وقتی سخن از صلح امام حسن مجتبی(ع) به میان میآید، ذهن بسیاری از تحلیلگران به سوی دشمن بیرونی و تاکتیکهای معاویه میرود اما برای درک صحیح این واقعه، باید نگاهی آسیبشناسانه به درون جبهه حق در آن مقطع کرد. در واقع، صلح امام(ع) تنها واکنشی به دشمن خارجی نبود، بلکه پاسخی به یک بحران فکری و فرهنگ درونی بود که از زمان رسول خدا(ص) شکل گرفته بود و در دوران امام مجتبی(ع) به اوج رسید. در این گفتوگو میخوانیم که جریان «قراء» چگونه با شعار «حسبنا کتاب الله»، مسیر اطاعت از ولی را به چالش کشیدند.