گروه اندیشه: معاون آموزشی دانشگاه امام صادق(ع) اقبال جوانان نسبت به گفتمان دینی در دانشگاهها را مطلوب ارزیابی کرد و گفت: در دانشگاهها موضوع اصلی که مهم است علم دینی است و باید فضای رشد این علم در دانشجو فراهم شود.

محمدهادی همایون، معاون آموزشی دانشگاه امام صادق(ع) در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از فارس، با بیان اینکه اقبال نسبت به گفتمان دینی میان نسل جوان و دانشگاهیان ما مطلوب است، گفت: آن چیزی که مهم است و این سؤال را ایجاد میکند که چرا در دانشگاهها چنین اقبالی به چشم نمیآید؟ مربوط به فضای دانشگاههاست.
هر نهادی، نوعی دینطلبی خودجوش دارد
وی افزود: باید در هر نهادی نوعی دینطلبی خودجوش وجود داشته باشد بهعنوان مثال اگر در مسجد بهدنبال دینخواهی جوانان باشیم کارکردهای دینی مسجد یک چیز است و کارکردهای دینی دانشگاه چیز دیگری است؛ کما اینکه در خانواده موضوع به شکل دیگری مطرح میشود.
همایون عنوان کرد: در دانشگاهها موضوع اصلی ما موضوع علم دینی است یعنی اگر ما توقع دینداری و دینخواهی از جوانان در دانشگاه داریم باید فضای رشد علمی دینی دانشجو را فراهم کرده باشیم تا بر اساس آن دانشگاه به کارکرد واقعی دینی خود دست پیدا کند و جوان از اینکه در آن محیط است، احساس مفید بودن و خرسندی کند.
لزوم تحول در عرصه علوم دانشگاهی
عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) ابراز کرد: طبیعتاً وقتی که علوم ما دچار تحول جدی در عرصه اسلامی شدن نشده باشد ما با چنین مسائلی در دانشگاهها مواجه هستیم و این به معنای این نیست که جوانان دانشگاهی ما اقبالی نسبت به دین ندارند.
وی در ادامه با اشاره به دروس معرفتی و آموزشهای دینی در دانشگاه اظهار کرد: در برنامه درسی دانشجویان سالهاست که از بعد از انقلاب اسلامی به این طرف دروسی بهعنوان دروس معرفتی و انقلاب اسلامی در برنامه درسی دانشجویان گنجانده شده است و این حداقلی است که هر دانشجوی مسلمانی باید از دین خود بداند.
همایون اضافه کرد: اگر در برنامه درسی دانشجو درست دقت کنیم، مشاهده میکنیم که این حدقل بسیار کم است و اگر دانشجویی در زندگی شخصی خود دیندار هم باشد، باز برای او این دروس کفایت نمیکند چه اینکه توقع داشته باشیم بهعنوان دانشجوی دیندار وارد عرصه علم هم شود و از این آموختههای علمی یک نظام علمی جدید بر اساس پایههای اسلامی بنیان کند.
معاون آموزشی دانشگاه امام صادق(ع) گفت: در نتیجه دروس معرفتی و آموزشهای دینی در دانشگاهها بر خلاف کارکرد واقعی که باید داشته باشند، به دلیل داشتن حجم کم، نمیتوانند علوم متداول دانشگاهها را به سمت اسلامی شدن سوق دهند و تمدن نوین اسلامی را در دانشگاههای ما پایهریزی کنند.