عيد فطر، نماد بازگشت به طبيعت خدادای انسان است

گروه اجتماعی: مدرس حوزه علميه رشت با بيان اينكه عيد فطر نماد بازگشت به فطرت و طبيعت اصلی و خدادادی انسانی است، منشا عيد فطر را همين بازگشت به اصل معرفی كرد و گفت: خداوند فطرت انسان را بر اساس ميل به توحيد و يگانه‌پرستی آفريده است.

حجت‌السلام والمسلمين عليرضا رحيمی، مدرس حوزه‌ علميه شهرستان رشت در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‏المللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان به مناسبت عيد فطر، اظهار كرد: واژه عيد تنها يك بار در قرآن در سوره مائده ذكر شده كه در آن حضرت عيسی از خداوند می‌خواهد «بارالها، ای پروردگار ما، تو برای ما از آسمان مائده‌ای بفرست تا برای ما و كسانی كه بعد از ما می‌آيند عيد و نشانه‌ای از جانب تو باشد و بدين وسيله به ما روزی ده كه تو بهتری روزی دهندگانی».

سرشت انسانی براساس گرايش به توحيد و خداپرستی بنا نهاده شده است

وی با بيان اينكه در لغت واژه «عيد» بازگشت معنی شده، به «فطر» اشاره كرد و افزود: فطر همان طبيعت و سرشت انسانی است كه خداوند آن را براساس گرايش به توحيد و خداپرستی بنا نهاده است؛ گرايش به توحيد، فطرت و سرشت الهی است كه خداوند همه مردم را بر اساس آفريده است.

حجت‌الاسلام رحيمی با بيان اينكه عيد فطر نماد بازگشت به فطرت و طبيعت اصلی و خدادادی انسانی است، متذكر شد: خداوند فطرت انسان را بر اساس ميل به توحيد و يگانه‌پرستی آفريده است؛ لذا منشا عيد فطر همين بازگشت به اصل قرار گرفت.

مدرس حوزه و دانشگاه ادامه داد: خداوند انسان را به گونه‌ای آفريده كه به خداشناسی و خداپرستی تمايل دارد و از باطل بيزار است، مانند علاقه مادر به طفل كه مادر آن را نمی‌آموزد و اين علاقه آموختنی نيست، بلكه امری فطری و غريزی و طبيعی است؛ اگر می‌بينيم افرادی دنبال كسب اين شناخت و پرسش فطری نيستند بايد بدانيم كه عواملی از قبيل نوع تربيت و باورهای خانوادگی و معلم و شرايط محيط زندگی در بارور شدن اين شناخت و تمايل درونی دخيل هستند و گاهی همچون پرده و حجاب مانع تبلور اين ويژگی‌های فطری و طبيعی بشری می‌گردند.

توجه بيش از حد به جنبه حيوانی سبب تبديل فطرت الهی می‌شود

وی با تصريح بر اينكه انسان دارای دو جنبه فطری است، اضافه كرد: انسان دارای يك جنبه فطری پاك انسانی است كه به آن «جنبه حق‌گرا» گفته می‌شود و نيز دارای جنبه حيوانی و مادی و جسمانی است كه «جنبه باطل‌گرا» يا نفس أماره نام دارد؛ چنانچه انسان بيش از حد توجه خود را به جنبه حيوانی خويش معطوف نمايد و نسبت به جنبه فطری و روحانی وجودش غفلت ورزد، دچار تبديل فطرت الهی بدست خود می‌گردد.

انجام فرائض الهی و ترك معاصی، غلبه بر اميال نفسانی را به همراه دارد

حجت‌الاسلام رحيمی با اشاره به اينكه شخص روزه‌دار در پرتو طاعات و عبادات ماه مبارك رمضان و در سايه انجام فرائض الهی و ترك معاصی، بيش از پيش توجهش را به امور معنوی و فطری معطوف می‌سازد و بر جنبه مادی و حيوانی خود غلبه پيدا می‌كند، تصريح كرد: اين توجه به فطرت باعث كنترل اميال نفسانی و شهوانی توسط عقل و دين شده و فرد را به فطرت و سرشت پاك ملكوتی باز می‌گرداند؛ لذا پايان ماه رمضان با عيد فطر خاتمه می‌يابد.

مدرس حوزه علميه رشت به آثار يك‌ماه روزه‌داری اشاره كرد و گفت: وقتی انسان در ماه مبارك رمضان روزه می‌گيرد، اميالش را تحت در می‌آورد و اعضا و جوارحش را از گناه دور نگه می‌دارد، مانند كودك تازه متولد شده از مادر، پاك و عاری از معاصی می‌گردد؛ بنابراين در آخر رمضان از خدا بخواهيم بر حال خوش معنوی و فطری خود باقی بمانيم و تمام توان و همت خود را بكار بگيريم تا با سرمايه و بضاعت پاكی روح و نشاط معنوی و پرهيزگاری كه از عبوديت و بندگی حاصل شده است در ساير ماه‌های سال هم نسبت به رعايت حدود الهی و انجام و برپايی واجبات و ترك محرمات كوشا باشيم.