حجتالاسلام والمسلمين محمدحسن زمانی، معاون بينالملل حوزههای علميه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به تدوين مقالهای با عنوان «رستگاری از نگاه قرآن كريم» گفت: رستگاری انسان و نجات او از بلندترين آرمانهای بشری است و همه اديان الهی و مكاتب بشری بر اين آرمان والای انسانی تأكيد دارند و برای رسيدن به آن آرزوی والا، احكام، قوانين و برنامههای زندگی خود را عرضه كردهاند.
وی با تأكيد بر اين كه مفاهيم متعالی رستگاری در آيات قرآن كريم، در واژههای مختلفی همچون فلاح، فوز، نجات، لقاء رب و... ارائه شده است، افزود: رستگاری انسان از نگاه قرآن كريم دارای ابعاد، ثمرات و جلوههايی همانند خشنودی و رضوان الهی، اصلاح همه امور انسان توسط خدا، نجات از غم و اندوه، مصونيت از آسيب بدیها، مغفرت گناهان و ... است.
زمانی در ادامه سخنان خود با اشاره به مفهوم فلاح در قرآن كريم، اظهار داشت: فلاح در قرآن كريم، به معنای رستگاری و نجات از تنگناها و نيز حيات جاودانه در نعمت و خير، ذكر شده است.
استاد حوزه علميه اضافه كرد: فلاح دنيوی در غنا و عزت ظهور پيدا میكند و فلاح اخروی در بقای بدون فنا، غنای بدون فقر، عزت بدون ذلت و علم بدون جهل تجلی میيابد.
معاون بينالملل حوزههای علميه با مد نظر قرار دادن موانع فلاح از ديدگاه قرآن كريم، گفت: بر اساس آيات و روايات متعدد قرآن كريم، ظلم و ستم، جرم، سحر و جادو و فريب ديگران، كفر و تكذيب خدا و دين، افتراء و دروغ بستن به خدا و... از مهمترين موانع فلاح و رستگاری انسان به شمار میرود.
وی رسيدن به قله برتر آرزوها و كمالات انسانی را معنای فوز در قرآن ذكر كرد و افزود: مفهوم واژه نجات در قرآن كريم، به رهايی از مصيبتها، مشكلات، دردها و در نتيجه وصول به آسايش، رفاه و سعادت تعبير شده است.
زمانی با مورد توجه قرار دادن ابعاد و جلوههای رستگاری انسان از منظر قرآن كريم، يادآور شد: رستگاری، سعادت و نجات انسان مفهوم ارزشی ارجمندی است كه همه مكاتب بشری بر آن تأكيد دارند؛ البته برخی مكاتب رستگاری را در نجات از مشكلات مادی و رسيدن به رفاه و آسايش دنيوی و برخی نيز آن را در نجات از عذاب جهنم اخروی توصيف میكنند؛ اما مفهوم رستگاری در دين اسلام دارای سطحی متعالی، فراگير و جامع است.
عضو هيئت علمی جامعة المصطفی(ص) با اشاره به عوامل و اسباب رستگاری انسان از نگاه قرآن، عنوان كرد: ايمان، يكتاپرستی، عمل صالح، تقوا، تزكيه نفس، امر به معروف و نهی از منكر، جهاد در راه خدا، ايثار و فداكاری برای مردم و... از جمله اين عوامل به شمار میرود.