عبادت بندگان، ابزارهای نيل به كمال هستند

گروه انديشه: مؤمن با بيان جمله «وقَرّبِ فيهِ وسيلتی اليكَ من بينِ الوسائل» در اين دعا، ابزارهای رسيدن به كمال و قرب الهی را طلب می‌كند و به‌طور معمول نيز اين ابزار و زمينه‌ها، عبادت‌های بندگان را شامل می‌شود.

محمد اجلی، پژوهشگر علوم قرآنی در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با اشاره به اين‌كه روز بيست و هشتم ماه مبارك رمضان با توجه به مضمون دعای اين‌روز، زمان الحاح و اضطرار برای طلب كمالات و معرفت روزهای گذشته است، گفت: روزهای پايانی ماه مبارك رمضان، به دليل رسيدن فرد به مرحله‌های ابتدايی شهود، زمان تثيبت آثار عبوديت كسب شده در طول ماه مبارك رمضان بوده و دعاهای اين ايام نيز متفاوت با ساير ايام اين ماه مبارك است.

وی با اشاره به فراز نخست اين دعا كه در آن آمده است؛ «اللهمّ وفّر حظّی فيهِ من النّوافِلِ»، ابراز كرد: در اين فراز از دعا، بنده از خداوند سبحان «حظ» و بهره‌ای از عبادت‌های مستحب را طلب می‌كند و در احكام اسلامی، نوافل به معنای عباداتی همچون احسان و به‌ويژه نمازهای شب است.

اين پژوهشگر علوم قرآنی تصريح كرد: در فراز دوم دعای روز بيست و هشتم از ماه مبارك رمضان، مؤمن با بيان جمله «واكْرِمْنی فيهِ بإحْضارِ المَسائِلِ»، از خداوند متعال درخواست می‌كند كه او را به داشتن وسائل و ابزار قرب الهی عزيز بدارد.

اجلی با بيان ريشه و معنای واژه «كرم» در آموزه‌های اسلام، اظهار كرد: در واژه‌شناسی زبان فارسی، شی‌‌‌ای كه دارای قيمت مادی باشد، با واژه «ارزشمند» خطاب قرار گرفته و شی يا فردی كه دارای قيمت معنوی باشد، با واژه «ارجمند» خطاب قرار می‌گيرد؛ يكی از اوصاف خداوند متعال با والاترين مقام معنوی، «كريم» است و كرم در فارسی به‌معنای «ارج» است.

وی ادامه داد: مؤمن در فراز دوم دعای روز بيست و هشتم از ماه مبارك رمضان، ارج و عزت خود را در استفاده از ابزار قرب او طلب كرده و به‌نوعی، توفيق فراهم شدن مسير عبادت را از او می‌خواهد.

اين مدرس حوزه و دانشگاه‌های زنجان عنوان كرد: گاهی انسان نيت كار خير و نيك را دارد اما به‌دليل فراهم نبودن ابزار و وسايل، نمی‌تواند آن عمل خير را انجام دهد؛ مؤمن در اين دعا، از خداوند ابزار عمل خير و توفيق انجام آن را طلب می‌كند.

اين پژوهشگر علوم قرآنی خاطرنشان كرد: مؤمن با بيان جمله «وقَرّبِ فيهِ وسيلتی اليكَ من بينِ الوسائل» در اين دعا، ابزارهای رسيدن به كمال و قرب الهی را طلب می‌كند و به‌طور معمول نيز اين ابزار و زمينه‌ها، عبادت‌های بندگان را شامل می‌شود.

اجلی در پايان، يادآور شد: «من لا یَشْغَلُهُ الحاحُ المُلِحّين» در پايان دعا، به اين دليل مطرح می‌شود كه مؤمن در روزهای پايانی ماه مبارك رمضان، خود را نزديك‌تر به خدا می‌داند و اين صفت خداوند متعال را در رده «يا اسمع السامعين» قرار می‌دهد.