نشانهای برای شرط آخر؛ امروز به خط آخر رسيدهايد
گروه اجتماعی: گروهی جوان نشانهای را برای شرط آخر در برابر چشم كافران گذاشتند؛ واقعيتی شيرين و مبهم و تنها قابل درك برای شيعيان، تنها قابل درك برای كسانی كه هر روز با نام كربلا، خون در رگهايشان يخ میزند.
بسم الرب القاسم الجبارين؛ در زمانی كه شايد دلنگرانیهای بسياری همه ساعات پيش رو را در بر گرفته، در روزهايی كه بسياری سرگرم روزمرگی روزانه خود هستند، در روزگاری كه فتنه از هر سو اسلام را نشانه رفته است؛ ديدن صحنهای برای چند لحظه شور زندگی را در دل روشن كرد: «صحنهای از نصب پرچم حرم عباس(ع) بر گنبد و بارگاه بانو زينب(س)»
شايد واقعيتی باشد، واقعيتی شيرين و مبهم و تنها قابل درك برای شيعيان، تنها قابل درك برای كسانی كه هر روز با نام كربلا، خون در رگهايشان يخ میزند. شير مادر حلالتان، گوارای لحظهای كه چشم حضورتان به وجود مولايم روشن میشود، ثابت كرديد كه هنوز قول شيعه به استواری نخستين روز كربلاست، گرچه هر روزمان عاشورا و هر مرزمان كربلاست، اما شوق عاشورای ديگری را زنده كرديد.
خدايا!
به تو پناه میبرم از لحظهای كه گروهی تاريك انديش سياهمرام نام دينم را دزديدند، از آن روزی كه با نام پاكترين شيوه الهی دست به كثيفترين جنايات زدند.
سران اهل سنت! به حرمت و عظمت نامش قسم كه سكوت شما هم كم از جنايت نخواهد بود.
بار خدايا! امروز گروهی جوان نشانهای را برای شرط آخر در برابر چشم كافران گذاشتند.
ای سياه پيشگان سنگين دل! سوگند كه آخرين قدم است، و اين حرف كلام مردم ايران، كه نه! كلام آخر شيعيان و تمام مسلمانان:
تا امروز هر چه خواستيد كرديد، اسب مراد بر نامه اعمال خويش تاختيد و به باد داديد هر چه خواستيد، اما حرم بانوی كربلا خانه آخر است؛ اينجا حرم حسين(ع) است، اگر در روز عاشورا نبوديم، امروز هستيم. وای بر شما كه اگر امروز ندای «هل من ناصر ينصرنی» بلند شود، به نام نامی عباس قسم كه وجود بیوجودتان با خاكسترتان يكسان خواهد شد.
اين كلام مردانی از تبار مولای مردان. همانان كه خون و جانشان را تنها دستاويز شفاعت اربابشان حسين(ع) قرار دادهاند. اگر عرب افتخار ناموس را فراموش كرده است و حرمت نام پيامبر(ص) را به فراموشی سپرده است، اگر نوكران دست به سينه شيطان جسارت حضور يافتهاند؛ اينجا سرزمينی است كه میتواند به طرفةالعينی آتش فتنهشان را در نطفه خفه كند.
ای بیمقداران بیوجود!
سكوت را با وجود پيوند ندهيد كه امروز به خط آخر رسيدهايد، آزموده را آزمودن خطاست كه اگر تنها يكی از مراجع شيعه و تنها يكی، ندای دفاع از حرم سردهد ضرب شصت ديگری و آخرين را خواهيد چشيد
و ديگر چاره جز مرگ ذليلانه نخواهيد داشت.
به لحظه لحظه عصر عاشورا قسم كه جان و ناموس و خونمان كابين يك قطره اشك زينب(س) است.
برحذر باشيد و دور
حرم اهل بيت(ع) جايگاه جسارت شما ديو سيرتان شيطان سرشت نيست كه اگر مرز نشناسيد عاشورايی ديگر را خواهيد ديد؛ قلب ما شيعه در حرم بانويمان میتپد و تنها يك كلام «هيهات من الذله»
شايد واقعيتی باشد، واقعيتی شيرين و مبهم و تنها قابل درك برای شيعيان، تنها قابل درك برای كسانی كه هر روز با نام كربلا، خون در رگهايشان يخ میزند. شير مادر حلالتان، گوارای لحظهای كه چشم حضورتان به وجود مولايم روشن میشود، ثابت كرديد كه هنوز قول شيعه به استواری نخستين روز كربلاست، گرچه هر روزمان عاشورا و هر مرزمان كربلاست، اما شوق عاشورای ديگری را زنده كرديد.
خدايا!
به تو پناه میبرم از لحظهای كه گروهی تاريك انديش سياهمرام نام دينم را دزديدند، از آن روزی كه با نام پاكترين شيوه الهی دست به كثيفترين جنايات زدند.
سران اهل سنت! به حرمت و عظمت نامش قسم كه سكوت شما هم كم از جنايت نخواهد بود.
بار خدايا! امروز گروهی جوان نشانهای را برای شرط آخر در برابر چشم كافران گذاشتند.
ای سياه پيشگان سنگين دل! سوگند كه آخرين قدم است، و اين حرف كلام مردم ايران، كه نه! كلام آخر شيعيان و تمام مسلمانان:
تا امروز هر چه خواستيد كرديد، اسب مراد بر نامه اعمال خويش تاختيد و به باد داديد هر چه خواستيد، اما حرم بانوی كربلا خانه آخر است؛ اينجا حرم حسين(ع) است، اگر در روز عاشورا نبوديم، امروز هستيم. وای بر شما كه اگر امروز ندای «هل من ناصر ينصرنی» بلند شود، به نام نامی عباس قسم كه وجود بیوجودتان با خاكسترتان يكسان خواهد شد.
اين كلام مردانی از تبار مولای مردان. همانان كه خون و جانشان را تنها دستاويز شفاعت اربابشان حسين(ع) قرار دادهاند. اگر عرب افتخار ناموس را فراموش كرده است و حرمت نام پيامبر(ص) را به فراموشی سپرده است، اگر نوكران دست به سينه شيطان جسارت حضور يافتهاند؛ اينجا سرزمينی است كه میتواند به طرفةالعينی آتش فتنهشان را در نطفه خفه كند.
ای بیمقداران بیوجود!
سكوت را با وجود پيوند ندهيد كه امروز به خط آخر رسيدهايد، آزموده را آزمودن خطاست كه اگر تنها يكی از مراجع شيعه و تنها يكی، ندای دفاع از حرم سردهد ضرب شصت ديگری و آخرين را خواهيد چشيد
و ديگر چاره جز مرگ ذليلانه نخواهيد داشت.
به لحظه لحظه عصر عاشورا قسم كه جان و ناموس و خونمان كابين يك قطره اشك زينب(س) است.
برحذر باشيد و دور
حرم اهل بيت(ع) جايگاه جسارت شما ديو سيرتان شيطان سرشت نيست كه اگر مرز نشناسيد عاشورايی ديگر را خواهيد ديد؛ قلب ما شيعه در حرم بانويمان میتپد و تنها يك كلام «هيهات من الذله»
