
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از قم، حجتالاسلام والمسلمین رضانژاد، مدرس حوزه علمیه 10 آبان در نشست علمی نقش عثمانیها در عاشورا که در پژوهشگاه بینالمللی المصطفی(ص) برگزار شد، با ذکر اینکه عثمانیگری پس از قتل عثمان شکل گرفت، گفت: اهل سنت تا نیمه اول قرآن اول مفهومی نداشت و به این افراد اهل شورا گفته میشد که عثمانیها اولین فرقه از آنها بودند.
وی ادامه داد: این تفکرات در عاشورا خود را بهخوبی نشان داد و جمع کثیری از سپاه یزید را عثمانیها بهویژه عثمانیهای کوفه تشکیل میدادند. این تفکرات در ماجرای بستن آب به روی کاروان حضرت و تشنه شهید کردن امام و یارانش خود را نشان داد زیرا آنها معتقد بودند که چون عثمان تشنه کشته شد و به زعم آنها امام علی(ع) در آن برنامه نقش داشت حتماً باید انتقام آن را از اهل بیت(ع) بگیرند که چنین کردند.
رضانژاد افزود: عثمانیها معتقد بودند که امام علی(ع) به شکل غیر مستقیم در کشته شدن عثمان نقش داشته و به همین دلیل آنها ایشان را مقصر اصلی میدانند و به همین دلیل کینه عمیقی از ایشان و اهل بیت(ع) داشتند.
مدرس جامعةالمصطفی(ص) بیان کرد: عثمانیها معتقد بودند که چون عدهای در زمان امام علی(ع) با ایشان مخالفت کردند و ایشان در سه جنگ شرکت کردند، این دوران دوران فتنه است و این دوران نشاندهنده این است که امام علی(ع) نباید در جمع خلفای راشدین باشد.
وی با بیان اینکه عثمانیها قایل به افضلیت عثمان بر امام علی(ع) بودند، گفت: آنها به دلیل همین کینه و بغض، امام را در جنگهای صفین و جمل و نهروان، یاری نکردند و به جای آن با معاویه در صفین، همراه شدند.
رضانژاد اظهار کرد: سب و لعن به امام علی(ع) و اهل بیت(ع)، جعل روایات و دروغ بستن به امام و همچنین فضیلتتراشی برای عثمان از جمله کارهای آنها بود؛ این فضیلتتراشی به حدی بود که معاویه نیز دستور توقف آن را صادر کرد.
عضو هیئت علمی المصطفی(ص) تصریح کرد: آنها به شیعیان ترابیه میگفتند زیرا لفظ ابوتراب را برای امام علی(ع) تحریف کرده و ماجرای ابوتراب نامیده شدن ایشان از سوی پیامبر(ص) را به دلایل دیگری غیر از حقیقت میدانستند.
رضانژاد با اشاره به اینکه در اختیار قراردادن مناصب سیاسی و نظامی از سوی امویان، همپیمانی با بنی امیه، مخالفت صریح و سرکوب جنبشهای شیعی و تقل شیعیان بهویژه شیعیان اعتقادی از جمله کارهایی همسو با عثمانیان بود، افزود: شعار عثمانیها در مقابل لشکریان امام حسین(ع) در کربلا، شعار انا علی دین عثمان بود. آنها بودند که با تفکرات خوود، جنگ جمل وصفین را شکل دادند.
عضو هیئت علمی المصطفی(ص) با بیان اینکه عثمانیها امام علی(ع) را جزو خلفای راشدین نمیدانستند، گفت: احمدبن حنبل امام علی(ع) را در این جمع قرارداد و از آن به بعد اهل اسنت خلفای راشدین را چهار خلیفه مینامند.