اعتياد زاييده درون آشفته و خلأ معنوی انسان‌هاست

گروه اجتماعی: كارشناس آموزش و پژوهش تبليغات اسلامی اردبيل با بيان اينكه اعتياد بيش از آنكه علل بيرونی داشته باشد، زاييده درون آشفته انسان‌ها و ناكامی‌های روحی و آلام و دردهای پنهان درونی است، تأكيد كرد: ريشه اعتياد در خلأ معنوی انسان‌ها است.

علی دژبانی، كارشناس آموزش و پژوهش و عضو كميته فرهنگی و پيشگيری مبارزه با مواد مخدر اردبيل در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه اردبيل، اظهار كرد: اعتياد به عنوان يك بيماری فلسفی نياز به پيشگيری و درمان فلسفی يعنی رويكرد روحانی اخلاقی دارد.

وی گفت: اعتياد بيش از آنكه علل بيرونی داشته باشد، زاييده درون آشفته انسان‌ها و ناكامی‌های روحی و آلام و دردهای پنهان درونی است. اعتياد ناشی از درد بی خدايی و نوعی بيماری فلسفی و بت پرستی است و ريشه آن در خلأ معنوی انسان‌ها است.

دژبانی افزود: خلأ معنوی و نياز به لذت، زمينه‌ساز انواع اعتيادها در فرد است كه ريشه در جهان‌بينی فرد دارد و همه علوم با مقيد كردن خود به تجربه و مشاهده و اثبات نتوانسته و نمی‌توانند جهان و خدا را ببينند تا بشناسند و بشناسانند دست يافتن به جهان بينی با استفاده از فلسفه امكان پذير است.

اين كارشناس پژوهشی افزود: تربيت تك بعدی، صرفا جسمانی، علمی، اجتماعی و... تربيتی ناقص است و آسيب‌زا هم می‌تواند باشد فلذا تربيت فلسفی محور اصلی تربيت‌ها و رشدهای جسمی، ذهنی، روانی و اجتماعی است.

دژبانی ادامه داد: تربيت فلسفی جهت دهنده است و بايد با علم، صنعت، هنر و مهارت‌های زندگی عجين باشد زيرا علم و هنر و صنعت می تواند در دو جهت هم خير و هم شر استفاده شود و اين فلسفه است كه به انواع علوم جهت‌دهی می‌كند و همه علوم بايد به دامان مادرشان فلسفه برگردند تا اين تاخر و عقب ماندگی فلسفی جبران شود و علوم و مهارت‌های گوناگون با محوريت فلسفه در پيشگيری و درمان اعتياد مورد استفاده قرار گيرند.

وی يادآور شد: استفاده از ظرفيت شبكه تبليغ نظير مبلغين، ائمه جماعات و جمعه و مشاوره دينی و فلسفی افراد با رويكرد آموزه های دينی و اخلاقی و اعزام روحانيون به مراكز ترك اعتياد و... می تواند مصداق اين امر باشد.