به گزارش خبرنگار ایکنا از اصفهان، محمدحسین ریاحی، پژوهشگر تاریخ در نشست «در محضر ۱۷؛ مروری بر زندگی و کارنامه علمی، فرهنگی و دینی استاد جلالالدین همایی» که چهارشنبه، ۳۱ تیرماه، به همت بنیاد ایرانشناسی شعبه اصفهان در باغ طوبی، واقع در تخت فولاد برگزار شد، اظهار کرد: فضاهای تاریخی، معنوی، هنری و فرهنگی اصفهان از گذشته تاکنون در پرورش شخصیتهای بزرگ علمی و فرهنگی ایران نقش تعیینکنندهای داشته است. استاد جلالالدین همایی نیز از یک سو، پرورشیافته همین بستر فرهنگی بود و از سوی دیگر، با آثار خود خدمات ماندگاری در معرفی تاریخ، فرهنگ، رجال، مشاهیر و میراث اصفهان ارائه داد.
وی افزود: در میان نویسندگان معاصر که درباره اصفهان قلم زدهاند، استاد همایی از جامعترین و دقیقترین پژوهشگران این حوزه بهشمار میرود. بررسی آثار او نشان میدهد که کمتر پژوهشگری توانسته است با چنین عمق و دقتی تاریخ، محلات، خاندانها و شخصیتهای اصفهان را مطالعه و ثبت کند.
این پژوهشگر تاریخ با اشاره به دوران تحصیل استاد همایی در حوزه علمیه اصفهان گفت: مدرسه نیمآورد یکی از مهمترین مراکز علمی اصفهان در دوره معاصر بود و مرحوم همایی نزدیک به ۲۰ سال از عمر خود را در این مدرسه گذراند. او در این دوران نزد استادانی همچون آیتالله سیدمحمدباقر درچهای پرورش یافت و با سختکوشی، سادهزیستی و پشتکار، شخصیت علمی خود را شکل داد.
وی ادامه داد: همایی در خاطرات خود نوشته است که بسیاری از شبها تا سحر به مطالعه و نسخهبرداری از کتابهای خطی مشغول بود و حتی بهدلیل تنگنای مالی، فقط یک دست لباس داشت که در روزهای گرم تابستان آن را میشست و تا خشکشدنش در مدرسه میماند.
ریاحی کتاب «تاریخ اصفهان» را مهمترین اثر استاد همایی دانست و بیان کرد: این اثر صرفاً کتابی در حوزه رجال نیست، بلکه میتوان آن را دانشنامهای درباره تاریخ، محلات، خاندانها، عرفان، تصوف، زبان، فرهنگ و هویت اصفهان دانست. همایی با دقت فراوان، اطلاعات متنوعی در خلال شرح حال شخصیتها ارائه کرده که هر بخش آن ظرفیت تبدیلشدن به پژوهشی مستقل را دارد.
وی افزود: یکی از ویژگیهای مهم آثار همایی، پرهیز از زیادهگویی و پرداختن صرف به مطالب مستند است. او در کنار بیان فضائل شخصیتها، واقعیتهای تاریخی را نیز بدون اغراق و پنهانکاری روایت میکند و همین ویژگی، آثارش را به منابعی معتبر برای پژوهشگران تبدیل کرده است.
این پژوهشگر تاریخ با اشاره به اهتمام استاد همایی در حفظ آثار تاریخی گفت: او برای ثبت کتیبهها و بناهای تاریخی، سختیهای بسیاری متحمل شد و حتی برای خواندن بعضی از کتیبهها از داربست و نردبان بالا میرفت تا کوچکترین جزئیات نیز از بین نرود.
وی ادامه داد: احاطه همایی بر خاندانهای علمی، تاریخی و فرهنگی اصفهان و همچنین، شناخت شخصیتهایی که از این شهر به دیگر سرزمینهای اسلامی مهاجرت کرده بودند، موجب شد تا آثار او به یکی از مهمترین منابع اصفهانپژوهی تبدیل شود.
ریاحی تصریح کرد: آزادگی، دقت علمی، تعهد فرهنگی و نگاه ملی استاد همایی، حاصل تربیت در مکتب علمی و معنوی اصفهان بود. او همواره خود را وامدار استادان این شهر میدانست و با وجود سالها حضور در تهران، ارتباط خود را با اصفهان و شخصیتهای علمی آن حفظ کرد.
وی در پایان تأکید کرد: بررسی تأثیر محیط علمی و فرهنگی اصفهان بر شکلگیری شخصیت استاد جلالالدین همایی، موضوعی است که هنوز جای پژوهشهای گسترده دارد و میتواند ابعاد تازهای از زندگی و اندیشه این دانشمند برجسته را آشکار کند.
انتهای پیام