کد خبر: 1263108
تاریخ انتشار : ۰۲ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۰:۳۰
ديهيم

فلسفه روزه سازندگی، تزكيه و تذلل در پيشگاه حضرت حق است

مدير حوزه علميه خواهران سمنان با اشاره به اينكه فلسفه روزه سازندگی، تزكيه و تذلل در پيشگاه حضرت حق است گفت بوسيله روزه انسان می‌تواند خود را از چنگال شيطان نجات دهد.


گروه اجتماعی: مدير حوزه علميه خواهران سمنان با اشاره به اينكه فلسفه روزه سازندگی، تزكيه و تذلل در پيشگاه حضرت حق است گفت: بوسيله روزه انسان می‌تواند خود را از چنگال شيطان نجات دهد.


عصمت ديهيم، مدير حوزه علميه خواهران سمنان در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه سمنان، با بيان اينكه روزه يكی از اركان اساسی اسلام است اظهار كرد: روح و جوهره آن مانند ديگر عبادات تقوا و پرهيزكاری است كه خداوند در آغاز آيات الهی به تشريح آن پرداخته تا بندگان راه هدايت و تكامل رادر پيش بگيرند و به سعادت دنيوی و اخروی نائل شوند.


به گفته وی روزه فقط اين نيست كه از طلوع صبح تا غروب خورشيد امساك كرده و با اذان مغرب افطار در اين فاصله طعم گرسنگی و تشنگی را بچشيم بلكه حقيقت روزه برخورداری از آثار و فوايد و دستاوردهايی است كه روزه به خاطر آن واجب شده است كه در اين راستا روزه‌داری وسيله‌ای برای غفران و آمرزش گناهان و اقامه رحمت الهی است.


ديهيم با تأكيد بر اينكه فلسفه روزه سازندگی، تزكيه و تذلل در پيشگاه حضرت حق است كه بوسيله آن انسان می‌تواند خود را از چنگال شيطان نجات دهد اظهار كرد: روزه درس مقاومت، مبارزه، اخلاص را عملا به انسان يادآوری نموده چرا كه روزه‌دار دارای امتيازات به خصوصی است.


مدير حوزه علميه خواهران سمنان اظهار كرد: در اين برهه از زمان به خاطر مصنوعی گشتن زندگی، خوردنی‌ها و نوشيدنی‌های شيميايی‌زا زندگی و محيط زيست بشر با خطر جدی مواجه شده كه در اين خصوص يكی از بهترين راه‌های درمان بيماری‌های جسمی و روحی روزه‌‌داری است كه با كنترل خوراك جسممان و با روزه نفس جان و روان خود را درمان می‌بخشيم.


ديهيم مهمترين فلسفه روزه را امانتداری دانست و گفت: روزه امانتی است كه خدا بر گردن مكلف واجب ساخته است و او را امر فرموده تا درون و اندام خود را از گناه حفظ كرده و دور نگه دارد كه در اين راستا اگر انسان بتواند در جلوگيری از هوی و شهوت خود امين باشد و حواس خود را از انجام حرام باز دارد شايسته آن خواهد بود تا بار مسئوليت و امانت را بر دوش خود گيرد و تحمل كند.


ديهيم با اشاره به اين سخن حضرت علی(ع) كه می‌فرمايند: روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است اضافه كرد: امام جعفر صادق(ع) نيز فرموده‌اند روزه تنها خودداری از خوردن و آشاميدن نيست بلكه برای روزه‌دار شرايطی بايد حفظ شود تا روزه‌اش كامل گردد.


وی اظهار كرد: روزه‌دار بايد زبانش را از دروغ حفظ نموده، چشمانش را از گناه فرو بندد، با كسی خصومت نورزد، ناسزا و فحش نگويد، دعوا و ستيز با كسی نكند، لقب بد نگويد، عيب كسی را نگويد، از ياد خدا و نماز غافل نشود، از گفتار باطل بپرهيزد، از افترا، دشمنی، دروغ، غيبت و سخن چينی دوری كند و همانگونه كه پيامبر(ص) در خطبه شعبانيه می‌فرمايد: «در ماه رمضان زبانتان را حفظ كنيد زيرا اگر زبان حفظ شود خيلی از گناهان از ما سر نمی‌زند و روزه به روز بر نورانيت قلب افزوده می‌گردد».


ديهيم با تأكيد بر اينكه در ماه مبارك رمضان توصيه زيادی به انفاق، درستكاری، نيكوكاری و صدقه دادن و افطاری شده است، خاطرنشان كرد: (وقتی كه روزه‌دار از نظر مادی رياضت كشيد و سفره‌های رنگين نزد او ناچيز جلوه نمود و روح او سرشار از محبت و ايثار گشت، نفس سخاوتمندانه‌ای پيدا می‌كند، آن وقت انفاق و بخشش در راه خدا لذت‌های روحانی او را تشكيل می‌دهد.


