سبك زندگی ايرانی ـ اسلامی بر مبنای الگوهای عملی قرار گيرد
در جامعه امروز، سبك زندگی ايرانی ـ اسلامی كه برگرفته از حيات طيبه اسلامی باشد ترويج نمیشود و میتوان گفت منبع معتبری از این سبک كه هم بر الگوهای عملی توجه داشته باشد و هم مبانی نظری را موشكافانه طرح كرده باشد موجود نيست.
گروه اجتماعی: در جامعه امروز، سبك زندگی ايرانی ـ اسلامی كه برگرفته از حيات طيبه اسلامی باشد ترويج نمیشود و میتوان گفت منبع معتبری از این سبک كه هم بر الگوهای عملی توجه داشته باشد و هم مبانی نظری را موشكافانه طرح كرده باشد موجود نيست.
 |
| حجتالاسلام ورمزيار، رئيس اداره اوقاف و امور خيريه خمين |
حجتالاسلام امرالله ورمزيار، رئيس اداره اوقاف و امور خيريه خمين در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی با بيان اينكه زندگی دنيوی، ابزاری برای نيل به زندگی اخروی است، تصريح كرد: در جهانبينی الهی، زندگی واقعی زندگی اخروی است و زندگی دنيوی همچون ابزار و مزرعهای است كه بايستی تا میتوان در آن كاشت تا بتوان در جهان ديگر درو كرد.
وی افزود: خوشی و سعادت زندگی در خوردن و آشاميدن و بهرهگيری هرچه بيشتر از مواهب مادی نيست؛ خداوند در قرآن كريم میفرمايد؛ هر كس كه از ياد من روی بگرداند زندگى تنگى خواهد داشت و در روز رستاخيز او را نابينا محشور میكنيم.
حجتالاسلام ورمزيار ادامه داد: اگر دنيا ارزشی دارد، از آن حيث است كه میتواند ابزاری باشد برای نيل به سعادت اخروی و زندگی واقعی در غير اينصورت ارزش واقعی ندارد و جز بازيچهای موقتی برای كسانی كه از خدا غافل شدهاند نيست؛ لذا قرآن كريم میفرمايد؛ اين زندگانى دنيا چيزى جز سرگرمى و بازى نيست و زندگانى واقعى سراى آخرت است.
وی با اشاره به متأثر بودن خوشی و ناخوشی زندگی از عوامل غيرمادی، تصريح كرد: امام صادق(ع) در اين باره میفرمايد؛ مردم بيش از آنكه با عمر خود زندگى كنند، با احسان و نيكوكارى خويش مىزيند و بيش از آن كه به سبب فرا رسيدن اجل خود بميرند، بر اثر گناهان خويش مىميرند.
رئيس اداره اوقاف و امور خيريه خمين ادامه داد: استفاده از مواهب مادی در حد نياز نهتنها اشكالی ندارد، بلكه ضرورت و مقتضای تداوم حيات مادی است؛ ولی هرگونه دلبستگی و توجه افراطی بدان مورد نكوهش واقع شده است.
وی افزود: دنيا از اين توصيف خداوند عزوجل فراتر نيست كه میفرمايند؛ براى آنان زندگى دنيا را مثل بزن كه مانند آبى است كه آن را از آسمان فرو فرستاديم، سپس گياه زمين با آن درآميخت و خشك شد كه بادها پراكندهاش كردند و خداست كه همواره بر هر چيزى تواناست.
حجتالاسلام ورمزيار گفت: بر حسب جهان بينی الهی، انسان در زندگی دنيايی مسافری بيش نيست كه مقصدش زندگی آخرت است و زندگی دنيا، منزلگاه و مسافرخانهی سر راهی اوست و ناگفته پيداست كه راحتی هر مسافری در سبكبالی اوست.
وی يادآور شد: رسول اكرم(ص) درباره توجه به آخرت میفرمايند؛ براى دنياى خود چنان كار كن كه گویى همين فردا خواهی مرد و برای آخرتت چنان كار كن كه گويی تا ابد زندهاى.
حجتالاسلام ورمزيار با بيان اينكه اسلام مانع رفاه زندگی انسان نيست، اظهار كرد: اسلام انسان را دعوت به زندگی بهتر و سالمتر كرده و از رفاهی كه افراطی و سرطانی باشد و تنپروری در آن باشد برحذر میدارد. توصيه اسلام اجتناب از تجملگرايی، اشرافیگری و انگشتنما شدن در بهرهبرداری از مواهب مادی دنيوی است.
وی ادامه داد: متأسفانه در جامعه امروز، سبك زندگی ايرانی ـ اسلامی كه برگرفته از حيات طيبه اسلامی و مبتنی بر توجه به توليد و آسايش همراه با احسان به ديگران باشد ترويج نمیشود و ميتوان گفت منبع معتبری از سبك زندگی ايرانی ـ اسلامی كه هم بر الگوهای عملی توجه داشته باشد و هم مبانی نظری را موشكافانه طرح كرده باشد موجود نيست.
حجتالاسلام ورمزيار با بيان اينكه انسان نيازهايی دارد و اين نيازها را به گونهای برآورده میكند و در اين ميان به آسايش و آرامش نسبی دست میيابد، تصريح كرد: البته در نگاه دينی، كه مبتنی بر شناختی آسمانی و بدون خطا از انسان و جهان است، دنيا گذرگاهی آزمودنی و رنجآلود است و همين نگاه است كه به ما میآموزد نيازها در حد كمال برآورده نخواهد شد و آسايش و آرامش مطلق نخواهد بود پس مسابقه برای سود بيشتر و رفاه از همان آغاز محكوم به شكست است
وي افزود: به انسان عقل هديه شده تا نيازهايش را خود برطرف كند؛ اما همين عقل میتواند به خطا كشيده شود و به جای برطرف كردن نيازهای واقعی، نيازهای كاذبی را توليد كند و برای برطرف كردن اين عطش كاذب، نمك را در قالب آب ارائه كند.
رئيس اداره اوقاف و امور خيريه خمين در پايان خاطرنشان كرد: مشكل اين است كه عقل و علم در راستای جهان بينی منطبق با هدف هوشمندانه جهان پيش روی ما به كار گرفته نمیشوند و ما در مسيری افتادهايم كه برای خريد آسايش بيشتر، آرامش را ميفروشيم و به جای پاسخ دادن به نيازهاي طبيعي و واقعي نيازهاي كاذب و سراب توليد ميكنيم.
