتی گاهی بهدلیل انتشار مطالب آموزشی، فرهنگی یا سیاسی در فضای مجازی، از گروههای مسجدی و مذهبی حذف میشدم. برخی معتقد بودند نباید اطلاعرسانی کلاسها یا برنامههای فرهنگی در این گروهها انجام شود. با این حال، به مرور زمان و با مشاهده نتایج مثبت فعالیتها، بسیاری از این مقاومتها کاهش یافت و همکاریها بیشتر شد.
تجربه نشان داده است که نوجوانان اگر برنامه مناسب، مربی دلسوز و فضای صمیمی داشته باشند، از فعالیتهای مسجدی استقبال خوبی میکنند. ما از خود نوجوانان در جایگاه مربی استفاده میکردیم و آنها دوستانشان را نیز به مسجد دعوت میکردند. مسابقات ورزشی، آشپزی، حفظ قرآن، نمایش، تئاتر، دارت، طنابکشی، دومینو و برنامههای متنوع فرهنگی سبب افزایش حضور نوجوانان در مساجد شد.
همچنین، جلسات مهدویت، نهجالبلاغه، مشاوره خانواده، یادواره شهدا، برنامههای بصیرتی و جشنهای مناسبتی را بهصورت دخترانه، مادر و دختری یا خانوادگی برگزار میکردیم.
پس از حدود پنج سال فعالیت مستمر، پایگاه ما بهدلیل اجرای برنامههای متنوع فرهنگی، جهادی و تربیتی به یکی از پایگاههای موفق منطقه تبدیل شد. برگزاری یادوارههای شهدا، دعوت از خادمیاران رضوی، راهاندازی کتابخانه و نمازخانه، تشکیل گروههای جهادی و تربیت نوجوانان فعال، از جمله دستاوردهای این سالها بوده است.
امروز نیز در قالب گروه «یاوران حسین(ع)» و برنامه «تربیت یاوران کوچک»، فعالیتها همچنان ادامه دارد و تلاش میکنیم نوجوانان را با مفاهیم دینی، مهدویت و نهجالبلاغه آشنا کنیم. برای نمونه، در جلسات اخیر حکمت ۲۰۹ نهجالبلاغه را با توجه به مباحث ظهور و شرایط روز جهان برای نوجوانان تبیین کردهایم.
فعالیت فرهنگی، زمانبر و نیازمند صبر، حمایت و همراهی است. بسیاری از موفقیتهای امروز حاصل سالها تلاش، تحمل سختیها و اعتماد به نوجوانان بوده است. همچنان معتقدم که مهمترین نیاز مساجد، تربیت و حضور مربیان متعهد و دائمی برای نوجوانان است؛ زیرا هر جا برنامه مستمر و مربی پای کار وجود داشته باشد، نوجوانان نیز با علاقه در مسجد حضور پیدا میکنند.
انتهای پیام