فلسفه اصلی روزهداری، قصد و نیت تقرب است
مسئول فعاليتهای قرآنی مسجد مكی زاهدان با بیان اینکه فلسفه اصلی روزه نخوردن و نياشاميدن نیست بلكه قصد و نيتی است كه انسان از روزهداری در ذهن خود دارد، گفت بايد روزه گرفتن برای رضای خداوند باشد و از هر گناهی هنگام روزه داشتن پرهيز شود.
گروه انديشه: مسئول فعاليتهای قرآنی مسجد مكی زاهدان با بیان اینکه فلسفه اصلی روزه نخوردن و نياشاميدن نیست بلكه قصد و نيتی است كه انسان از روزهداری در ذهن خود دارد، گفت: بايد روزه گرفتن برای رضای خداوند باشد و از هر گناهی هنگام روزه داشتن پرهيز شود.
مولوی ضياءالرحمن صحت، مسئول فعاليتهای قرآنی مسجد مكی زاهدان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه سيستان و بلوچستان، گفت: روزه يكی ديگر از اركان مهم در اسلام است و بر هر فرد مسلمان عاقل و بالغ فرض است كه ماه رمضان را روزه بگيرد.
وی بيان كرد: در آيات و روايات بر گرفتن روزه بسيار تأكيد شده است و هر مسلمانی كه اعتقاد كامل به خدا و ائمه اطهار(ع) داشته باشد از دستورات پيروی میكند و واجبات دينی را انجام ميدهد به طوری كه از پيامبر اكرم(ص) روايت شده كه خداوند فرمودهاند: هر عمل نيك بنی آدم 10 برابر اجر و پاداش دارد مگر روزه كه برای من است و من خود پاداش و مزد آن هستم. اين روايت بيانگر پاداش مادی و معنوی روزه بهطور اختصاصی نزد خداوند متعال است كه بر بندگان گرفتن آن را واجب فرموده است.
مسئول فعاليتهای قرآنی مسجد مكی زاهدان ادامه داد: از فوايد مادی و معنوی روزه میتوان احساس همدردی و نزديكی با فقرا و مسكينان را بيان کرد زيرا تا زمانی كه انسان خود سير است هيچوقت نمیتواند حال گرسنگان و فقرا را درک كند و همچنين خود را به خداوند نزديكتر میبيند زيرا با اين نيت كه روزه را برای رضای خداوند گرفته است باعث تقرب به پروردگار و نزديكی و همدردی با بندگان نيازمند بوده و كمك و ياری رساندن به آنها را برای رضای خدا وظيفه خود میداند.
وی عنوان کرد: فلسفه اصلی روزه و روزهداری نخوردن و نياشاميدن نیست، بلكه قصد و نيتی است كه انسان از روزهداری در ذهن خود دارد و بايد روزه گرفتن برای رضای خداوند باشد و از هر گناهی هنگام روزه داشتن پرهيز كند زيرا با انجام گناه مثل غيبت، دزدی و ساير كارهای ناپسند نزد خداوند روزه فرد باطل میشود. پس فلسفه روزه پرهيز از هر گناهی و تزكيه نفس و جان انسان بوده كه زمينهایی برای دوری از گناه در هر زمان و مكانی خواهد بود.
صحت در پايان هدف از روزه گرفتن را دادن فرصتی از طرف پروردگار به انسان دانست كه با اين فرصت میتواند روح و جان خود را تزكيه و تهذيب كند و انسان بايد در اين ماه مبارك تنها به روزه گرفتن اكتفا نكند بلكه به خواندن قرآن و انجام ساير فرايض و سنتهای خداوند نيز بپردازد تا عادتی شود تا بعد از ماه مبارك رمضان نيز به عبادت خداوند ادامه دهد و خدا را از خود خشنود سازد و اخلاقی حسنه و نيك برای خود بسازد تا در دنيا و آخرت سعادتمند شود.
