حضرت خديجه(س)؛ نخستين بانوی مروج فرهنگ اسلامی

گروه اندیشه: استاد تاريخ و اخلاق حوزه علميه گناباد گفت: حضرت خديجه(س) نخستين بانوى مسلمان است كه در ترويج فرهنگ اسلامى و الگوهاى يك زن مسلمان و با كمال، نقش والاى خود را در اسلام ايفا كرده است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، حجت‎الاسلام ابوالقاسم سخنور، استاد تاريخ و اخلاق حوزه علميه گناباد، 28 تیرماه در سخنرانی پيش از خطبه‌های نماز جمعه گناباد گفت: وفادارى اين بانوى آسمانى در راه رسيدن به اهداف والاى حضرت محمد(ص)، مورد توجه سيره‌‏نويسان و محققان قرار گرفته است به گونه‌ای كه او از اولين لحظات بعثت، به رسول خدا(ص) ايمان آورد و تا آخرين لحظات بر ايمان خود پاى فشرد و لحظه‏‌اى شك و ترديد به دل راه نداد.

سخنور بیان کرد: حضرت خديجه(س) نخستين بانوى مسلمان است كه در ترويج فرهنگ اسلامى و الگوهاى يك زن مسلمان و با كمال، نقش والاى خود را در اسلام ايفا كرده است.

وی با عنوان اينكه مطالعه تاريخ زندگى حضرت خديجه(س) نشان مى‏‌دهد كه او هم در دوران جاهليت و هم بعد از بعثت‏ خاتم الانبياء(ص) داراى فضائل اخلاقى و كمالات معنوى بوده است، افزود: ایشان در جامعه خود به عنوان يك الگوى زن برتر، تاثير به سزایى در گسترش صفات نيك انسانى از جمله سخاوت، كرامت، ايثار و فداكارى، عفت و پاكدامنى، دورانديشى و درايت و توجه به مستمندان، عطوفت و مهربانى و صبر و استقامت داشته است.

سخنور با عنوان اينكه حضرت خديجه(س) دارای امتيازات و ويژگی‌های شخصيتی زیادی از جمله فداکار بودن بودند، افزود: از جمله فداكاری‌های شجاعانه و قهرمانانه اين بانوی بزرگ اين است كه مانند ياری مخلص و توانا با ايثاری كامل، از پيامبر(ص) حمايت می‌كرد و مايه‌ آرامش و شادی قلب آن حضرت بود.

استاد تاريخ و اخلاق حوزه علميه گناباد، با بیان اینکه حضرت خدیجه(س) از آغاز مخالفت زورمداران با پيامبر(ص) و پيام او تا اوج فشار و دردمنشی دشمن و محاصره‌ همه جانبه و تبعيد، هميشه و همه جا از مال و جان و اعتبارش مايه گذاشت و از پشتيبانی نهضت و پيشوای آن دريغ نكرد، اضافه کرد: آن حضرت لحظه‌ای از برق شمشيرها نترسيد و با همه وجود نشان داد در راه عدالت خالصانه و شهامت مندانه در برابر بيداد می‌ايستد و از سرزنش هيچ سرزنش كننده‌ فريبكار و ستم پيشه‌ای نمی‌هراسد.

وی در ادامه با تبيين زندگانی حضرت خديجه(س) به تكريم و ياد آن حضرت در قرآن اشاره كرد و گفت: حضرت خديجه(س) نخستين ام المؤمنين است كه در قرآن مجيد به عنوان يكی از زنان پيامبر(ص) مورد توجه است، و به طور شخصی نيز در آیه 8 سوره ضحی «وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَ،و تو را تنگدست‏ يافت و بى‌‏نياز گردانيد» به نام و اوصاف آن حضرت اشاره شده است.

سخنور گفت: حضرت خديجه(س) پس از ازدواج با پيامبر(ص) همه اموالش را قبل از اسلام و بعد از آن، در اختيار پيامبر(ص) گذاشت، تا آن حضرت هرگونه كه بخواهد آن اموال را در راه خدا به مصرف برساند، به گونه ای كه پيامبر(ص) كه فقير بود، بی‌نياز شد.

وی در پايان به ايام وفات آن حضرت اشاره كرد و گفت: مرگ غمبار خديجه(س) بيش از هركس، ضربه‌ سختی به پيامبر(ص) زد، چون كه پيش از اين به سوگ عموی خود نشسته بود، و اين مصيبت اندوه او را عميق‌تر و زيادتر كرد و به خاطر همين بود كه پيامبر(ص) آن سال را، سال اندوه و ماتم(عام الحزن)، نامگذاری كردند.