حجتالاسلام والمسلمين سيد تقی واردی، مدير گروه پژوهشی نمايهسازی مركز اطلاعات و مدارك اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به اينكه معتقد نيست فرهنگی عمومی جامعه ايران در حال فاصله گرفتن از فرهنگ و مبانی دينی است، گفت: البته مردم دو گروه هستند، بخش اندكی از مبانی دينی فاصله داشتهاند و كم كم اين فاصله را افزايش دادهاند، اما عموم مردم اينگونه نيستند و فاصله با دين و مذهب ندارند.
وی ادامه داد: شايد ظاهر مردم، قرابتشان با دين و مذهب را نشان ندهد و يا دست به كارهايی بزنند كه اين نظر را تأييد نكند، ولی در واقع اكثر قريب به اتفاق مردم با توجه به اينكه در مكتب اهل بيت(ع) هستند، استقبالشان نسبت به مبانی دينی كم نيست و همچنان عاشورا، تاسوعا، رمضان و ... را مورد استقبال قرار میدهند.
حجتالاسلام واردی به تشريح اين مسئله پرداخت كه چرا برخی از امور در جامعه به فرهنگ عمومی تبديل میشود اما برخی ديگر نمیشود، ادامه داد: ما يك فرهنگ ثابت داريم و فرهنگهايی را هم داريم كه شايد صددرصد ثابت نيستند و بايد تثبيت و فرهنگسازی شوند. به همين دليل بايد از ابزار رسانه و تبليغات برای تبديل يك امر به فرهنگ عمومی استفاده شود.
وی به عنوان مثال به اموری اشاره كرد كه رسانهها وارد كار شده و موجب استقبال مردم میشوند مانند جشن عاطفهها، حمايت از ايتام، حمايت از زندانيان ديه و ... كه با حضور رسانهها استقبال مردم افزايش پيدا كرده و موجب تبديل برخی از امور فرهنگی به فرهنگ عمومی شده است.
واردی تصريح كرد: اين رسانهها هستند كه در تبديل برخی از امور به فرهنگ عمومی جنبش و حركت ايجاد میكنند، البته اهرمهای بزرگ ديگری هم در تبديل مباحث به فرهنگ عمومی وجود دارد كه مانند رسانهها چندان آشكار و مشخص نيستند، اما در پايهها و ريشههای فرهنگی جامعه تأثير میگذارد.
وی مدارس و تعليم و تربيت ارائه شده به كودكان را از جمله عوامل موثر در عموميت يك فرهنگ عنوان و اظهار كرد: اگر تعليم و تربيتی كه بچهها در مدارس دريافت میكنند، صحيح باشد و آموزگار و استاد سالم باشند، میتوانند نهضتی در حركت دادن فرهنگ عمومی جامعه به سمت مبانی دينی ايجاد كنند.
مدير گروه پژوهشی نمايهسازی مركز اطلاعات و مدارك اسلامی ادامه داد: كما اينكه مبلغان و مناديان مذهبی نيز همين نقش و تأثير را دارند و بر روی افراد تأثيرگذار هستند به ويژه اگر توجيه شوند.
وی بر لزوم حضور برخی از افراد و نخبگان برای پيشگامی در مباحث فرهنگی جامعه اشاره كرد و گفت: به عنوان مثال ممكن است در يك روستا 50 سال مسجد وجود نداشته باشد و اگر چه مردم به صورت انفرادی احساس نياز به مسجد داشته باشند اما چون رهبری ندارند و كسی آنها را اجتماع نمیكند، اتفاقی هم رخ ندهد اما حضور يك روحانی موجب اجتماع و دور هم جمع شدن افراد میشود تا نياز يك جامعه از يك احساس فردی به صورت يك نياز جمعی خود را نشان دهد و موجب عمل و حركتی دينی شود.
حجتالاسلام واردی در پاسخ به اين سؤال كه آيا همه موضوعات دينی به نحوی بايد برجستهسازی شود تا به فرهنگ عمومی تبديل شود، گفت: برخی از امور نياز به برجستهسازی و حتی فرهنگسازی ندارد اما تشويق چرا.
وی ادامه داد: نماز و روزه هميشه مطرح بوده و هستند، نمیتوان گفت برای عموميت دهی به اين مباحث دينی برجستهسازی رسانهای لازم است بلكه بيشتر به نظر میرسد، بايد تشويق صورت گيرد. اگر چه در اموری مانند تظاهر نكردن به روزهخواری در ماه رمضان بايد فرهنگسازی انجام شود.