استناد امامان معصوم(ع) به مصحف فاطمه(س)

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن (ایکنا)، حجت‌الاسلام و المسلمین سیدتقی واردی، عضو هیئت علمی مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، در نوشتاری به معرفی مصحف شریف حضرت فاطمه(س) پرداخته که دو بخش آن پیش از این از نظر خوانندگان گذشت و اکنون در ادامه بخش سوم آن که به بیان استناد امامان معصوم(ع) به این مصحف شریف اشاره دارد، ارائه می‌شود.

بخش پیشین این یادداشت را در این جا بخوانید!

با توجه به روایت‌های مطلبی که تا اینجا گذشت، به دست می‌آید که مصحف فاطمه(س) درباره رویدادها، حوادث و تغییر و تحولات سیاسی و اجتماعی است که از آن تاریخ [اواخر عمر شریف حضرت زهرا(س)] تا آخرالزمان به وقوع خواهند پیوست و در حقیقت پیش‌گویی‌های صادق و راستین آن حضرت از آینده و آیندگان است و می‌توان گفت که این کتاب گرانسنگ، تقویم اهل بیت عصمت و طهارت(ع) است.

بدین جهت امامان معصوم(ع) با نگاه به آن، واقعه‌ای را پیش‌گویی کرده و یا ماجرایی را نفی و اثبات می‌نمودند به شواهدی از این دست توجه فرمایید که تحت عنوان «استناد امامان معصوم(ع) به مصحف فاطمه(س)» مورد بررسی قرار گرفته است.

استناد امامان معصوم(ع) به مصحف فاطمه(س)

در روزگار امام صادق(ع)، نوادگان امام حسن مجتبی(ع) جنبشی را بر ضد بنی‌امیه آغاز کرده و با کمک و همراهی سایر هاشمیان اعم از بنی‌عباس و بنی‌الحسن و سایر تیره‌های بنی‌هاشم، مردم را بر علیه امویان به شورش و قیام وادار کردند و محور و کانون اصلی این قیام، فرزندان عبدالله بن الحسن بودند.

خیلی‌ها باور داشتند که محمد، پسر عبدالله بن الحسن، در این جنبش به پیروزی و رهبری خواهد رسید. اما امام صادق(ع) چنین اعتقادی نداشت.

در جلد اول کتاب الکافیِ شیخ کلینی روایت شده است که فضیل بن سکره، که یکی از یاران آن حضرت بود، می‌گوید: روزی به محضر امام صادق(ع) شرفیاب شدم، امام(ع) به من فرمود: ای فضیل، آیا می‌دانی پیش از آمدنت به چه چیزی نگاه می‌کردم؟ گفتم: نه، نمی‌دانم. امام(ع) فرمود: داشتم به کتاب فاطمه(س) نگاه می‌کردم. هیچ حاکمی در روی زمین به حکومت و ریاست نمی‌رسد، مگر این که با نامش و نام پدرش در کتاب فاطمه(س) نوشته شده باشد و من در این کتاب برای فرزندان حسن چیزی نیافتم.

شبیه این روایت در جلد دوم کتاب مکاتیب الرسولِ مرحوم احمدی میانجی آمده است. از امام صادق(ع) درباره محمد بن عبدالله بن الحسن پرسیده شد. امام(ع) در پاسخ فرمود: هیچ پیامبری، هیچ وصی و جانشین پیامبری و هیچ پادشاه و حاکمی نیست مگر این که نامش در این کتابی که در نزد من است – یعنی مصحف فاطمه (س) – وجود داشته باشد. سوگند به خدای سبحان، نامی از محمد بن عبدالله در آن نیست.

و یا روایت دیگری در همان جلد یک کتاب شریف الکافی که در آن آمده است: امام صادق‌(ع) در روایتی فرمود: در سال 128 (هجری)، زندیق‌ها آشکار خواهند شد و این را با نگاه کردن به مصحف فاطمه(س) به دست آوردم. پیشگویی امام صادق(ع)، راست و درست بود. زیرا در آن هنگام که حکومت بنی‌امیه به سوی اضمحلال و نابودی پیش می‌رفت و حکومت بنی‌عباس در حال انعقاد بود، بسیاری از عقاید انحرافی و باطل، به ویژه مادی‌گرایی، بی دینی و لاابالی‌گری در جامعه مسلمانان بروز و ظهور کرد.

به هر روی، امامان معصوم(ع) به عنوان مرجع علمی، سیاسی و اجتماعی مردم و تنها پناهگاه حقیقی و دلسوز آن‌ها، همیشه تلاش می‌کردند آن‌ها را از کجروی و انحراف بازداشته و به سوی حق و حقیقت و راه درست و خداپسند هدایت نمایند. بدین جهت آن بزرگواران در کتاب مادرشان حضرت فاطمه(س) بسیار مطالعه و تدبر نموده و پیش‌گویی‌های درستی از روزگارشان به عمل می آوردند و به عبارتی، بهترین فواید را از این کتاب شریف، نصیب اسلام و مسلمانان می‌نمودند.

منبع: پایگاه اطلاع‌رسانی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی