حجتالاسلام والمسلمين مهدی رستمنژاد، عضو هيئت علمی جامعةالمصطفی(ص) العالميه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به آيات 37 و 38 سوره مباركه نازعات كه میفرمايد: «فَأَمَّا مَنْ طَغَى وَآثَرَ الْحَياةَ الدُّنْیَا... ، اما آن كسى كه طغيان كرده و زندگى دنيا را مقدم داشته» يكی از علل انجام گناه را طغيان غرايض برشمرد.
وی ادامه داد: طغيان غرايض عامل انجام گناه است ولو اينكه فرد به گناه بودن عمل خود نيز آگاه باشد، همچنين بر طبق اين آيه مقدم شمردن دنيا و دست نكشيدن از لذتهای آن نيز میتواند علت انجام گناه محسوب شود.
حجتالاسلام واملسلمين رستمنژاد مغرور شدن به فرصت الهی را از ديگر علل انجام گناه آگاهانه برشمرد و با اشاره به آيه هشتم سوره مجادله كه میفرمايد: «وَیَقُولُونَ فِی أَنفُسِهِمْ لَوْلَا یُعَذِّبُنَا اللَّهُ بِمَا نَقُولُ.... و در دلهاى خود مىگويند چرا به آنچه مىگوييم خدا ما را عذاب نمىكند» اظهار كرد: انسان گاهی به مهلت و سنت املا خداوند مغرور میشوند و عذاب الهی را دور میبينند و تن به گناه میدهند با آنكه به گناه بودن عمل خود آگاهی دارند.
اين كارشناس دينی با تبيين اينكه فرد در اثر تقليد و شخصيتگرايی نيز مرتكب عملی میشود كه به گناه بودن آن ايمان دارد اظهار كرد: در آيه 45 سوره مدثر نيز آمده است «وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ؛ با هرزهدرايان هرزهدرایى مىكرديم». بنابراين فرد به تقليد از ديگران و به علت بیهويتی نيز گاهی دست به گناه میزند.
وی عدم آشنايی افراد با آثار گناه و تأثيری كه گناه در وجود وی خواهد داشت را نيز از ديگر علل انجام گناه برشمرد و اظهار كرد: سستی و تنبلی از جمله مواردی است كه در روايت نيز عامل از دست دادن دنيا و آخرت بيان شده است. توجيه بيهوده و قانع شدن به ساير عبادات نيز در انجام گناه آگاهانه مؤثر است.
حجتالاسلام رستمنژاد با بيان اينكه گناه، قرقگاه و حصار خداوند است و اگر شكسته شود بسياری از زمينههای ديگر گناه مهيا و اين اعمال عادی جلوه و سرعت انتقال پيدا میكند اظهار كرد: در چنين شرايطی فريضه امر به معروف و نهی از منكر ترد میشود. در روايات نيز تسلط اشرار و ناپاكان بر انسانها از علل از بين رفتن قبح گناه ذكر شده است.
اين عضو هيئت علمی جامعةالمصطفی العامية در ادامه به آثار انجام گناه در زندگی دنيوی اشاره و با بيان اينكه گناه سبب توقف قلب میشود و انسان بصيرت خود را از دست میدهد اظهار كرد: امام صادق(ع) فرمودند: «عَلَامَةُ الْوَقْفِ ثَلَاثَةُ أَشْیَاءَ زَوَالُ حَلَاوَةِ الطَّاعَةِ وَ عَدَمُ مَرَارَةِ الْمَعْصِیَةِ وَ الْتِبَاسُ الْعِلْمِ الْحَلَالِ بِالْحَرَامِ. علامت وقف(توقف و بىحركت بودن قلب) سه چيز است، احساس نكردن شيرينى و حلاوت اطاعت و عبادت، توجه نداشتن به تلخی گناه و مخلوط كردن علم حلال با حرام.»
وی ادامه داد: گناه شيرينی عبادت را از انسان میگيرد، همان طور كه در قرآن كريم نيز آمده است كه «به نماز نمی ايستند مگر به كسالت». همچنين در چنين شرايطی وجدان به انسان فشار نمیآورد و بصيرت از انسان سلب و حقيقت در نظر اين افراد برعكس جلوه میكند.
وی با تأكيد بر اينكه رواج گرانی در جامعه علل مختلفی دارد اظهار كرد: علاوه بر مشكلات مديريتی برخی گرانیها به علت رواج گناه در جامعه است. همچنين حبس دعا، فقر، قطع باران و ... نيز از ديگر علل ترويج گناه در جامعه و بين افراد به شمار میآيد.