گروه مردمی، متشکل از کودکان و نوجوانان با اجرای نمایشی درباره شهدای دانشآموز مدرسه شجره طیبه میناب، تلاش میکنند روایت شهادت این کودکان را به زبان هنر برای مردم بازگو کنند؛ نمایشی که اکنون در موکبها، مساجد و سکوهای شهری اجرا میشود.
فاطمه زمانی، متولد ۱۳۶۵، نزدیک به یک دهه است که در عرصههای فرهنگی و اجتماعی، اعم از نویسندگی، حجاب، کودکان و نوجوانان، گروه سرود و تئاتر کودک و همکاری با ستاد امر به معروف و نهی از منکر فعالیت دارد. وی که اکنون کارگردانی نمایشی درباره کودکان شهید میناب را برعهده گرفته است، در گفتوگو با خبرنگار ایکنا از اصفهان، در خصوص این نمایش اظهار کرد: کار با کودکان و نوجوانان را از گروههای سرود و تئاتر آغاز کردم. پس از شهادت رهبر انقلاب و کودکان مدرسه شجره طیبه میناب و مطرحشدن نام و یاد آنان در موکبها و مساجد، من و دوستانم به این فکر افتادیم که برای زنده نگهداشتن یاد این کودکان، نمایشی روی صحنه اجرا کنیم.
وی ادامه داد: کار را با سه، چهار دختر و پسر آغاز کردیم و امکانات بسیار محدودی داشتیم؛ حتی نیمکتهای مسجد و جامهریها بخشی از امکانات اولیه ما بود. با این حال، بچهها با علاقه وارد کار شدند و بهتدریج تعداد اعضای گروه افزایش پیدا کرد.
این کارگردان تئاتر گفت: حدود دو ماه و نیم است که اجرای نمایش با محوریت کودکان شهید میناب را آغاز کرده و در این مدت، بیش از ۱۶ اجرا داشتهایم. فعالیتها را بیشتر از یک ماه پیش از اربعین حسینی شروع کردیم و در روز اربعین نیز در مسیر شیخ صدوق تا گلستان شهدا، روی پنج صحنه حاضر شدیم. در تجمعات مردمی نقاط مختلف شهر، از جمله میدان جمهوری، محدوده بین خیابان کهندژ و آتشگاه، فرهنگسرای موعود، میدان شهید علیخانی و میدان نگین اجرا داشتهایم.
وی با اشاره به تعداد اعضای گروه توضیح داد: در حال حاضر، حدود ۱۵ تا ۲۵ نفر، شامل دانشآموزان و یک نفر بزرگسال در نقش مادر شهید، در این نمایش حضور دارند. وقتی یک بار موضوع نمایش و هدف آن را برای بچهها توضیح دادم، با دل و جان پذیرفتند و هر روز افراد بیشتری به جمع ما اضافه شدند.
زمانی درباره هدف از اجرای این نمایش تصریح کرد: هدف ما این است که روایت جنایت میناب و مظلومیت کودکان آن فراموش نشود. دشمن دست به نسلکشی زده و ما میخواهیم صدای این کودکان آنقدر بلند باشد که گوش دشمن را کر کند.
وی با اشاره به مخاطبان این نمایش یادآور شد: بیشتر مخاطبان ما کودکان، نوجوانان و بهطور کلی خانوادهها هستند. حتی پدربزرگها و مادربزرگها نیز پای تماشای این نمایش مینشینند و با سردادن فریاد «یا حسین(ع)»، با گروه همراهی میکنند.
این فعال فرهنگی و هنری با بیان بازخوردهای مردمی تأکید کرد: بازخورد مردم از اجرای نمایش بسیار خوب بوده است. من حتی منتظر پیشنهادها و انتقادهای مردم هستم تا بتوانیم کار را بهبود ببخشیم، اما تاکنون رضایت مخاطبان از اجراها بسیار خوب بوده است.
وی درباره نحوه تأمین امکانات و پشتیبانی از اجرای نمایش گفت: گروه ما کاملاً مستقل است. گاهی پدر و مادر دانشآموزان با خودروهای شخصی خود برای رفتوآمد اعضای گروه به ما یاری میرسانند. روزهایی هم بوده است که ۱۴ نفر در خودروی من جابهجا شدهاند.
زمانی بیان کرد: آقای اسماعیلی، مدیریت موکب مسجد امام هادی(ع) واقع در خیابان کهندژ را برعهده دارند و آشنایی و همکاری ما با دوستان نیز از همین مجموعه شکل گرفت. ایشان تقریباً برای هر شب، وسیله رفتوآمد گروه را فراهم میکند و در بخشهای مختلف اجرا نیز همراه ماست.
وی درباره چشمانداز آینده این فعالیت اظهار کرد: استقبال بچهها و خانوادهها باعث شده تا برای آینده برنامههای بزرگتری در نظر داشته باشیم. یکی از آرزوهای بچهها این است که در صحنههای بزرگتری مانند سیمای استان و برنامه «محفل» حضور پیدا کنند.
این کارگردان تئاتر اضافه کرد: البته آرزوی بزرگتر من این است که اگر مدرسهای با این تعداد دانشآموز در اختیارم قرار گیرد، بتوانم با چهار یا پنج کلاس و چهار یا پنج معلم، ماجرای خیابان رسالت میناب و مدرسه شجره طیبه را در قالب نمایشی بزرگ به تصویر بکشم. حتی اگر هفتهای یک بار تمرین داشته باشیم، میتوان چنین کاری را به سرانجام رساند. امیدوارم چنین نمایشی بتواند حتی مرهمی کوچک بر دل داغدیده مادران شهدای میناب باشد.
زمانی افزود: خانم لیلا امانی، هم نقش معلم و هم نقش مادر دانشآموزان مدرسه را ایفا میکند و در ایفای نقش خود بسیار توانمند است. او با وجود اینکه داور بینالمللی کشتی است، با ذوق و علاقه در این فعالیت فرهنگی با ما همراه شده و از حضورش بسیار بهره میبریم.
وی در پایان، رسالت اصلی این گروه را زنده نگهداشتن یاد شهدای مدرسه شجره طیبه دانست و گفت: هدف ما این است که نام و خاطره این کودکان زنده بماند و روایت این جنایت به فراموشی سپرده نشود. امیدواریم بتوانیم با زبان هنر، آنچه را بر کودکان میناب و خانوادههایشان گذشته است، به شکلی شایسته روایت کنیم.
انتهای پیام