مقاومت نكردن در برابر جاذبه لذتهای زودگذر؛ عامل انجام گناه آگاهانه
عضو هيئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی جاذبه لذتهای زودگذر را عامل ديگری برای انجام گناه دانست و گفت برخی افراد به گناه بودن عمل خود آگاهی دارند اما نسبت به آن ايمان پيدا نكردهاند، يعنی چنان تسليم امر خداوند نشدهاند كه بتواند از لذت زودگذر انجام آن گناه بگذرند.
گروه اجتماعی: عضو هيئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی جاذبه لذتهای زودگذر را عامل ديگری برای انجام گناه دانست و گفت: برخی افراد به گناه بودن عمل خود آگاهی دارند اما نسبت به آن ايمان پيدا نكردهاند، يعنی چنان تسليم امر خداوند نشدهاند كه بتواند از لذت زودگذر انجام آن گناه بگذرند.
 |
| حجتالاسلام والمسلمين سعيد داوودی، عضو هيئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی |
حجتالاسلام والمسلمين سعيد داوودی، عضو هيئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به علل انجام گناه آگاهانه اشاره و عنوان كرد: آگاهی و علم غير از يقين و ايمان است.
وی با اشاره به آيه 14 سوره مباركه نمل كه میفرمايد «وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَیْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا فَانظُرْ كَیْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ؛ و با آنكه دلهايشان بدان يقين داشت از روى ظلم و تكبر آن را انكار كردند پس ببين فرجام فسادگران چگونه بود» اشاره و اظهار كرد: گاهی تعصب و لجبازی باعث میشود انسان با وجود اينكه به گناه بودن عمل خود معتقد است اما نسبت به انجام آن اقدام كند.
وی جاذبه لذتهای زودگذر را عامل ديگری برای انجام گناه دانست و گفت: ايمان امری مغاير با آگاهی است. برخی افراد به گناه بودن عمل خود آگاهی دارند اما نسبت به آن ايمان پيدا نكردهاند. يعنی چنان تسليم امر خداوند نشدهاند كه بتواند از لذت زودگذر انجام آن گناه بگذرند.
حجتالاسلام داوودی اقدام فرد به عملی كه نسبت به گناه بودن آن آگاهی دارد را ناشی از عدم علماليقين دانست و گفت: برخی افراد در خانوادههای متدين رشد كردهاند اما نسبت به قبول دين خود تحقيق و پژوهشی نداشتند بنابراين پايههای ايمان اين افراد سست است. در مقابل افراد تازه مسلمان شده كه باورهای خود را با تحقيق و پژوهش شكل دادهاند ايمان مستحكمتری دارند.
عدم حساسيت جامعه به گناه سبب از بين رفتن قبح آن میشود
عضو هيئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامی سهولت انجام برخی از گناهان كه در نتيجه از بين رفتن قبح آن حاصل شده است را عامل ديگری برای انجام گناه دانست و گفت: در يك خانواده متدين شايد شرابخواری و روزهخواری انجام نشود چرا كه زشتی آن عيان است اما دروغ و غيبت ممكن است رواج داشته باشد چرا كه به راحتی و به وسيله زبان صورت میگيرد و قبح آن نيز از بين رفته است.
وی ادامه داد: وقتی جامعه و افراد متدين نسبت به انجام گناه حساسيت از خود نشان ندهند گناه قبح خود را از دست میدهد. در يك خانواده متدين در برابر روزهخواری موضع گرفته میشود و همه اعتراض میكنند ولی در مواجهه با غيبت و دروغ، امر به معروف و نهی از منكر صورت نمیگيرد و قبح اين گناهان از بين میرود.
رواج دروغگويی سبب اعتماد به بيگانگان
وی به دروغ به عنوان يك گناه كبيره اشاره و عنوان كرد: دروغ اثرات فردی و اجتماعی به دنبال دارد. انسان با دروغ گفتن راه را برای انجام گناهان ديگر در برابر خود باز میكند. دروغگويی در خانواده اثرات بدی را به دنبال دارد. مرد و زن دروغگو نسبت به حرف طرف مقابل نيز اعتماد پيدا نمیكنند و گمان میكنند كه او نيز همچون خود در حال دروغ گفتن است همين امر سرچشمه بسياری از بدبينیها را به وجود میشود.
وی اثرات اجتماعی دروغ را بيش از اثرات فردی آن دانست و گفت: دروغ سبب از بين افراد اعتماد افراد جامعه نسبت به يكديگر میشود. در اين حالت افراد در هنگام معامله به يكديگر اعتماد ندارند. فردی كه خود در معامله دروغ میگويد سخن افراد ديگر را نيز دروغ میپندارد و اين امر باعث میشود افراد به هموطنان خود اعتماد نداشته باشند و اعتماد به بيگانگان جايگزين آن شود كه اين اعتماد نيز سبب الگوگيری از فرهنگهای بيگانه میشود.
