مفهوم بندگی در سایه حلاوت و شیرینی عبادت درک میشود
يك كارشناس دينی اظهار کرد اگر انسان حلاوت و شيرينی عبادت و بندگی خداوند را نچشد نمیتواند مفهوم عبادت و بندگی و ذكر و ياد خدا را درك كند و از تأثيرات آن در حيات دنيا و آخرت محروم میماند.
گروه انديشه: يك كارشناس دينی اظهار کرد: اگر انسان حلاوت و شيرينی عبادت و بندگی خداوند را نچشد نمیتواند مفهوم عبادت و بندگی و ذكر و ياد خدا را درك كند و از تأثيرات آن در حيات دنيا و آخرت محروم میماند.
حجتالاسلام محسن احمدی، كارشناس دينی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه كرمانشاه، گفت: در شرح دعای روز چهارم ماه مبارک رمضان میخوانيم: اللهمّ قوّنی فيهِ على إقامَةِ أمْرِكَ؛ خدايا مرا در اين روز برای اقامه و انجام فرمانت قوت بخش. همچنين امام زينالعابدين(ع) در دعای چهل و چهارم صحيفه سجاديه چنين با خداوند مناجات میفرمايند: واعنا علی صيامه؛ خدايا مرا برای روزه گرفتن در ماه مبارك رمضان ياری فرما، كه اگر به مفهوم آن توجه کنیم میبينيم اولاً به پا داشتن روزه در ماه مبارك رمضان همان اقامه امر خداوند در اين ماه است، آن هم روزه واقعی كه در دعای روز اول مختصرا در مورد آن شرحی داده شد، كه مجدداً برای فهم بيشتر، اشاره میکنيم به ادامه دعا كه آن حضرت میفرمايند: بكف الجوارح عن معاصيك؛ ما را ياری كن تا بتوانيم اعضای بدن خود را از آلوده شدن به گناه و آنچه مورد پسند تو نيست بازداريم، كه اين قسمت نشاندهنده اين است كه روزه واقعی تنها پرهيز از خوردن و آشاميدن نیست بلكه تمام اعضا و جوارح انسان بايد روزهدار باشد و امر به روزه نيز از طرف خداوند امر به روزه واقعی است؛ پس در اين روز از خداوند میخواهيم كه ما را در انجام اوامرش نيرو و قوت بخشد.
حجتالاسلام احمدی در ادامه به واذِقْنی فيهِ حَلاوَةَ ذِكْرِكَ اشاره و تصريح كرد: و حلاوت و شيرينی ذكرت را به من بچشان؛ که اگر انسان حلاوت و شيرينی عبادت و بندگی خداوند را نچشد نمیتواند مفهوم عبادت و بندگی و ذكر و ياد خدا را درك كند و از تأثيرات آن در حيات دنيا و آخرت محروم میماند، به طوری كه اگر انسان بتواند اين مفهوم را درك كند هنگامی كه به ياد خداوند بلند مرتبه باشد خداوند نيز او را ياد کرده و بدون واسطه خواستههای او را میشنود و اجابت مینمايد، آنگاه است كه میتواند بفهمد چقدر راز و نياز با خدايی كه به سرعت صدای بندگان خويش را شنيده و آنها را اجابت میكند شيرين و دلرباست.
وی اظهار كرد: در ادامه میخوانيم وأوْزِعْنی فيهِ لأداءِ شُكْرَكَ بِكَرَمِكَ؛ خدايا به كرمت كاری كن كه من ادای شكرت را بكنم، شكر خدا، تنها گفتن الهی شكر نيست و اگر ما از نعمتهای خدا به جا استفاده كنم خدا را شكر كردهایم.
اين كارشناس دينی در پايان اظهار كرد: واحْفَظنی فيهِ بِحِفظْكَ وسِتْرِكَ؛ و مرا در اين روز به حفظ و پرده پوشيت از گناهان محفوظ بدار و گناهان انجام داده مرا بپوشان ای بيناترين بينايان، و هنگامی كه انسان به خداوند توكل کرده و امور خود را به خداوند بسپارد آنگاه است كه خداوند او را از تسلط يافتن شيطان بر او حفظ میکند و هنگامی كه انسان از وسوسههای شيطانی محفوظ بماند ديگر گناهی از او سر نخواهد زد.