وی با بيان اينكه در سال دوم هجرت پيامبر(ص)، خدا فلسفه وجوب روزه را نازل فرمودند گفت: پيامبر(ص) آيات خدا را درباره اين فريضه تلاوت فرمود و آوای اين آيات در سراسر شهر پيچيد و دل‌های مسلمين اين حكم را تا روز قيامت پذيرفت كه بر اين اساس در عهد پيامبر(ص) مسلمانان هر سال از ماه مبارك رمضان با بشارت و شادی استقبال می‌كردند و روزه ماه رمضان را ادا می‌كردند و پيامبر احكام و اداب اين فرضيه را برای آنان تشريح و آن را در زندگی مسلمين مستحكم می‌ساخت.


مدير حوزه علميه خواهران سمنان ادامه داد: امام حسن(ع) فرمودند: «عده‌ای از يهوديان خدمت پيامبر(ص) آمدند و نماينده آنان مسائلی را از پيامبر(ص) پرسيد از جمله اينكه چرا خدا برای امت روزه را سی روز واجب نموده و بر امت سابق بيشتر، ايشان فرمودند: «وقتی حضرت آدم از آن ميوه خورد سی روز در شكمش باقی بود لذا واجب گردانيد تا فرزندانش به مدت سی روز گرسنه و تشنه بمانند و آنچه كه شبانه می‌خورند آن رحمت و انفاق است از خدا و همانطور هم واجب بود بر آدم و خداوند بر امت من هم واجب گردانيد و سپس اين آيه را تلاوت نمود «كتب عليكم الصيام» يهودی عرض كرد كه راست گفتی محمد(ص) پس جزای روزه‌دار چيست ؟ فرمود كسی كه به قصد تقرب ماه رمضان را روزه بگيرد خداوند هفت خصلت برايش واجب می‌گرداند، حرام را از بدن او می‌زدايد، نزديك به رحمت خدا می‌شود سبب آمرزش خطايا شده، سختی‌های مرگ برايش آسان می‌شود و از تشنگی و گرسنگی روز قيامت در امان است.


ديهيم توجه كامل به نمازها، ترك محرمات و مرتكب نشدن گناه و انجام واجبات، خواندن دعاهای وارده در ماه رمضان و توجه به معانی آنها(دعاهای افتتاح، ابوحمزه ثمالی و... ادعيه روزهای ماه رمضان)، شركت در محافل قرآنی و تلاوت آيات قرآن كريم، صله رحم، انفاق، صدقه، خواندن دعا و مناجات به درگاه الهی يعنی خواندن خدا و ياری خواستن از او، كه خواندن هر كدام جلوه خاص از نور ايمان و توحيد را بر قلب روزه‌دار می‌افكند را از مهمترين اعمال وارده در اين ماه مبارك برشمرد و افزود: ماه رمضان ماه رحمت و معنويت و ماه مهمانی خداست روزهايش بهترين روزها، شبهايش بهترين شب‌ها، ساعاتش بهترين ساعات است كه در اين راستا از شب قدر به بهترين نحو بايد بهره‌مند شويم زيرا سرنوشت فرد تا سال آينده رقم زده می‌شود.


وی با اشاره به اينكه شب‌های قدر فرصت مناسبی است برای توجه دادن مردم به جايگاه برجسته محبت الهی بطور عام خاطرنشان كرد: بطور خاص امام عصر(عج) و حجت زمان در عالم هستی و يادآوری وظايفی كه انسان نسبت به اين واسطه‌های خدايی دارد را رقم می‌زند.


اين مدرس حوزه و دانشگاه دفع سموم و فضولات متراكم در بدن، فرصت دادن به سلول‌ها و غدد بدن برای تجديد قوا و انجام وظايف خود را به نحو عالی و كامل، استراحت نسبی كليه‌ها و دستگاه ادرار، كاهش رسوبات چربی در سريان‌ها و پيشگيری از تصلب شرايين، عادت به نظم و انظباط(دروقت افطار ، سحر ـ نماز اول وقت و...)، بهداشت، درمان ضعف معده، درمان سرطان، را از مهمترين فوايد مادی روزه‌داری خواند.


وی با اشاره به حديثی از پيامبر(ص) كه فرمودند: «صوموا ان تصحوا»؛ روزه بگيريد تا تندرست باشيد اظهار كرد: مواد اضافی جذب بدن نشده به‌صورت چربی‌های مزاحم در نقاط مختلف بدن يا چربی و متد اضافی در خون باقی می‌ماند. اين مواد اضافی در لابه لای عضلات بدن در واقع لجنزارهای متعفنی برای پرورش انواع ميكروب‌های عفونی است و در اين حال بهترين راه برای مبارزه با اين بيماری‌ها نابود كردن اين لجنزارها از طريق امساك و روزه‌داری است كه در اين راستا پيامبر(ص) می‌فرمايد: «المعده بيت كلداء والحكميه رأست كل دواء»؛ معده مركز و خانه هر دردی است و پرهيز از غذاهای نامناسب و دوری از زياده‌روی اساس و رأس هر داروی شفابخش است.

captcha